ROKIA TRAORE @ DE ROMA, ANTWERPEN - 16/09/17

De Malinese Rokia Traoré (° 24/1/1974) heeft als diplomatendochter in verschillende steden gewoond, zoals Brussel, Riyad, Algiers en de Malinese hoofdstad Bamako. Hierdoor heeft ze steeds een ruime kijk op de wereld gehad, wat ook te merken is aan de invloeden in haar muziek, welke een mixvorm is van haar Afrikaanse roots, jazz en westerse pop en rock. Ze deed voor haar twee laatste albums beroep op producer John Parish, die vooral bekend werd met zijn werk voor PJ Harvey, Eels en Arno. Op haar vorig jaar verschenen album “Né So” (wat “thuis” wil zeggen) waren John Paul Jones en Devendra Banhart gasten. Haar albums werden meermaals bekroond met prijzen, zoals de BBC 3 World Music Award die ze voor “Bowmboï” kreeg, zowat de hoogste erkenning in de categorie van de wereldmuziek naast de Grammy's. Ze was van bij het begin van haar carrière succesvol want haar debuutplaat “Mouneïssa” (1998) verkocht in Europa al meteen meer dan 40.000 exemplaren.

Ze is sinds vorig jaar VN-ambassadeur voor Vluchtelingen en heeft vanmiddag een speech gegeven in het kader van de start van de solidariteitscampagne van 11.11.11 rond migratie en vluchtelingen. Vanavond geeft ze dan als toetje een exclusief concert in De Roma. Rokia (zang en gitaar) wordt bijgestaan door haar vaste ngonispeler Mamah Diabaté, voorts door een gitarist, bassist, drummer en een achtergrondzangeres. Ze opent met “Tu Voles” uit haar laatste album, in het Frans gezongen, een nummer met West-Afrikaanse klanken maar ook lekker rockend. Rokia heeft een positieve instelling getuige de tekstlijn “le bonheur est une attitude”. “Kènia” is heel opzwepend en hier doet de achtergrondzangeres meer dan haar duit in het zakje. Ze zingt vooral in het Bambara, de taal van zes miljoen Malinezen maar ook af en toe in het Frans zoals “Amour”. Het trage titelnummer van haar laatste plaat “Né So” zingt ze heel aangrijpend en is om kippenvel van te krijgen. Rokia speelt prima gitaar, het is een genot te zien hoe ze haar slanke vingers over de snaren laat glijden. Voor “Köté Don” zet ze haar gitaar even weg en concentreert ze zich volledig op haar zangkunsten die zonder meer indrukwekkend zijn. Ze heeft een warme, krachtige emotionele stem zoals ik zelden gehoord heb. Het charisma spat van het podium, niet in het minst door haar gracieuze bewegingen. Het tempo wordt opgeschroefd met “Ka Moun Ké” (Beautiful Africa) een stevig rockend nummer, waarbij enkel de ngoni voor een Afrikaans tintje zorgt. Een toeschouwster kan zich niet meer houden en geeft vooraan op het podium een dansdemonstratie ten beste, het publiek gaat volledig uit de bol.

Het indrukwekkendste moment van het concert krijgen we wanneer Rokia, enkel begeleid door gestrumde gitaarklanken, eerst allerlei geluiden uitstoot en vervolgens parlando in het Frans “Zen” zingt. Er was voordien storend geroezemoes te horen maar dit viel stil tijdens dit beklijvend nummer. Nadien gaat het concert naar een climax met een repetitief opzwepend nummer waarop Rokia en de achtergrondzangeres zich dansend uitleven. Ze verdwijnen al dansend van het podium terwijl de groep nog even doorspeelt. Ze zijn al snel terug voor enkele bisnummers waaronder de birdsong “Tuit Tuit” uit “Beautiful Africa”. Ze brengen er een heel lange versie van waarbij elke muzikant even een moment in de spotlights krijgt. Rokia zingt dikwijls herhalend “African woman is a lady”, het rockt weer lekker weg. Hiermee is het concert gedaan - denken we - maar ze komen nog maar eens terug voor een waanzinnige versie van “Beautiful Africa” waarbij de gitarist alle registers opentrekt en zijn duivels ontbindt. Het is een fantastisch slot van een beklijvend concert dat ruim twee uur duurt en de verwachtingen meer dan inlost.

Lou van Bergen

Foto's © JIve

 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

DE ROMA, BORGERHOUT - 15/09/17