BUSH @ TRIX, ANTWERPEN - 30/09/17

Grunge, het muziekgenre dat einde jaren tachtig, begin negentig een opmars kende met die significante overstuurde gitaren gekoppeld aan de eenvoud van de punk en de indierock. De voornaamste exponenten van dit genre waren o.a. Soundgarden, Sonic Youth, Pearl Jam en vooral de bekendste Nirvana. De zelfmoord van Kurt Cobain, de leadzanger van Nirvana was een keerpunt voor het genre.

Postgrunge kwam al snel na het overlijden van Kurt Cobain op. Bands uit deze stroming hebben muzikaal gezien grote grunge-invloeden. Waar grunge geënt was op de alternatieve underground van de jaren tachtig, was postgrunge weer geïnspireerd door de mainstream grunge en had daardoor een minder brede sound. De Britse band Bush was een van de belangrijkste post-grunge bands, met het uitbrengen van hun debuutalbum “Sixsteen Stone” (1994) verkochten ze meer dan 10 miljoen exemplaren in de US en bereikten ze met diverse nummers uit dit album de top 10 van de Billboard Top 100. Opvolger “Razorblade Suitcase” (1996) bevestigde hun reputatie in het genre, ”Swallowed” werd een enorme hit en het album bereikte weer een toppositie in de Amerikaanse charts. In thuisland Groot-Brittannië echter werd de band bijna helemaal genegeerd, alleen het nummer “Swallowed“ uit het tweede album bereikte een zevende stek in de hitlijsten. Gavin Rossdale zanger en songschrijver van de band, samen met gitarist Nigel Pulsord waren de voornaamste persoonlijkheden in de band. Ook hun derde album, waarop meer elektronische invloeden, “The Science Of Things” (1999), leverde weer enkele hitsingles op. In 2002 na het uitbrengen van hun vierde album “Golden State” verliet gitarist Nigel Pulsord de band, hij werd vervangen door Chris Traynor (Helmet). Wegens tegenvallende verkoopcijfers hield Bush er mee op in 2002. De band komt in 2010 echter terug bij elkaar om enkele optredens te doen, in 2011 komt men met een nieuw album “Sea Of Memories” met de hit “The Sound Of Winter”. De grunge invloeden van de band zijn zowat volledig verdwenen men oriënteert zich meer op een pop/rock publiek. Zijn scheiding met Gwen Stefani in 2015 waarmee hij drie kinderen heeft, is voor een Rossdale een zware periode, hij probeert dit van zich af te schrijven op het nieuwe album “Black And White Rainbows” (2017), en tevens fungeert hij als coach in “The Voice UK”.

Support-act “RavenEye” laat horen dat er nog steeds plaats is voor het ‘hardrock’ genre op deze planeet. Met hun vernieuwende gedreven nummers verkennen ze alle kanten van het genre, gebracht met een jeugdig enthousiasme dat we al lang niet meer gezien hadden, allicht zullen ze ooit weleens thuiskomen met gebroken botten met al dat stuntwerk. Een driemans formatie, bluesgitarist Oli Brown vocals en gitaar, bassist Aaron Spiers en drummer Adam Breeze, die met hun debuutalbum “Nova” de lat echt hoog leggen. Vanaf “Get It Started” uit hun Ep “Breaking Out” tot hun afsluiter “you Got it” krijgen we een heerlijke set van rock, bluesrock, psychrock en stuntwerk, …. van een opwarmer gesproken!!!

Tijd voor Bush, glorieperiode eind jaren negentig, dus een uitverkochte Trix met dertigers. “Everything Zen” een topnummer uit hun debuutalbum mag de spits afbijten, Rosdale inmiddels een kwieke vijftiger zingt en danst als een jonge twintiger, nog steeds zonder buikje en met een kopje waar vele vijftigers jaloers op zouden zijn. Hoewel het de “Black And White Rainbows” tour is blijkt dit toch eerder een ‘greatest hits’ optreden te zijn. Uiteindelijk worden er twee nummers uit het nieuwe album gespeeld “Nurse” en “Lost In You”, nummers die aansluiten bij hun vroegere genre. Dat Gavin Rossdale de spilfiguur van de band is, is normaal, songschrijver en zanger en publiekslieveling, ook dat steekt hij niet weg, handjes schudden en zingen in de frontlinie van zijn fans, geen probleem. Spraakzaam is hij niet, de favoriete nummers vliegen ons om de oren, toch een nieuw nummer “This Is War”, een vredesnummer, “Peace On Earth”!!!

Mega hit “Swallowed” en het vooral het door Rossdale solo gespeelde ‘Glycerine” werden natuurlijk meegezongen door het publiek. Afsluiten deed men met “Little Things” uit hun eerste album,

“Ok Everything Allright” zei gitarist Chris Taylor toen hij vlak voor ons de intro van “Machine Head” begon, Bush anno 1998, geweldige riff, geweldig nummer. De coverversie van “The One I Love” van REM mocht er zeker wezen en afsluter “Comedown” waarbij het publiek het refrein zingt is een geweldige alfsuitingsnummer. En als je denkt dat Gavin Rossdale zicht als een ster gedraagt, forget it, na het afsluitingsnummer gewoon over de nadar en de eerste rijen fans begroeten, moet kunnen!!!

Luc Nuyts

Foto © Sonja Schepers

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

TRIX, ANTWERPEN

30/09/17