SUGARAY RAYFORD BAND @ GC DE WILDEMAN, HERENT - 28/09/17

 

De Texaanse reus (1,95m) singer-songwriter Mr. Caron “Sugaray” Rayford was er bij tijdens het Moulin Blues Festival in 2014 (waar Rootstime hem interviewde) en hij was in hetzelfde najaar de gast van move2blues in de MOD in Hasselt. Sugaray Rayford stond deze week met zijn Amerikaanse band, tijdens zijn Europese tour, voor een eenmalig concert in België, in het GC De Wildeman in Herent. Anderen zullen zich SR misschien herinneren als één van de lead zangers van The Mannish Boys, waarmee hij het album ‘Double Dynamite’ [2012] opnam, dat in 2013 tijdens de Blues Music Awards uitgeroepen werd als ‘Best Traditional Blues Album’. In 2016 was SR genomineerd voor 4 Blues Music Awards.

Op 7 jarige leeftijd startte Caron Rayford, zijn muzikale carrière als zanger / drummer in een gospelkoor. Die gospelinvloed blijf je nu nog altijd horen en voelen. SR is een geweldige zanger en een uitzonderlijk entertainer. In zijn “old school” zangstijl, hoor je nog altijd de echo’s van Muddy Waters en Otis Redding. Sinds 2010 treedt Sugaray op met zijn Sugaray Rayford Band:  topgitarist Gino Matteo, bassist en co-songwriter Ralph Carter, keyboardspeler Leo Dombecki, drummer Lavell Jones en een blazerssectie (Allan Walker - sax / Gary Bivona - trompet). Keyboardspeler / saxofonist Leo Dombecki werkte nog samen met Candye Kane en Deep Purple en, beide blazers speelden nog in de band van Amy Winehouse. Candye Kane (1961-2016) & Amy Winehouse (1983-2011), twee geweldige madammen, die ons helaas al veel te vroeg hebben verlaten…

SR debuteerde in 2010 met ‘Blind Alley’. Zijn nieuwe (vierde) album ‘The World That We Live In’ (Blind Faith Records) nam hij, o.l.v. producer Luca Sapio, in Italië (in Rome) op met The Italian Royal Family (Larry Guaraldi: gitaar, Matteo Pezzolet: bas, Emiliano Pari: keys, Matteo Bultrini: drums, Claudio Giusti: fluit, Antonio Padovano: trompet, Daniele Manciocchi: bari sax & Luca Sapio: mellotron, vibes).

Sugaray, en dat weten we ondertussen uit ervaring, doet live geen enkele concessie en gaat er altijd de volle 200% voor! HIJ bepaalt op het podium tijdens zijn optredens de regels van de avond en, die regels, zijn bottem-line er uiteindelijk maar één:  Rule #1: “Let’s party!...”, Rule #2: See rule #1!...

“I sing soul blues and I live the blues. In the blues are the roots of all music... (Sugaray)”

SR had er duidelijk zin in en dat liet hij al onmiddellijk vanaf de eerste noten horen én zien aan het publiek in de volgelopen zaal van het Gemeenschap Centrum in Herent. Met enkele keren diep door de knieën te gaan, inclusief de bijhorende heupbewegingen en enkele forse voetstampen opent hij met een brede glimlach de avond. Tijdens de funky opener stapt SR al direct van het podium af en gaat hij het publiek in, om iedereen ervan te overtuigen dat dit een feestje moet worden. Nadat hij ons ondertussen in “Big Legged Woman” uitvoerig met handen en de juiste woorden (begrippen?), al zingend en zonder microfoon als een geoefende gospel zanger, uitgelegd heeft op welk soort vrouwen hij valt (“baby, that’s the way I feel”, zingen hier de anderen beamend in koor), is er “Stuck For a Buck” (een nummer uit zijn tweede studio album ‘Dangerous’ [2013]) en, volgt er wat later “Cold Sweat”. Dit nummer uit 1967, kent iedereen in de versie van de “master of soul” Mr. James Brown. Het nummer van James Brown’s bandleider Alfred “Pee Wee” Ellis, zorgt voor de nodige sfeer en trekt de laatste twijfelaars en niet dansers over de lijn. Na een lange sax intro van Allan Walker brengt SR de slow blues “I’ll Play the Blues For You”. Na het nummer brengt SR een korte hulde aan de overleden Amerikaanse funk, soul en R&B zanger Charles Bradley (1948-2017) en volgt er “Take Me Back”, een nummer uit zijn nieuwe, vierde studio album. Telkens op vraag, zijn er nog twee nummers uit zijn derde (mijn favoriete) album ‘Southside’ [2016]: éérst is er de opener “Southside of Town” en daarna een stukje (was hij de tekst vergeten?...) van het zwoele en funky “Miss Thang”. Aansluitend én, om af te ronden, “one more song”… Het is een stomend nummer (vraag me niet hoe het heet), noem het een medley en “let’s finish this party!...”.            

Sugaray Rayford, de “preacher of the blues”, de US Soul man, had Herent vanavond meer dan twee uur lang, duidelijk in de tang (twang?). Met zijn geweldige zeskoppige band bracht hij tijdens een lange swingende slalom een geslaagde mix van eigen nummers en nummers van illustere soul en blues voorgangers. Na zijn show zat hij met zijn nieuwe CD in de handen, doornat van zijn eigen “cold sweat”, moe en voldaan, maar met een brede glimlach, nog even in de deuropening van de bijna leeggelopen zaal. SR nam tijd voor iedereen en genoot na van de show en de reacties. De Europese tour van de Sugaray Rayford Band loopt in oktober nog verder via Denemarken, Frankrijk en Noorwegen. Op Rootstime volgt er binnekort zeker nog de album recensie van ‘The World That We Live In’, een album dat zeker niet aan onze aandacht zal ontsnappen.

 

Eric Schuurmans

foto © Manon Houtackers

meer foto © Manon Houtackers

Sugaray Rayford Band: line-up: Sugaray Rayford: vocals, Gino Matteo: guitar, Ralph Carter: bass, Lavelle Jones: drums, Leo Dombecki: keys, Gary Bivona: trumpet, Allan Walker: tenor sax

 

 

STUCK FOR A BUCK - COLD SWEAT - I’ll PLAY THE BLUES FOR YOU - TAKE ME BACK - MISS THANG & MEDLEY

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

GC DE WILDEMAN, HERENT - 28/09/17