THE HANDSOME FAMILY @ BOTANIQUE, BRUSSEL – 07/10/18

Voor degenen die The Handsome Family, aka het muzikale koppel Rennie en Brett Sparks, nog niet live aan het werk gezien hebben geeft de titel van hun laatste album “Unseen” de beste omschrijving. Niet enkel voor een deugddoende dosis duistere Americana moest je gisterenavond in de Botanique zijn, je krijgt er gratis nog hun unieke podiumact bij, gespijsd met grappige, dikwijls absurde anekdotes, echtelijk gekibbel en een gevatte interactie met het publiek.

The Handsome Family is vandaag op jubileumtournee ter ere van het twintigjarig bestaan van “Trough The Trees”, dat destijds een award verdiende als beste countryalbum. Het koppel zelf is tot hun eigen verbazing al meer dan dertig jaren samen en richtte 25 jaar geleden The Handsome Family op en hebben al elf studioalbums op hun palmares. De taken zijn mooi verdeeld bij The Handsome Family: Rennie schrijft de teksten en Brett staat in de voor de composities en dat is maar goed ook verklaart Brett, die, als we Rennie mogen geloven, ongeveer om de twee jaar eindelijk de betekenis van een song te pakken heeft.

Maak je niet ongerust, zuchtte Brett Sparks richting publiek, terwijl hij met zijn ogen rolde, we spelen zeker “Far From Any Road”, het themalied van de populaire detectivereeks “True Detective”, de song uit het "Singing Bones" album, die The Handsome Family op de wereldkaart zette, op uitnodiging van muzikaal directeur T-Bone Burnett. Noblesse oblige en Brett voegde dadelijk eraan toe dat hij “Far From Any Road" nog steeds een prachtsong vindt, die vanavond alle eer wordt aangedaan door virtuoze gitarist Alex MacMahon. Hij geeft het prijsbeestje een extra ruw randje mee met wervelend en uitgesponnen Crazy Horse gitaarwerk. Gitaarfenomeen Alex MacMahon zal meermaals zijn stempel op een nummer drukken, wat telkens een brede, goedkeurende glimlach op het gezicht van Brett Sparks tovert. MacMahon blijkt bovendien ook een talent op pedal steel..

Rennie heeft haar autoharp helaas thuis gelaten en wisselt tijdens de nummers af tussen banjo en ukelele bas en zorgt voor perfect vocale harmonieën. Ze geeft ook de voorzet voor vele grappen. Haar bekentenis van overmatig cannabisgebruik in de typerende titel “Weightless Again” uit “Trough The Trees”, doet Brett grote ogen trekken met de opmerking: heel verstandig, zo een publieke bekentenis. De slepende pedal-steelnoten helpen ons mee op wolkjes drijven, net als in het romantische “Little Sparows”. Brett waarschuwt ons bloedserieus dit lied ernstig te nemen, want vogels kennen volgens hem geen simpel bestaan waar ze enkell fluitend door het leven gaan. Zelfs enkel de hele dag vliegen is al uiterst vermoeiend. Je zou voor minder uit de lucht vallen.

Vele songs van The Handsome Family verbergen achter de muziek donkere verhalen van moord, ziekte of gestoorde personages. Zo gaat “Weightless Again” over drugsverslaafde Indianen die zelfmoord plegen en ga je volgens Rennie in hun hometown Albuquerque beter zigzaggend gebukt over straat om de rondgierende kogels te ontwijken. Als de luguber mislukte overval, in het met plechtig donkere bariton gitaarnoten opgevulde “Gold” of het moordverhaal in het in begrafenistempo, traag walsende “Tesla’s Hotel Room” hier getuigen van zijn, maak je maar beter een kruisteken vooraleer je in de staat New Mexico voet aan de grond zet.

Rennie houdt duidelijk van zulke morbide verhalen en mag zich gerust kronen tot la femme fatale du country noir. Bij de begroeting van het publiek in bride of Frankenstein stijl rollen de legendarische woorden “Friend?” over haar lippen en haar zwart, lang gewaad en duistere make-up lijken wel een remake van Morticia Addams uit de populaire serie "The Adams Family". Ook haar humor gaat in die richting in een luguber maar tegelijkertijd hilarisch klinkend “Down In The Ground”, waar we ons een idee moeten vormen van het ondergronds landschap na onze dood, waar wriemelende rode wormpjes ons op het ritme van een old-time banjo gezelschap houden.

Aan muzikale afwisseling ontbreekt het al zeker niet. The Handsome Family schakelt naadloos over van een kabbelend dronken klinkende country tune in “So Much Wine”, naar de hillbilly rockabilly van “In The Air”, steunend op een twangende Telecaster en ritselende snaredrum van Jason Toth. Het tedere liefdesverhaal “The Loneliness Of Magnets” tovert de Orangerie dan weer om in een vooroorlogse rokerige jazzclub, waar ragtime hoogtij vierde. De grootste verrassing en het grappigste moment werd bewaard voor de bisnummers, waar het Sparks duo opmerkte dat er iemand uit het publiek een extra nummer op de setlist van Rennie had geschreven. Hilariteit alom en Brett geloofde zijn eigen ogen niet, maar speelde tegelijkertijd dankbaar het licht opgedrongen verzoeknummer, een plechtige ode aan een reus“The Giant Of Illinois”. Wat een schitterend einde aan een perfecte avond vol grappig entertainment, die echter nooit van het hoogstaand muzikaal pad afdwaalde, kortom The Handsome Family ten voeten uit.

Yvo Zels

Fotoalbum © Yvo Zels

 


 

 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

BOTANIQUE, BRUSSEL