|
Australiër
Mark Boulle komt van de Golf Coast waar groene regenwouden en witte zandstranden
het landschap kleur geven. Aanvankelijk zocht de artiest in spe een uitlaatklep
in de sport en tekenkunst. Maar toen vond hij zijn ware roeping verpersoonlijkt
in de muziekmuzen. Zijn passie voor muziek zocht diverse uitwegen. Behalve
het songschrijven omringde hij zich met de in 2005 opgerichte ‘Haba Dudes’.
De oorspronkelijke bandbezetting wijzigde zich maar in de huidige band
bepaalt Elodie Mayberry met viool en cello mede de klankkleur van Mark’s
fantasierijke songs en arrangementen. Mark Boulle combineert folk, roots,
reggae en zigeunerspirit met zweverige melodieën, speels geplaatst in
een harmonisch geheel. De andere bandleden in de bezetting zijn Daren
Williams als bassist en Jonno Harding Clark als drummer. Voeg daarbij
nog Keith Stephens met drum, Steve Keyse met sax en Neil Macleod met klarinet
en de aparte sound in Mark Boulle’s songcreaties is compleet. In zijn
songschrijven volgt Mark zijn eigen intuïtie zonder zich daarbij iets
aan te trekken van raadgevers die hem een andere richting willen opduwen.
Mark Boulle treedt soms solo op, maar meestal toert hij met The Haba Dudes
door heel Australië. Zijn invloeden zijn uiteenlopend gaande van song-
en romanschrijvers tot landschappen, vrienden en geestesspoken. Bob Marley
of Django Reinhardt, Liam Finn of Nick Drake kunnen afwisselend aan zijn
mouw trekken. En politiek of sociaal engagement wisselen af met fun en
lyrische dichtkunst.
Behalve de demo’s, EP’s
en Live opnames bracht singer-songwriter Mark Boulle met de Haba Dudes
drie ALBUMS uit: ‘All the Leaves are Falling Down’ (2007), ‘Shoot to Kill’
(2007) en ‘Music Will Make You Go Insane’ (2008). Telkens kregen deze
albums unaniem lof toegezwaaid door recensenten en liefhebbers van zowel
Indie Folk als Rootsmuziek.
ALL
THE LEAVES ARE FALLING DOWN (2007)
Het schijnt dat Mark Boulle een kistje heeft waarin zijn songcreaties
zich opstapelen tot het weer tijd is voor een nieuw album waarin hij dan
kan grasduinen. Aan inspiratie heeft het hem nooit ontbroken. De songwriter
producete zijn eerste ‘All The Leaves are Falling Down’ in zijn huisstudio
gesitueerd in het achterland van de Golf Coast, waarbij hij zich begeleidde
met een Yamaha akoestische gitaar, tamboerijn en een oude piano. Daren
Williams speelt bas. Daarbij volgt Mark Boulle met zijn intieme songs
de afdruk van een ontroeringparcours, waaraan violiste Elodie Mayberry
subliem toe bijdraagt. Met haar prachtviool omzwachtelt zij de lyrische
soms strijdbare songs met de droeve glans van vallende bladeren. Dit album
roept eenzelfde sfeer op die ook de platen van Josh Ritter, Tom McCray
of de vroege Van Morrison kenmerken. Het nostalgische ‘People Stare at
You’ met die pianoklanken als de eerste voorzichtige regendruppels genereert
a.h.w. de weemoed van een ochtendmis in een bos.
SHOOT
TO KILL (2007)
Bij het uitbrengen van zijn tweede album ‘Shoot to Kill’, opgenomen met
de Haba Dudes, zou je denken dat dit voor een stijlbreuk zorgt, maar dat
is buiten Mark’s warme stem en Elodie’s viool gerekend. Op deze full-cd,
studioalbum dat in oktober uitkwam, zijn enkele van de vroegere demosongs
opgenomen. Sommige zijn sociaal of politiek geïnspireerd. Op de titelsong
vraagt Mark zich af hoeveel mensen je moet doden in naam van de vrijheid.
In ‘Cold Sweat’ ageert hij tegen de plundering van de aarde. Op de verborgen
track dertien hoor je een oproep tot verzet tegen machthebbers die het
zich veroorloven andere landen binnen te vallen. Mark vindt dat je als
musicus gebruik moet maken van de mogelijkheid om publiekelijk je overtuiging
uit te dragen. Toch overheerst de aanklacht niet. Je kan de groepssound
die Mark creëert eerder als ‘rebellennostalgie’ omschrijven. Dat ook songs
als ‘Sing a Little’, en ‘Stay With Me’ uit vorige demo’s zijn opgenomen,
is een geschenk van de muziekgoden. De sensualiteit waarmee hij desolate
hopeloosheid aanraakt komt neer op een staaltje muzikale hoogbegaafdheid.
In het prachtige ‘Static’ culmineert deze mood in een feller ritme, waarbij
viool en de sax van Steve Keys wedijveren om de beweging in gang te zetten.
Deze ‘Shoot to Kill’ is een groepsproduct, waarbij, naast de drum en de
bas, o.a. ook de klarinet van Neil MacLeod de muzikale rijkdom vervolmaakt.
En multi-instrumentalist Mark Boulle vervolledigt met gitaren, melodica,
harmonica, shakers en piano. De Australische versie van de Waterboys is
opgestaan.
MUSIC
WILL MAKE YOU GO INSANE
Vrolijk fluitend zet de Australische singer-songwriter Mark Boulle het
nieuwe album “Music Will Make You Go Insane” in met het nummer “I Miss
You” dat door een vlotjes galoperende drumbeat wordt ondersteund. Op folk
geïnspireerde gypsy-pop is de naam die hij aan zijn muziekstijl heeft
meegegeven. ‘No Better Way’ heeft die typische strandsound die we ook
van een Jack Johnson of Donavon Frankenreiter kennen. Zeer laid back gaat
het er ook aan toe in “Big Bad Bubbling Bumblebee”. De vlotte handclaps
waarmee “Wasted” begint en het repetitieve ‘boom-chick-a-boom’ uit de
song “Hey Man” typeren de lichtvoetigheid waarmee de liedjes op dit album
werden opgevat. Niet te veel grote of zwaarwichtige boodschappen in de
teksten maar vooral leuke muziekjes en fun is het belangrijkste streefdoel
van Mark Boulle And The Haba Dudes. Hun liefde voor de vrolijke sound
van bands als ‘Clap Your Hands Say Yeah’ en ‘Arcade Fire’ wordt duidelijk
weerspiegeld in een uptempo song als ‘Fee Fi Fo Fi Fum’ dat ook weer drijft
op een repetitieve riff en een stuwende drumbeat. ‘It’s So Boring’ is
de titel van alweer een andere song maar die verveling slaat toch echt
nergens toe op dit leuke en afwisselende album. ‘Take Four Three Times
A Day’ swingt heerlijk en het rustgevende “Care For This Life” dwingt
de luisteraar eventjes tot enige overpeinzing over de zin van het leven.
Om daarna een finale punt achter dit uitstekende album te zetten met een
wat mysterieus opgebouwde maar ook weer knappe ballade ‘I See You I Need
You’.
Marcie
|
