WILCO @ AB, BRUSSEL - 27/10/16

Wilco bestaat 22 jaar en heeft in die tijd 10 platen afgeleverd waarvan de muziek in zijn geheel nog het best te omschrijven valt als alt.rock met uitstapjes naar verschillende genres van zeer toegankelijk naar meer experimenteel. Het alt.country etiket is de groep sedert hun absolute meesterwerk ‘Yankee Hotel Foxtrot’ (2002) en zeker met de inbreng van avant-garde gitarist Nels Cline (2004) al jaren ontgroeid. Frontman Jeff Tweedy wil geen labels maar dat zijn songs en muziek in welke stijl dan ook iets losmaken bij de mensen los van zijn persoon of de naam van de band die niet al te ernstig moet worden genomen. Vandaar ook de naam associatie ‘Schmilco’ zoals het laatste album heet, een knipoog naar 'Nilsson Schmilsson' van Harry Nilsson, met daarop overwegend akoestische melancholische folky songs in tegenstelling tot het voorlaatste album ‘Star Wars’ dat vooral uitpakt met gitaarrock met glamallures. Hoedanook het is en blijft Wilco, een band die vooral zichzelf blijft en die met al die ingrediënten heel straffe songs maakt zoals donderdag avond twee uur lang nog maar eens bleek uit het eerste van twee opeenvolgende uitverkochte concerten in de AB.

Het Wilco publiek is een devoot publiek, muisstil, dat kijkt en aandachtig luistert en met ingehouden adem uitkijkt naar welke song Wilco nu weer gaat bovenhalen uit hun rijke repertoire waarna bij de klassiekers een kort herkenningsapplaus volgt. Bovenal is er die betovering in het tot zich nemen van de song, hem beleven en nadien even de applaus ontlading voor al het moois dat werd toegeworpen waarna het met volle verwachting uitkijken is naar de volgende song. Zo gaat het de hele avond door met eenzelfde intensiteit, die zijn gelijke niet kent. 

In het gezelschap van gitarist Nels Cine, pianist/toetsenist Mikael Jorgensen, drummer Glenn Kotche,bassist John Stirratt en multi-instrumentalist Pat Sansone beschikt zanger/songwriter en bandleider Jeff Tweedy over een band met een muzikale diversiteit om elk nummer fris en onvoorspelbaar te laten klinken zelfs bij nummers die je live al meermaals hebt gehoord. Tweedy is vanavond goed bij stem. Jeff Tweedy en de zijnen hebben net een nieuwe cd uit ‘Schmilco’ . Daaruit komen meteen de eerste drie songs, ontspannen akoestisch klinkende songs, badend in een psychedelisch sfeertje tegen de achtergrond van een bosrijk decor, die terugblikken op Tweedy’s jeugdjaren, aan de buitenkant allemaal zomers en leuk maar onderhuids allerminst vrolijk. “Normal American Kids” opent de set met Tweedy en Cline alleen solo , waarna de andere bandleden aansluiten voor het mooie Beatleleske “If I Ever Was a Child”. Met “Cry All Day” gaat het tempo iets jachtiger met gitarist Cline die de spanning opvoert. Later in de set zullen nog 3 songs uit Schmilco komen maar voor de rest veel oud werk uit al hun albums behalve ‘The Whole Love’ met voorrang aan ‘Yankee Hotel Foxtrot’, (6 songs) en ‘A Ghost Is Born’ (4 songs). Uit ‘YHF’ komt aansluitend “I Am Trying To Break Your Heart” een eerste van hun klassiekers met ingebouwde stoorzender, een kunstje dat later nog zal herhaald worden bij die andere prijsbeesten als “Misunderstood”, “Via Chicago”, “Impossible Germany” en “Spiders (Kidsmoke), de spanningsboog netjes verspreid over het hele optreden. Het zijn dat soort songs die je bij het nekvel grijpen en de aandacht voor hele avond vasthouden. “I Am Trying to Break Your Heart” is zo’n prettig gestoord fijn Wilco nummer met een langzame opbouw naar een climax toe met prikkeldraad waarin Nels Cline het mooie weer maakt met een bliksemende gitaarinslag. Een ingehouden meeslepend “Misunderstood bekoort met pedalsteel en banjo en middels de gitaaruitbarsting halfweg. Verstilling geldt ook deels voor de vermomde countryballade “Via Chicago” vooraleer meerdere noise uitbarstingen je aan de grond genageld houden terwijl Jeff Tweedy onverstoorbaar op akoestische gitaar doorspeelt en doorzingt. Het hemels gitaarmotiefje uit “Impossible Germany” is de voorbode voor een machtig gitaaroffensief van de geniale Nels Cline. Verrassen doet Wilco door minder bekende oudere songs met evenveel verve in te lassen zodat ze als nieuw en fris blijven klinken. In die categorie vallen stevige popliedjes als “Kamera”, uptempo rechttoe rechtaan en “Pot Kettle Black” met meezingbaar refrein, afgeserveerd met die lekker tegendraadse drumritmes van de onnavolgbare Glenn Kotche. Of “Bull Black Nova” een kwaaie moordballade waarvan de spanning aanhoudt tot op het einde. Slechts twee songs komen uit het vorig jaar uitgebrachte “Star Wars”: “The Joke Explained” en het meer catchy (cfr.10cc) klinkende “Random Name Generator”, korte vroege jaren 70 glamrockers met de gitaargeluidseffecten van vandaag, direct,rauw en luid. Een vertederend mooi “Reservations en de mierzoete meezinger “Jesus, Etc.” zorgen voor rustige momenten. Uit het nieuwe ‘Schmilco’ is er de akoestische 3 gitaren tristesse van “Someone To Lose” en het gewild kleffe “We Aren't The World (Safety Girl)”, een braaf klinkend popliedje met een venijnige tekst dat aanspoort tot meezingen. “Locator” daarentegen rockt T-Rex gewijs een eind weg tegen een nu herfstrode achtergrond van het bosdecor dat kleurt volgens de stemming van de song. Last but not least is er de klassieker “Box Full of Letters” uit hun eerste plaat, een rechttoe rechtaan popsong met de gitaren van Nels Cline en Pat Sansone in duel op het scherp van de snee. Met de drammende sixtiespop “I'm Always in Love” sluit Wilco het reguliere optreden af. De AB is in opperste extase maar de fans weten dat er nog een dikke bisronde aankomt. Het blijft aandoenlijk om horen hoe Tweedy in zijn jeugdjaren van Heavy Metal hield en ook van godbetert Kiss. “I miss the innocence I've known/ Playing KISS covers, beautiful and stoned” klinkt het in het als glamrock met kreetjes verpakte “Heavy Metal Drummer”. De sound is inmiddels steviger en ook ruiger geworden als Tweedy op distorsion gitaar “I'm The Man Who Loves You” inzet en een verschroeiende solo ten beste geeft. Het Beatleleske “Hummingbird” en het ‘radio’ vriendelijke “Late Greats” zijn zachte meezingers die aan het eind van een intense avond het gevoel van verbinding met de band alleen maar sterker maken. Het publiek joelt en schreeuwt om meer. Met “Spiders (Kidsmoke)” de klassieker met de krautrock gitaar riffs uit ‘A Ghost Is Born’ (2004) laten Tweedy en Co de AB verdwaasd maar voldaan achter. 

Qua live ervaring van een rock concert was dit het summum, een rollercoaster van emoties van zacht naar luid, van ingetogen naar heftig waarvan je stilletjes moet bekomen. De diehard fans zullen er morgen terug zijn voor een compleet andere setlist met 10 andere songs waarvan 3 extra. Wat een weelde!      

Marc Buggenhoudt

Foto's Yvo Zels

Setlist:

SETLIST
1.Normal American Kids (Schmilco, 2016)
2.If I Ever Was a Child (Schmilco, 2016)
3.Cry All Day (Schmilco, 2016)
4.I Am Trying to Break Your Heart (Yankee Hotel Foxtrot, 2002)
5.Kamera (Yankee Hotel Foxtrot, 2002)
6.The Joke Explained (Star Wars, 2015)
7.Misunderstood (Being There, 1996)
8.Someone to Lose (Schmilco, 2016)
9.Pot Kettle Black (Yankee Hotel Foxtrot, 2002)
10.Via Chicago (Summerteeth, 1998)
11.Bull Black Nova (Wilco (The Album), 2009)
12.Reservations (Yankee Hotel Foxtrot, 2002)
13.Impossible Germany (Sky Blue Sky, 2007)
14.We Aren't the World (Safety Girl) (Schmilco, 2016)
15.Random Name Generator (Star Wars, 2015)
16.Jesus, Etc. (Yankee Hotel Foxtrot, 2002)
17.Locator (Schmilco, 2016)
18.Box Full of Letters (A.M., 1995)
19.Theologians (A Ghost Is Born, 2004)
20.I'm Always in Love (Summerteeth, 1998)
Encore 1
21.Heavy Metal Drummer (Yankee Hotel Foxtrot, 2002)
22.I'm the Man Who Loves You (Yankee Hotel Foxtrot, 2002)
23.Hummingbird (A Ghost Is Born, 2004)
24.Late Greats (A Ghost Is Born, 2004)
Encore 2
25.Spiders (Kidsmoke) (A Ghost Is Born, 2004)

 

 

 


 

 


 

 

 

 

 


 

Artiest info
   
AB, BRUSSEL - 27/10/16