DOTAN @ BOTANIQUE, BRUSSEL – 24/10/17

Lente 2014. The sound of the wind is whispering in your ear, can you fee-ee-eel it coming ba-ack? Through the warmth, through the cold, keep running 'til we're there. We're coming home now, we're coming ho-ome now. Deze zinnen galmen op elke radiozender en wurmen zich nadien in ieders hoofd. De schuldige? Dotan Harpenau, een Nederlandse jongen, geboren in Jeruzalem, die opgroeit in Amsterdam en met "Home" een eerste radiohit vastheeft. Nadien gaat het hem voor de wind. Zowel de Barn van Rock Werchter (2015) als de Pukkelpopse Marquee (2016) barsten uit de voegen tijdens hun show en op de radio worden nieuwe liedjes uit het album 7 Layers regelmatig gedraaid.


Herfst 2017. Klokslag 21:00 verscheen Dotan op het podium. Fel onder de indruk van deze mooie, tot de nok gevulde Rotonde waar ie nu pas voor het eerst speelde. Samen met Mark van Bruggen, gitarist, vriend én compagnon de route was hij klaar om het voorlaatste concert van deze Europese solotoer af te trappen. Het was eigenlijk de bedoeling dat ze hier zouden komen met een nieuw album maar het is net iets anders uitgedraaid. Door het lange toeren met full band is er vertraging opgelopen en daarom besloot ie om deze toer in te lassen.

"Let The River In" begon hij in zijn eentje op akoestische gitaar maar na de strofe kreeg Dotan inkleuring van Mark die er een subtiel elektrisch gitaarlijntje tussen verweef. Met "Bones" kregen we voor de eerste keer nieuw werk te horen. Deze in mei verschenen single was niet het meest vrolijke nummer, maar dat zijn de meeste songs van hem niet, dus probeerde hij grappig te zijn met de bindteksten en dat lukte wel. Het spijtige was dat dit in het Engels gebeurde, terwijl er toch wel wat Nederlanders aanwezig waren. "Gone" was een brandnew feel good song. Hierbij werd Dotan ondersteund door van Bruggen die een floortom en voet-tamboerijn bespeelde.

Dat het geen gewoon concert ging worden was nu al wel duidelijk. Harpenau wou terug de sfeer oproepen van zijn begindagen die hij doorbracht als huiskamermuzikant en daar was deze zaal de ideale setting voor. Dotan was blij verrast dat er zoveel volk aanwezig was op één van de snelst uitverkochte shows van de tournee en vanavond wou ie komaf maken met teksten die wel eens misbegrepen of verkeerd geïnterpreteerd werden. "7 Layers" was er eentje van. Naar eigen zeggen ging dit lied niet over een cake maar was het een samenvatting van z’n leven tot nu toe in een viertal minuten, gebaseerd op de huid van een mens die blijkbaar uit zeven lagen bestaat. "Hungry" was nog zo’n lied. Tijdens het eerste concert van deze intieme tour had hij opgevangen dat dit liedje regelmatig gebruikt werd op trouwfeesten maar hij verduidelijkte dat het niets met de liefde te maken had.

Het viel op dat het publiek bij momenten muisstil was. Ze genoten van de liedjes of luisterden aandachtig naar de nieuwe songs. "Golden" was daar een voorbeeld van. De Nederlander bracht dit alleen en het enige wat je hoorde was zijn stem en het schuiven van de vingerzetting op z’n gitaar. Nadien volgde een uitzinnig applaus die de stilte doorbrak. Een ander intens moment was "Swim To You", een lied dat hij schreef voor zijn adoptiezusje en niet in elke set past. Zijn zusje was vanavond niet aanwezig maar morgen als hij in Amsterdam de toernee afsluit wel, dus wou hij zeker zijn dat het in orde was.

Ze waren bijna aan het einde van de avond en dus was het tijd voor "Home", zijn grootste hit tot nu toe. Eerst vertelde hij minutenlang over een recente gebeurtenis tijdens één van zijn jongste vluchten. Een fan die naast hem zat was via haar iPod naar "Home" aan't luisteren in repeat en hij wist niet of ie het meisje hierover moest aanspreken. De rest van het verhaal staat uitgebreid op social media. Nog voor het nummer aan te vatten zei Dotan dat dit het laatste nummer was en dat hij niet van plan was om het podium af te stappen en terug te komen voor een bisronde maar als wij extra nummers wou horen moesten we het maar laten merken. Vanaf de eerste noten die Mark speelde begon iedereen mee te klappen. Hijzelf ontfermde zich over de floortom en het publiek zorgde voor de backing vocals. Wat een knappe finale was dit zeg! Ze bleven beiden staan om het uitzinnige applaus in ontvangst te nemen. Nu konden ze moeilijk anders dan nog een paar liedjes te brengen. Het eerste was "Fall" en hierbij riep Dotan Jade Bird (Jade as in the colour, Bird as in a bird, dixit de jonge dame) op het podium. De twintigjarige Londense had daarstraks het voorprogramma mogen verzorgen. Met gitaar, zang en liedjes uit haar eerste EP "Something American" ontwapende ze de Dotanfans. Ze had 10 minuutjes kunnen oefenen en mocht de eerste strofe alleen inzetten. Nadien was er een knappe blend van beider stemmen. Goeie match van dit gedurfd maar geslaagd duet.

Harpenau bedankte het publiek om deze avond zo speciaal te maken. Na een superlange autorit (ze kwamen van Madrid, Spanje) was ie misschien iets emotioneler dan normaal maar hij was blij dat de mensen moeite doen om een kaartje te kopen om naar hun te komen kijken en luisteren. Dat ze de muziek mooi vinden en er persoonlijke dingen in terugvinden. We gaan de zaal omtoveren tot een huiskamer en ik ga spelen zoals ik ooit begonnen ben zei ie. Voorzie wat plaats want ik kom eraan…zo gezegd zo gedaan. Dotan zette zich tussen het publiek en vroeg om het cosy te maken en wat bij te lichten met de gsm’s. "Ghost" was knap, eenvoudig maar puur. Ik zag hem al eens een tent op z’n kop zetten op Pukkelpop maar dit was zoveel meer, veel intenser, ongedwongen. En Dotan ? Hij keek, genoot en was oh zo dankbaar.

Dirk Vanhees

Setlist : "Let The River In" (7 Layers, 2014) ,"Bones" (nieuw, 2017) ,"Gone" (nieuw) ,"7 Layers" (2014) ,"Golden" (nieuw) ,"Hungry" (2014) ,"Fire" (nieuw) ,"Swim To You" (2014) ,"Home" (2014) ,"Fall" (2014) samen met Jade Bird (support act) ,"Ghost" (2014)

Foto © Tom Scheepers

 


 

Artiest info
website  
facebook  

BOTANIQUE, BRUSSEL

24/10/17