MARK BOULLE & THE HABA DUDES



Artiest info
Website  
   

 

 

Australiër Mark Boulle komt van de Golf Coast waar groene regenwouden en witte zandstranden het landschap kleur geven. Aanvankelijk zocht de artiest in spe een uitlaatklep in de sport en tekenkunst. Maar toen vond hij zijn ware roeping verpersoonlijkt in de muziekmuzen. Zijn passie voor muziek zocht diverse uitwegen. Behalve het songschrijven omringde hij zich met de in 2005 opgerichte ‘Haba Dudes’. De oorspronkelijke bandbezetting wijzigde zich maar in de huidige band bepaalt Elodie Mayberry met viool en cello mede de klankkleur van Mark’s fantasierijke songs en arrangementen. Mark Boulle combineert folk, roots, reggae en zigeunerspirit met zweverige melodieën, speels geplaatst in een harmonisch geheel. De andere bandleden in de bezetting zijn Daren Williams als bassist en Jonno Harding Clark als drummer. Voeg daarbij nog Keith Stephens met drum, Steve Keyse met sax en Neil Macleod met klarinet en de aparte sound in Mark Boulle’s songcreaties is compleet. In zijn songschrijven volgt Mark zijn eigen intuïtie zonder zich daarbij iets aan te trekken van raadgevers die hem een andere richting willen opduwen. Mark Boulle treedt soms solo op, maar meestal toert hij met The Haba Dudes door heel Australië. Zijn invloeden zijn uiteenlopend gaande van song- en romanschrijvers tot landschappen, vrienden en geestesspoken. Bob Marley of Django Reinhardt, Liam Finn of Nick Drake kunnen afwisselend aan zijn mouw trekken. En politiek of sociaal engagement wisselen af met fun en lyrische dichtkunst.

Behalve de demo’s, EP’s en Live opnames bracht singer-songwriter Mark Boulle met de Haba Dudes drie ALBUMS uit: ‘All the Leaves are Falling Down’ (2007), ‘Shoot to Kill’ (2007) en ‘Music Will Make You Go Insane’ (2008). Telkens kregen deze albums unaniem lof toegezwaaid door recensenten en liefhebbers van zowel Indie Folk als Rootsmuziek.

ALL THE LEAVES ARE FALLING DOWN (2007)
Het schijnt dat Mark Boulle een kistje heeft waarin zijn songcreaties zich opstapelen tot het weer tijd is voor een nieuw album waarin hij dan kan grasduinen. Aan inspiratie heeft het hem nooit ontbroken. De songwriter producete zijn eerste ‘All The Leaves are Falling Down’ in zijn huisstudio gesitueerd in het achterland van de Golf Coast, waarbij hij zich begeleidde met een Yamaha akoestische gitaar, tamboerijn en een oude piano. Daren Williams speelt bas. Daarbij volgt Mark Boulle met zijn intieme songs de afdruk van een ontroeringparcours, waaraan violiste Elodie Mayberry subliem toe bijdraagt. Met haar prachtviool omzwachtelt zij de lyrische soms strijdbare songs met de droeve glans van vallende bladeren. Dit album roept eenzelfde sfeer op die ook de platen van Josh Ritter, Tom McCray of de vroege Van Morrison kenmerken. Het nostalgische ‘People Stare at You’ met die pianoklanken als de eerste voorzichtige regendruppels genereert a.h.w. de weemoed van een ochtendmis in een bos.

SHOOT TO KILL (2007)
Bij het uitbrengen van zijn tweede album ‘Shoot to Kill’, opgenomen met de Haba Dudes, zou je denken dat dit voor een stijlbreuk zorgt, maar dat is buiten Mark’s warme stem en Elodie’s viool gerekend. Op deze full-cd, studioalbum dat in oktober uitkwam, zijn enkele van de vroegere demosongs opgenomen. Sommige zijn sociaal of politiek geïnspireerd. Op de titelsong vraagt Mark zich af hoeveel mensen je moet doden in naam van de vrijheid. In ‘Cold Sweat’ ageert hij tegen de plundering van de aarde. Op de verborgen track dertien hoor je een oproep tot verzet tegen machthebbers die het zich veroorloven andere landen binnen te vallen. Mark vindt dat je als musicus gebruik moet maken van de mogelijkheid om publiekelijk je overtuiging uit te dragen. Toch overheerst de aanklacht niet. Je kan de groepssound die Mark creëert eerder als ‘rebellennostalgie’ omschrijven. Dat ook songs als ‘Sing a Little’, en ‘Stay With Me’ uit vorige demo’s zijn opgenomen, is een geschenk van de muziekgoden. De sensualiteit waarmee hij desolate hopeloosheid aanraakt komt neer op een staaltje muzikale hoogbegaafdheid. In het prachtige ‘Static’ culmineert deze mood in een feller ritme, waarbij viool en de sax van Steve Keys wedijveren om de beweging in gang te zetten. Deze ‘Shoot to Kill’ is een groepsproduct, waarbij, naast de drum en de bas, o.a. ook de klarinet van Neil MacLeod de muzikale rijkdom vervolmaakt. En multi-instrumentalist Mark Boulle vervolledigt met gitaren, melodica, harmonica, shakers en piano. De Australische versie van de Waterboys is opgestaan.

MUSIC WILL MAKE YOU GO INSANE
Vrolijk fluitend zet de Australische singer-songwriter Mark Boulle het nieuwe album “Music Will Make You Go Insane” in met het nummer “I Miss You” dat door een vlotjes galoperende drumbeat wordt ondersteund. Op folk geïnspireerde gypsy-pop is de naam die hij aan zijn muziekstijl heeft meegegeven. ‘No Better Way’ heeft die typische strandsound die we ook van een Jack Johnson of Donavon Frankenreiter kennen. Zeer laid back gaat het er ook aan toe in “Big Bad Bubbling Bumblebee”. De vlotte handclaps waarmee “Wasted” begint en het repetitieve ‘boom-chick-a-boom’ uit de song “Hey Man” typeren de lichtvoetigheid waarmee de liedjes op dit album werden opgevat. Niet te veel grote of zwaarwichtige boodschappen in de teksten maar vooral leuke muziekjes en fun is het belangrijkste streefdoel van Mark Boulle And The Haba Dudes. Hun liefde voor de vrolijke sound van bands als ‘Clap Your Hands Say Yeah’ en ‘Arcade Fire’ wordt duidelijk weerspiegeld in een uptempo song als ‘Fee Fi Fo Fi Fum’ dat ook weer drijft op een repetitieve riff en een stuwende drumbeat. ‘It’s So Boring’ is de titel van alweer een andere song maar die verveling slaat toch echt nergens toe op dit leuke en afwisselende album. ‘Take Four Three Times A Day’ swingt heerlijk en het rustgevende “Care For This Life” dwingt de luisteraar eventjes tot enige overpeinzing over de zin van het leven. Om daarna een finale punt achter dit uitstekende album te zetten met een wat mysterieus opgebouwde maar ook weer knappe ballade ‘I See You I Need You’.

Marcie