KING CHAMPION SOUNDS, MIKE WATT’S, IL SOGNO DEL MARINAIO @ N9, EEKLO - 01/10/16

 

Een flink belegde boterham, dat is het minste wat je kon zeggen van hetgeen we vrijdagavond in de N9 te Eeklo op ons bord kregen. Ruim 3.5 uur muziek gebracht door 3 bands met topmuzikanten in hun rangen, maar tevens muziek die je niet zomaar vrijblijvend ondergaat maar je slingert naar alle kanten van het bestaande muziekspectrum. De spits werd afgebeten door ‘Deutsche Ashram’, een duo, met op zang de Nederlandse Merinde Verbeek en de in Kenia geboren maar in Engeland opgegroeide Ajay Saggar, die we ook later op de avond bij King Champion Sounds terug zagen, op gitaar. Aziatisch getinte krautrock, Britse experimentele spacerock… het is moeilijk om er een juist genre op te kleven , maar de kosmos leek in elk geval niet te veraf in ‘Slowblow’, de vrij melodieuze opener. Het recept is bijna in elk nummer hetzelfde. Uit de laptop haalt Ajay de basis van zijn songs waarover hij dan een reeks gitaarklanken drapeert en het geheel wordt vervolledigd door de vocals van Merinde, die soms heel repetitief zijn. De jonge Sinead O’Connor en ook Bjork kwamen hier vocaal duidelijk om de hoek kijken.

Totaal andere koek bij ‘Mike Watt’s Il Sogno Del Marinaio’, het trio rond bassist Mike Watt en de Italianen Stefano Pilia (gitaar) en Andrea Belfi (drums). Mike Watt is voor ‘the in-crowd’ een hele grote meneer, vooral gekend van zijn werk in de 80-er jaren met Minuteman en fiREHOSE , recent met de Stooges (Iggy Pop) en naast zijn solowerk ook nog verschillende neven projecten. Lees er voor de volledigheid maar de bio op na op zijn website. ‘ Canto Secundo’ , het tweede album van de band werd volledig gebracht , nog aangevuld met enkele oudere nummers. De jazzy opener ‘Il Sogno Del Fienele’ , het met een mooie baspartij opgesmukte ‘Partisan Song’, de tempowisselingen in ‘Sailor Blues’ met Stefano in de hoofdrol.. dit alles maakten van het optreden een heerlijk ratjetoe van stijlen waar men met verwondering en bewondering naar bleef kijken en luisteren. Van loeiend hard naar fluisterend zacht, van speelsheid naar strakheid. De vocals, als die er al waren, werden door alle 3 afwisselend gedeclameerd. En even kreeg ik heimwee naar Lou Reed . Nee, een niet kenner van het oeuvre werd het alles behalve makkelijk gemaakt maar boeiend was het zeker. De basgitaar kent voor Mike Watt geen geheimen meer, een stelling die hij dan ook ruimschoots bewees. De belletjes rond de drumsticks van Andrea tijdens het vrij poppy ‘Funanori Jig ’ , de gitaarsolo’s van Stefano met duimplectrum…. kleine subtiliteiten maar o zo leuk. Nadat Mike Watt het publiek nog eens bedankte voor hun open geest ‘and for letting us do what we just did’ kregen we als bis ‘Zoom’ , erg Zappa, en een van de eerste songs v/d band die ze ooit samen brachten. En weg waren ze, want morgen stond Sheffield op de ‘schedule’.

Veel tijd om te bekomen was er niet want er stond nog een volledig concert op het programma van de ‘King Champion Sounds’ (UK/NL) , de band rond de reeds eerder vernoemde Ajay Saggar en frontman G.w.Sok (real name Jos Kley) en ruim 30 jaar de zanger geweest van de punkgroep ‘The Ex’. Met op het podium een met bloemetjes en lichtjes versierd Maria schrijn gaven ze er meteen een ferme lap op. De band heeft een nieuwe plaat te promoten (To Awake In That Heaven Of Freedom) en dit was het laatste optreden van een 16 daagse tournée ... 16 optredens op evenveel dagen !! Het was ze in elk geval niet aan te zien want de energie stroomde v/h podium (alhoewel gitariste Daniele Johnson blijkbaar toch afgehaakt had). De ritmesectie met Oli Hefferman op bas en Mees Siderius op drums stond als een huis en de blazersectie met Ditmer Weertman op sax en Chris Moerland op trombone deden de band swingen als de pest. Ajay Saggar , die tijdens het optreden met ‘Deutsche Ashram ‘ nog vrij statisch op het podium stond, werd nu de beweeglijkheid zelve. En vooraan de declamerende G.w.Sok, even charismatisch maar sympathieker en minder angstaanjagend als Johnny Rotten. Ja, het swingde, zelfs de rolstoelpatient in het publiek kon het niet stil houden en draaide spontaan rondjes. Men haalt als invloeden aan van oa. ‘The Fall’ maar zelfs ‘The Clash’, maar dan met veel blazers, kwam even in mij op. Het was al ruim zaterdagmorgen toen een verschroeiend ‘Mice Rats Roaches ‘ het einde van de set inluidde. En geloof me of niet … er kwam zelfs nog een bis… en dan pas was er het einde van een lange, geen makkelijke, maar zeer boeiende concertavond !

Jan Van Streydonck

Foto © Jurgen Dhont / (c) Muziekclub N9

meer Foto © N9

Setlist Deutsche Ashram : Slowblow - Draze’n’Cuss - Taste The Grass - Masai
Setlist Mike Watt’s Il Sogno Del Marinaio : Il Sogno Del Fienile - Partisan Song - Sailor Blues - Alain –Nanos’ Waltz - Funanori Jig - Animal Farm Tango - Skinny Cat – Us In Their Land – Auslander – Mountain Top – Stucazz?!! – Verse IX – Punkinhed Ahoy! Bis: Zoom
Selectieve Setlist King Champion Sounds : Getting Tired - That *#! Bus Again – Spy Soup - Point Blank - The Year 500 … en nog veel meer

 

 

 

 

 


 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
   

N9, EEKLO - 01/10/16