|
Ze
stammen uit dezelfde East L.A. scène als Los Lobos, deze Delgado Brothers.
Joey, de zanger/gitarist, bassist Bob en de drummer/zanger Steve, samen
met de twee niet-broeders David Kelley en extra percussionist Victor Bissetti
maken ze de huidige bezetting uit. Hier even een terugblik op hun geschiedenis
en een portrait van de band, en de vier cd's die tot op heden van hun
verschenen.
In
1987 kregen de Delgado Brothers hun kans voor hun debuut op het enkele
jaren voordien opgerichte Hightone label, dat ondertussen te ziele gegaan
is. Oprichter Bruce Bromberg nam producer Dennis Walker (Robert Cray)
onder de arm die ook een aantal nummers schreef en er enkele andere mee
hielp schrijven. Die eerste cd was nog eerder pop gericht met blues invloeden
en had minder Latin invloeden dan hun latere werk. Opvallend is, dat ondanks
de faam van Dennis Walker, het net de eigen geschreven songs zijn die
er uit springen op dit titelloze debuut, zoals "It Ain't There",
"Fair Warning" en "Really Down" . Hun mix van elementen
uit de muziek van Los Lobos en de Santana invloeden in de gitaarstijl
van Joey laten vermoeden dat deze band veel in zijn mars heeft. De samenwerking
met Hightone neemt echter even later een einde en het zal een tijdje stil
worden rond de groep na 1994. Omdat de cd voorlopig niet meer verkrijgbaar
is, gaan we ook niet zo uitgebreid in op deze eersteling.
Twaalf jaar later, in 1999, komen ze pas terug aan de oppervlakte met
een opvolger, heel toepasselijk "Let's
Get Back" getiteld, en verschenen op het Mocombo label.
Deze keer met de hulp van niemand minder dan David Hidalgo, Doug McLeod
en the Texacali Horns. De producer is deze keer de befaamde John "Juke"
Logan, de man die deze heropstanding ook bewerkstelligde. Het geheel heeft
een meer bluesy inslag en ook de Latin invloed is wat sterker. Enkel eigen
songs ook deze keer, en meteen met de opener "Come With Me Baby"
is het raak. Los Lobos kon het niet beter, en daar zal de medewerking
van Hidalgo op accordeon wel aan bijdragen."If I Don't Get Home"
is al even sterk, prachtige song, met sterke vocals van Steve, soulvol
en intens. Wat verder is er het afscheid aan de moeder van John Logan,
"L.A. Ellie", geen tranentrekker zoals je mag verwachten, eerder
een swingende shuffle blues. Een andere tribute song "No Regrets"
is opgedragen aan de bekende overleden percussionist Ray Solis, die op
enkele songs nog meespeelt. Veel van die Latijnse percussie ook in "Something
About My Baby" en nummer met hoog Los Lobos gehalte. Zonder meer
is dit de meest bluesy productie uit het rijtje want songs als "Blue
Line" over ontmoetingen op de bus naar het werk, en "One For
The Children" zijn echt wel pure bluessongs. "Struttin' Joey
"D" eveneens, de titel zegt het al,dit is een nummer waar gitarist
Joey zich volledig kan uitleven. Tenslotte geeft "Church of El Monte"
een inblik hoe hun band in feite het levenslicht zag, ontstaan uit de
wijkfeesten en party’s in hun eigen straten. Met deze reunie cd komt de
vraag waarom een band als deze niet meteen aansloeg bij hun debuut. Hoe
dan ook, ze staan er terug, en hoe!
Gestoken in een mooie kleurrijke en kunstzinnige hoes zijn ze er opnieuw
in 2005. Ondertussen zijn er toch weer zes jaar voorbij, met de opvolger
"A
Brother's Dream". Ditmaal hebben ze echter het heft
stevig helemaal in eigen handen: een eigen label (Bell Asher), opnieuw
allemaal eigen songs, eigen productie, zelfs de mooie hoes is een kunstwerkje
van Sara Delgado. Dat deze cd er is kunnen komen, is mede te danken aan
het feit dat John Mayall twee songs uit de voorganger "Let's Get
Back " coverde op zijn bestseller-cd "Along For The Ride".
Met de royalty’s ervan werd een klein spaarpotje opgebouwd om hun eigen
label te starten en deze opvolger te financieren, gedeeltelijk opgenomen
in die hoger vernoemde "Church Of El Monte" bovendien. Hoogtepunten
genoeg, ook op deze derde release. Zeer sfeervolle, eerder rustige songs
als het verrukkelijke "Lost In The Shuffle" en "What's
It Gonna Be?". Het mooie, rustige akoestische "Picture Of You"
heeft meer een "Americana" feel, de resonator en de harmony
vocals van de broeders maken dit een song om van te snoepen, die bij elke
beluistering boeiender klinkt. Het funky "Do You See Me" doet
me elke keer denken aan het betere werk van Steve Winwood, want deze Steve
(Delgado) heeft een stem en frazering die hier wel erg dicht in de buurt
komt, net als in een andere sterke song "Leave Me Alone" trouwens,
en nummer waarin ook funky Robert Cray invloeden naar boven komen. En
zo gaat het maar door: "Jennie" is de volgende voltreffer, eerder
laid back en beschouwend, net zoals de afsluiter "Talk To My Friend".
Dit is storytelling op hoog niveau, vol passie en overgave. Bevrijd van
alle bemoeienissen van labels en managers, staan de Delgado Brothers eindelijk
op eigen benen en kunnen ze de muziek maken die ze zelf willen. Het resultaat
is deze prachtplaat, niet zomaar "A Brother's Dream" getiteld.
De toekomst ziet er mooi uit voor de broeders, en voor ons fans, want
er staat ons nog veel moois te wachten zo te horen.
Hier is hij dan, de
nieuwste Delgado Brothers: "Learn
To Fly" . Op eigen vleugels verder, dat was de "Brother's
Dream" zoals de titel van de voorganger al aangaf. Als het aan ons
ligt blijft "L.A 's best kept secret", niet langer een geheim,
iedereen mag (en moet) het horen. Na Los Lobos, Santana, en Los Lonely
Boys is er een belangrijke nieuwe latin band, jongens die eindelijk de
bekendheid moeten krijgen die ze al jaren verdienen: The Delgado Brothers!
Het hoesje van die vorige was al mooi, maar deze is nog mooier, een uitklapbaar
digipack hoesje, getekend door Frank Delgado. Het blijft in de familie,
die sterke, hechte Delgado familie. Het cd’tje (volledig zwart, met retro-vinyl
uitstraling) staat zoals de vorige, weer bol van de sterke songs. De titelsong
waarmee de cd opent heeft een sterke Latin inslag met een licht Santanasfeertje
doorheen de song. Opvolger "I Wanna Know", ( ja, hier ben ik
weer), roept me Steve Winwood's werk voor de geest. Een prachtige song
met een aanstekelijke, funky beat, ondersteund door heerlijke percussie.
"In Time" gaat verder op hetzelfde elan, een knappe "storytelling"
song, met sfeervolle gitaar en stem van Joey. De teksten gaan dikwijls
over familiebanden (Oh Brother) en echte liefde (All About The Love),
ook op de binnenhoezen is dit merkbaar. Vooral sociale bewogenheid, wat
er in de ganse wereld omgaat, en ook de toekomst en het milieu zijn belangrijk
in hun teksten. Zonder te prediken zijn ze in feite een "Christian"
band. Die intelligente, betrokken teksten, maken samen met de sterke songs
dat deze band de grijze middelmaat van de meeste bluesreleases overtreft
en is ook de bijzonderste reden dat wij bij Rootstime een portrait willen
wijden aan deze band. Luister naar songs als "Melissa", het
hemelse "If The world" of het funky "Lafayette" met
zijn zuiderse New Orleans ritmes en Little Feat sfeertje en je weet dadelijk
waarom. Of luister naar het romantische "Our Love Is Complete"
en de sfeervolle soulklanken van "All I Have" waar de Stax en
Muscle Shoals sound doorheen vanaf straalt. Elke volgende release van
de Delgado Brothers was weer beter dan zijn voorganger, en met deze "Learning
to Fly" hebben the Brothers duidelijk bewezen zeker vanaf nu definitief
tot de top te behoren.
(RON)
|
