THE JAYHAWKS @ ROMA, ANTWERPEN - 20/09/16

The Jayhawks, de band die 20 jaar geleden ten dode was opgeschreven toen Mark Olson, samen met Gary Louris de drijvende kracht achter de band, de band verliet om met zijn toenmalige vriendin, Victoria Williams, The Creekdippers op te richten. Dat was in 1995 na het uitbrengen van hun vierde album “ Tommorow The Green Grass”, een geweldig (duur) album waarvan de verkoopcijfers erg tegenvielen. Het was reeds het vierde album van deze band waarvan hun vorige “Hollywood Town Hall” als een meesterwerk in het countryrock genre word beschouwd. Hun beklijvende samenzang en prachtige nummers waren kenmerkend voor de sound van The Jayhawks. Countryrock met een scherp randje, zoetgevooisde melodietjes en samenzang worden gecounterd met de stevige rockgitaar van Gary Louris. Meer dan twintig jaar later staat deze band echter nog steeds live geprogrammeerd, ditmaal in de Roma in Antwerpen.

Gary Louris bracht, samen met de andere leden van de band, in 1997 het album “Sound of Lies” uit, “the sound” was duidelijk anders: rock, psychedelica, dub beinvloedden de weliswaar mooie nummers ”Big Star”, “The Man Who loved Life” van Louris. Hun volgende album “Smile”, producet door Bob Ezrin, bracht hen nog verder van het kenmerkende countryrockgeluid van de band. De nummers op het album hadden misschien een ander geluid, maar hun kwaliteit was er niet minder om, “I’m gonna make you love me”, “Better Days”, ”A Break in the Clouds” zijn zeer zeker Jayhawks klassiekers. In 2003 kwam “Rainy Day Music” uit, weer een degelijk album, een terugkeer naar het akoestische alt-country, doch niet erg succesvol. In 2011 vervoegde Mark Olson de band om het album “Mockingbird” te maken en het album te promoten met een tour in noord Amerika en Europa. Eind 2012 was het met de vriendschap gedaan tussen Olson en Louris en waren the Jayhawks weer op rust.

Tot dit jaar het album “Paging mr. Proust” uitkwam, producet door Peter Buck en Marleen Tucker. “ Paging mr. Proust” werd opgenomen in dezelfde bezetting als “Tommorow The Green Grass” zonder Olson weliswaar(keyboards Karen Grotberg, gitarist Kraig Johnson, drums Tim O’ Reagan en op bass Marc Perlman). Het album heeft weer enkele Jayhawks klassiekers in zich, het openingsnummer “Quiet corners, Empty Spaces” had zo op “Tommorow The Green Grass” kunnen staan.

Karl Blau met band opende de avond in een goedgevulde gezellige Roma, deze Amerikaan uit Anacordes, Washington staat al langer dan 20 jaar in het vak maar het succes is steeds uitgebleven. Zijn laatste album “Introducing Karl Blau” werd geproducet door Tucker Martine die ook het laatste album van de Jayhawks onder handen nam. Op “Introducing Karl Blau” geeft Blau enkele legendarische, vooral country nummers, een eigen interpretatie mee. Met Blau’s prachtig dragende stem en Martine’s alternatieve manier van opnemen is een album ontstaan dat tot een van de meest opvallende van dit jaar gerekend kan worden. Helaas kan dit niet gezegd worden van zijn optreden vandaag, het geluid en de sfeer vanop het album was soms ver te zoeken, bijwijlen waande ik me in een Amerikaanse kroeg met een plaatselijke countryband op de planken. Jammer.

Met klokkengeluid en een gitaarsolo a la Neil Young opende the Jayhawks hun optreden, Waiting for the Sun, magistraal nummer uit hun meesterwerk “Hollywood Town Hall” werd met veel verve gebracht. Het werd een optreden met natuurlijk heel wat nummers uit hun nieuw album, maar ook zowat al hun klassiekers passeerden de revue. De wonderlijke samenzang met Mark Olson mag er dan wel niet meer zijn, Karen Grotberg en drummer Tim O’Reagan probeerden zijn taak zo goed mogelijk over te nemen. Deze laatste nam zelfs de leadvocals van Gary Louris over bij het nummer Tampa to Tulsa en liet daarbij horen dat hij ook over een aardige stem beschikt. “I wanna be a Big Star” zong Louris, spelende op zijn V-gitaar, voor het grote publiek zal hij wel nooit een echte Big Star worden maar voor velen onder ons is hij dit al. Prachtig stem, leuk gitaarspel en wondermooie liedjes. Optreden voor een zittend publiek is voor de meeste artiesten niet zo leuk daarom vroeg Louris om vooraan komen te staan, wat een groot deel van het publiek dan ook deed.

Er werd wat geëxperimenteerd met elektronica (met Grotberg op mini-synth) en speciale gitaareffecten tijdens het nummer “Ace” van het nieuwe album, het heeft zijn voor- en tegenstanders allenzins geen typisch Jayhawks nummer. “I’d Run Away” werd de afsluiter van de reguliere set… maar er kwam nog een leuk encore-setje. Gary solo akoestisch “Settle down like Rain” en “Broken Harpoon” waarna de band hem vervoegde om het bekende “I’m gonna make you Love me” te spelen. “Real light” werd de definitieve afsluiter van deze wondermooie set. Dat de Jayhawks tot de absolute top behoren van het altcountry genre wisten we al, hun live optredens behoren daar zeker ook toe!

Luc Nuyts

Foto © Sonja Schepers

meer foto © Sonja Schepers

Setlist: Waiting for the Sun / Leaving the monsters behind / The man who loved life / Stumblin’ through the dark / Quiet Corners and empty spaces / Tampa to Tulsa / Two Hearts / The devil is in her eyes / Big Star / Come back kids / Take we with you / Pretty roses in your hair / Blue / Ace / All the right reasons / Save it for a rainy day / Lovers of the sun / Smile / Tailspin / I’d Run away ……. Encores: Settle Down like Rain / Broken Harpoon / I’m gonna make you love me / Real Light

 

 

 

 

 

 


 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

ROMA, ANTWERPEN - 20/09/16