HANNI EL KHATIB @ BOTANIQUE, BRUSSEL – 05/10/17

Copyright Botanique

Woestijnrock. Gezien de oosters klinkende naam Hanni El Khatib is dat geen onlogisch gekozen term om ’s mans muziek te omschrijven. De Californische woestijn wel te verstaan. Hanni El Khatib is een in San Francisco geboren en getogen Amerikaans rocker, skater en mede-eigenaar van een indie platenlabel. De man heeft reeds vier albums op zijn naam staan, waarvan er een geproducet is door Black Keys frontman Dan Auerbach. Begin dit jaar werd het album Savage Times uitgebracht, een compilatie van nummers uit een vijftal eerder uitgebrachte EP’s. Dat zorgt voor een divers album gaande van riffs met een aanzienlijke dosis distortion tot R&B melodieën en funky slaggitaren.

Die funky gitaren zijn ook terug te vinden in het werk van Holy Oysters, de groep die het voorprogramma van dit Europese luik van de tour mag verzorgen. Dit vijftal brengt een aanstekelijke mix van indierock met 80’s synthesizer deuntjes. Deze doen soms denken aan de samples die de basis vormden voor de beats van de eerste hip hop platen. Een zeer geslaagd recept om een zaal aan het bewegen te krijgen en dus een uitstekende opener. Een pluim ook voor de keyboardspeler die een knetterende solo ten gehore bracht.  Een aangename kennismaking.

Een strak drumsalvo kondigt de komst van Hanni El Khatib aan en Baby’s Ok wordt ingezet, wat ook de opener is van Savage Times. De vibe zit meteen goed en El Khatib heeft het enthousiaste publiek meteen mee. Nog voor hij zelf de gitaar heeft aangebonden, valt zijn rauwe stem meteen op. Alsof deze nauwkeurig geboetseerd is om in een veel te kleine garage zich toch nog te kunnen verheffen boven de veel te luid en rommelig afgestelde versterkers. Baby’s Ok is een mix van skate- en punkrock met een authentiek Californisch sausje erover heen. Je krijgt spontaan zin om een surfplank in het laadruim van een oude Volkswagen Transporter te gooien en erop uit te trekken. Ook al heb je net zoals ik nog nooit een surfplank van dichtbij gezien.

Met Moonlight wordt het tempo iets verlaagd en krijgen we een meer onheilspellende Stoner rocker te horen. Eén met een hoog meezinggehalte en plaats voor een korte maar snedige gitaarsolo, zoals er gedurende het hele concert nog vele zouden volgen. In Melt Me valt een beukende baslijn op en wanneer ook de effectenpedalen losgelaten worden op de gitaar, is een vergelijking met Triggerfinger nooit ver weg. El Khatib heeft het publiek dan al lang in een houdgreep en zal deze niet meer lossen. De ene na de andere sterke, snedige song wordt afgevuurd. Zo ook Till Your Rose Comes Home, een song die zeker inspiratie gehaald heeft uit de oerrockers uit de jaren 50. De swingende drums samen met het punk gitaargeluid van El Khatib vormen een geslaagd huwelijk. De artiest weet zijn herkenbare sound doorheen heel de set vast te houden maar laat ook ruimte voor variatie en afwisseling. In Dead Wrong worden de oehoe’s en aha’ s boven gehaald (altijd handig als je zo’n nummer in je repertoire hebt steken) en in This I Know staat een orgelsound centraal, een orgel dat op het einde van het nummer ook helemaal los wordt gelaten .

Het spelplezier bij dit alles was overduidelijk aanwezig. El Khatib was gekomen om zich te amuseren. Orgelpunt daarvan was het potje gitaar spelen letterlijk tussen het publiek. Ook de bandleden amuseerden zich kostelijk, getuige daarvan onder andere de indrukwekkende ad fundum die de gitarist op het podium onder luide aanmoedigingen wist uit te voeren.

Naar het einde van de set toe worden You Rascal You en Loved One op het publiek losgelaten, twee ijzersterke nummers vanop de debuutplaat van El Khatib. Beide nummers zijn schoolvoorbeelden van de stijl van doorheen de hele set. No-nonsense rock & roll met een gitaarsound die doet denken aan die van The Stooges. Een avondje rocken op donderdagavond, ik kan het iedereen aanraden. Two Brothers sluit in de bisronde het concert af en dat is niet toevallig: het gitaardeuntje is zo aanstekelijk dat het zich tussen je twee oren nestelt om er slechts dagen later terug uit te komen. De gehele performance hiervan was verrassend funky en dat onderstreept nogmaals dat El Khatib voldoende weet te verrassen en te variëren.  Een geslaagde afsluiter van een meer dan geslaagd concert.

Stijn Van Gijsel


 


 

Artiest info
website  
facebook  

BOTANIQUE, BRUSSEL

05/10/17