DELGADO BROTHERS



Artiest info
website  
Myspace
 

 



 

 

Ze stammen uit dezelfde East L.A. scène als Los Lobos, deze Delgado Brothers. Joey, de zanger/gitarist, bassist Bob en de drummer/zanger Steve, samen met de twee niet-broeders David Kelley en extra percussionist Victor Bissetti maken ze de huidige bezetting uit. Hier even een terugblik op hun geschiedenis en een portrait van de band, en de vier cd's die tot op heden van hun verschenen.

In 1987 kregen de Delgado Brothers hun kans voor hun debuut op het enkele jaren voordien opgerichte Hightone label, dat ondertussen te ziele gegaan is. Oprichter Bruce Bromberg nam producer Dennis Walker (Robert Cray) onder de arm die ook een aantal nummers schreef en er enkele andere mee hielp schrijven. Die eerste cd was nog eerder pop gericht met blues invloeden en had minder Latin invloeden dan hun latere werk. Opvallend is, dat ondanks de faam van Dennis Walker, het net de eigen geschreven songs zijn die er uit springen op dit titelloze debuut, zoals "It Ain't There", "Fair Warning" en "Really Down" . Hun mix van elementen uit de muziek van Los Lobos en de Santana invloeden in de gitaarstijl van Joey laten vermoeden dat deze band veel in zijn mars heeft. De samenwerking met Hightone neemt echter even later een einde en het zal een tijdje stil worden rond de groep na 1994. Omdat de cd voorlopig niet meer verkrijgbaar is, gaan we ook niet zo uitgebreid in op deze eersteling.


Twaalf jaar later, in 1999, komen ze pas terug aan de oppervlakte met een opvolger, heel toepasselijk "Let's Get Back" getiteld, en verschenen op het Mocombo label. Deze keer met de hulp van niemand minder dan David Hidalgo, Doug McLeod en the Texacali Horns. De producer is deze keer de befaamde John "Juke" Logan, de man die deze heropstanding ook bewerkstelligde. Het geheel heeft een meer bluesy inslag en ook de Latin invloed is wat sterker. Enkel eigen songs ook deze keer, en meteen met de opener "Come With Me Baby" is het raak. Los Lobos kon het niet beter, en daar zal de medewerking van Hidalgo op accordeon wel aan bijdragen."If I Don't Get Home" is al even sterk, prachtige song, met sterke vocals van Steve, soulvol en intens. Wat verder is er het afscheid aan de moeder van John Logan, "L.A. Ellie", geen tranentrekker zoals je mag verwachten, eerder een swingende shuffle blues. Een andere tribute song "No Regrets" is opgedragen aan de bekende overleden percussionist Ray Solis, die op enkele songs nog meespeelt. Veel van die Latijnse percussie ook in "Something About My Baby" en nummer met hoog Los Lobos gehalte. Zonder meer is dit de meest bluesy productie uit het rijtje want songs als "Blue Line" over ontmoetingen op de bus naar het werk, en "One For The Children" zijn echt wel pure bluessongs. "Struttin' Joey "D" eveneens, de titel zegt het al,dit is een nummer waar gitarist Joey zich volledig kan uitleven. Tenslotte geeft "Church of El Monte" een inblik hoe hun band in feite het levenslicht zag, ontstaan uit de wijkfeesten en party’s in hun eigen straten. Met deze reunie cd komt de vraag waarom een band als deze niet meteen aansloeg bij hun debuut. Hoe dan ook, ze staan er terug, en hoe!


Gestoken in een mooie kleurrijke en kunstzinnige hoes zijn ze er opnieuw in 2005. Ondertussen zijn er toch weer zes jaar voorbij, met de opvolger "A Brother's Dream". Ditmaal hebben ze echter het heft stevig helemaal in eigen handen: een eigen label (Bell Asher), opnieuw allemaal eigen songs, eigen productie, zelfs de mooie hoes is een kunstwerkje van Sara Delgado. Dat deze cd er is kunnen komen, is mede te danken aan het feit dat John Mayall twee songs uit de voorganger "Let's Get Back " coverde op zijn bestseller-cd "Along For The Ride". Met de royalty’s ervan werd een klein spaarpotje opgebouwd om hun eigen label te starten en deze opvolger te financieren, gedeeltelijk opgenomen in die hoger vernoemde "Church Of El Monte" bovendien. Hoogtepunten genoeg, ook op deze derde release. Zeer sfeervolle, eerder rustige songs als het verrukkelijke "Lost In The Shuffle" en "What's It Gonna Be?". Het mooie, rustige akoestische "Picture Of You" heeft meer een "Americana" feel, de resonator en de harmony vocals van de broeders maken dit een song om van te snoepen, die bij elke beluistering boeiender klinkt. Het funky "Do You See Me" doet me elke keer denken aan het betere werk van Steve Winwood, want deze Steve (Delgado) heeft een stem en frazering die hier wel erg dicht in de buurt komt, net als in een andere sterke song "Leave Me Alone" trouwens, en nummer waarin ook funky Robert Cray invloeden naar boven komen. En zo gaat het maar door: "Jennie" is de volgende voltreffer, eerder laid back en beschouwend, net zoals de afsluiter "Talk To My Friend". Dit is storytelling op hoog niveau, vol passie en overgave. Bevrijd van alle bemoeienissen van labels en managers, staan de Delgado Brothers eindelijk op eigen benen en kunnen ze de muziek maken die ze zelf willen. Het resultaat is deze prachtplaat, niet zomaar "A Brother's Dream" getiteld. De toekomst ziet er mooi uit voor de broeders, en voor ons fans, want er staat ons nog veel moois te wachten zo te horen.

Hier is hij dan, de nieuwste Delgado Brothers: "Learn To Fly" . Op eigen vleugels verder, dat was de "Brother's Dream" zoals de titel van de voorganger al aangaf. Als het aan ons ligt blijft "L.A 's best kept secret", niet langer een geheim, iedereen mag (en moet) het horen. Na Los Lobos, Santana, en Los Lonely Boys is er een belangrijke nieuwe latin band, jongens die eindelijk de bekendheid moeten krijgen die ze al jaren verdienen: The Delgado Brothers! Het hoesje van die vorige was al mooi, maar deze is nog mooier, een uitklapbaar digipack hoesje, getekend door Frank Delgado. Het blijft in de familie, die sterke, hechte Delgado familie. Het cd’tje (volledig zwart, met retro-vinyl uitstraling) staat zoals de vorige, weer bol van de sterke songs. De titelsong waarmee de cd opent heeft een sterke Latin inslag met een licht Santanasfeertje doorheen de song. Opvolger "I Wanna Know", ( ja, hier ben ik weer), roept me Steve Winwood's werk voor de geest. Een prachtige song met een aanstekelijke, funky beat, ondersteund door heerlijke percussie. "In Time" gaat verder op hetzelfde elan, een knappe "storytelling" song, met sfeervolle gitaar en stem van Joey. De teksten gaan dikwijls over familiebanden (Oh Brother) en echte liefde (All About The Love), ook op de binnenhoezen is dit merkbaar. Vooral sociale bewogenheid, wat er in de ganse wereld omgaat, en ook de toekomst en het milieu zijn belangrijk in hun teksten. Zonder te prediken zijn ze in feite een "Christian" band. Die intelligente, betrokken teksten, maken samen met de sterke songs dat deze band de grijze middelmaat van de meeste bluesreleases overtreft en is ook de bijzonderste reden dat wij bij Rootstime een portrait willen wijden aan deze band. Luister naar songs als "Melissa", het hemelse "If The world" of het funky "Lafayette" met zijn zuiderse New Orleans ritmes en Little Feat sfeertje en je weet dadelijk waarom. Of luister naar het romantische "Our Love Is Complete" en de sfeervolle soulklanken van "All I Have" waar de Stax en Muscle Shoals sound doorheen vanaf straalt. Elke volgende release van de Delgado Brothers was weer beter dan zijn voorganger, en met deze "Learning to Fly" hebben the Brothers duidelijk bewezen zeker vanaf nu definitief tot de top te behoren.

(RON)