JOHN MAYALL @ HET DEPOT, LEUVEN - 2/10/15

 

De Britse singer-songwriter John Mayall (°1933) is één van de muzikanten, die de blues muziek in de jaren ‘60, in Europa immens populair gemaakt heeft. De invloedrijke, door hem opgerichte band ‘John Mayall’s Bluesbreakers’, heeft meerdere muzikanten als Eric Clapton, Jack Bruce, Peter Green, John McVie, Mick Fleetwood, Mick Taylor en Walter Trout opgeleverd.

John vond als teenager zijn muziek in de platencollectie van zijn vader. Aanvankelijk ging zijn interesse naar Eddie Lang, Lonnie Johnson, Brownie McGhee, Josh White en Leadbelly en later (en definitief) naar de boogie woogie pianisten Albert Ammons, Pete Johnson en Meade Lux Lewis. Als John veertien is en naar de kunstschool gaat, leert hij de basis van het piano spelen. Op zijn achttiende gaat hij drie jaren naar het leger, om zijn dienst te vervullen en om in zijn vrije tijd zijn muziek te spelen. John Mayall leert uitstekend piano, orgel, harmonica en gitaar spelen. Zijn eerste band heette ‘The Hounds Of Sound’, waarvan het repertoire geleidelijk van jazz naar blues verschoof.

In 1962 opent Alexis Korner een blues club in Ealing, UK en dat was Mayall niet ontgaan. Dit was voor velen het einde van de jazz periode, die Engeland al tien jaren kende. Op zijn dertigste geeft Mayall zijn grafische job op en trekt hij naar Londen, om muzikant te worden. Hier richt hij ‘The Bluesbreakers’ op. Een van de eersten die hem vervoegt is Eric Clapton. Clapton en bassist Jack Bruce verlaten de groep en vormen daarna (op initiatief van drummer Ginger Baker) ‘Cream’. Anderen komen en gaan. Peter Green, John McVie en Mick Fleetwood vormen ‘Fleetwood Mac’. Andy Fraser Free en Mick Taylor vervoegen ‘the Rolling Stones’.

In 1969 piekt Mayall in de States en brengt hij het akoestisch live album (zonder drummer) “The Turning Point” uit, met daarop het nummer (nu een klassieker) "Room To Move". In 1982 probeert Mayall de originele Bluesbreakers opnieuw bijeen te krijgen. Mick Fleetwood is niet beschikbaar en wordt vervangen door drummer Colin Allen. John McVie en Mick Taylor zijn beschikbaar voor enkele shows en een video. In 1993 vervoegt Texas gitarist Buddy Whittington ‘The Bluesbreakers’.

Op zijn zeventigste verjaardag in 2003 wordt het Unicef concert in Liverpool gefilmd en op DVD en 2CD’s  uitgebracht. Buiten de ‘The Bluesbreakers’, zijn ook Eric Clapton, Mick Taylor en Chris Barber te zien. In 2007 brengt Mayall met zijn 56ste album “In The Palace Of The King”, een hommage aan Freddie King. In oktober 2008 besluit Mayall te stoppen met de naam ‘Bluesbreakers’ en voortaan verder onder zijn naam op te treden.

Uitgaande van de lijst op Mayall’s website is zijn laatste album “Find A Way To Care” de opvolger van zijn vorige studio album “A Special Life” (2014) en zijn drieënzestigste officiële release. Het is een album met twaalf tracks, waarvan vijf door Mayall geschreven (recensie).

Al vijftig jaren lang is John Mayall het boegbeeld en de pionier van de (Britse) blues. Men geeft hem nu al graag de titel “The Godfather of the British Blues”. De officiële teller van zijn albums van deze tachtig plusser, staat van 1965 tot nu al op drieënzestig en het ziet er niet naar uit, dat hij al denkt aan minderen of stoppen! Toen in 1969 “Room To Move” uit kwam, wist ik niet wat ik toen als achttienjarige muziekliefhebber hoorde. Toen hij twee jaren geleden tachtig werd en optrad in de AB in Brussel, was ik als zestig plusser, nog steeds even sterk onder de indruk van zijn préséance en kunde als toetsenist als toen, bij de eerste kennismaking. Wat een artiest en wat (nu al) een legende!

Momenteel is John Mayall bezig aan zijn ‘2015 TOUR’. Na de States zit hij deze week in België. Na Turnhout en Luik, staat hij vandaag 02/10 in Het Depot in Leuven geprogrammeerd (en morgen 03/10 in De Spil, in Roeselare). Wij van Rootstime.be waren er vandaag natuurlijk bij!

Rond half negen gaan de lichten op het podium aan voor twee mannen met een gitaar. De zaal is ondertussen al goed vol gelopen en de file die er buiten voor de deuren van Het Depot stond, is opgelost. Merk op, dat die file even lang was, als die een dag eerder, voor de Britse band ‘Editors’, die er hun nieuwe album “In Dream” kwamen voorstellen. Dirk Lekenne en Luk de Graaff zijn voor de support act in Het Depot, in een kleine bezetting. Zij zijn het kern duo achter ‘Fandango Live’ en brengen naast hun vaste repertoire (covers van Ry Cooder, JJ Cale…) alvast enkele nummers uit hun nieuwe album “Kerkom-Texas”. Dit album wordt officieel voorgesteld op 17 oktober, tijdens de ‘Fandango Music Label Night’, waarop ook de 4 andere bands van het rootslabel Het Depot zullen inpalmen.

Maar waar iedereen voor komt, is de man die rond half tien het podium op komt en vraagt om de lichten aan te doen in de (ik las, uitverkochte) zaal, om te kunnen zien waar iedereen is, John Mayall. Hij verwelkomt heel enthousiast het publiek en stelt zijn tour band voor. Van links naar rechts zijn dit de zwijgzame bassist met de wollen muts Greg Rzab, drummer Jay Davenport en de Gibson Les Paul gitarist, Rocky Athas. Mayall opent vanachter zijn keyboards de avond met een klassieker. Het is een Otis Rush nummer uit 1958 “All Your Love (I Miss Loving)”, waarna hij even wachtend op een reactie van het publiek, vervolgt met een eerste Sonny Boy Williamson song “Help Me (Baby)”. Dit moet ook zo’n nummer zijn, denk ik even, dat hij wellicht al honderden keren met zijn ‘Bluesbreakers’ bracht. Mayall wisselt daarna zijn harmonica voor een Gibson, om “Do I Please You?” te doen. Mayall doet eerst even een gitaar duet met Rocky Athas, waarna Greg Rzab met een kort bas solo overneemt. Met “Riding On The L&N” van Lionel Hampton gaat het tempo omhoog en krijgt Athas opnieuw ruimte voor een wat meer uitgesponnen solo. “I Feel So Bad” is een tweede “Lightnin’” Hopkins’ song en een nummer, dat Mayall op nam op zijn laatste album “Find A Way To Care”. Van Curtis Salgado, de soul singer-songwriter uit Portland Oregon, is “The Sum Of Something” (“Strong Suspicion” - 2005). In dit nummer is het de eerste keer dat drummer Jay Davenport met een solo, de aandacht van het publiek trekt en de handen voor hem op elkaar krijgt. In “Nature’s Disappearing” vraagt Mayall aandacht voor onze natuur, die door vervuiling a.g.v. plastiek en rampen, voor onze kinderen verdwijnt. Daarna gaat Mayall terug naar 1967 (Nr. 3 - “A Hard Road”), naar de beginperiode van the Bluesmakers (hij verwijst naar Peter Green) en brengt hij “Streamline”. Een andere klassieker is “Don’t Turn Your Back (On Me)” (Nr. 42 - “Padlock On The Blues” - 1999). Deze Latino slow rocker, is ook zo’n typisch Mayall (blues) nummer, dat ook over een relatie en problemen gaat. “Checkin’ Up On My Baby” (Nr. 4 - “Crusade” - 1967)is de tweede Sony Boy Williamson’s song en de slow blues “Drifting Blues” dat hierna volgt (een song vol overdenkingen van Charles Mose Brown), opnieuw een nummer uit zijn laatste album.

Daarna (je voelt het omdat het volume omhoog gaat) start Mayall aan de “grote” finale. Met een intro op harmonica opent hij “Mail Order Mystics” (Chris Smither - Nr. 39 - “Wake Up Call”), wat een lang nummer wordt, met uiteraard ruimte voor de laatste “extended” solo’s van de  bandleden. Eerst doet Greg Rzab een lange bas solo, die hij beëindigt met het bekende “Smoke On The Water” - Deep Purple riff. Daarna neemt eerst drummer Jay Davenport over, waarna Mayall afrondt met een reprise van “Mail Order Mystics”: “All I Want To Talk About Is Loving You Blind…”. Het publiek houdt vol en er komt een “Encore”: het swingende “I’m A Sucker For Love” (waar velen misschien “Room To Move” verwachtten?...”).

Als we hierna aanschuiven om de zaal te verlaten en richting uitgaan gaan, zit Mayall er (zoals altijd) weer heel bescheiden in de hall op zijn fans te wachten. Achter zijn tafel, met zijn CD’s voor hem. Dit is John Mayall, zoals ik hem van ieder optreden ken, dit is Mayall zoals ik hem nooit zal vergeten, wat trouwens ook voor zijn muziek geldt. De afwezigen hadden opnieuw en ontiegelijk veel ongelijk…  We thank You John, Jay, Greg & Rocky!

Eric Schuurmans

Foto © Manon Houtackers

Setlist: All Your Love (I Miss Loving) (Otis Rush) / Help Me (Baby) (Sonny Boy Williamson) / Do I Please You? / Riding On The L&N (Lionel Hampton) / I Feel So Bad* (Sam John “Lightnin’” Hopkins) / The Sum Of Something (Curtis Salgado) / Nature’s Disappearing / Streamline (Peter Green, the Bluesbreakers) / Don’t Turn Your Back / Checkin’ Up On My Baby (Sony Boy Williamson ) / Drifting Blues* (Charles Mose Brown) / the finale: Mail Order Mystics (Chris Smither) - bass solo (+ Smoke-On-The-Water-end) - drum solo - Mail Order Mystics (reprise) // ENCORE // I’m A Sucker For Love -- * from the latest album “Find A Way To Care”

 

 

HELP ME BABY - DO I PLEASE YOU - RIDING ON THE L&N - FEEL SO BAD

 

 

 

 

 

Artiest info
website  
facebook  

HET DEPOT, LEUVEN - 2/10/15