CHRISTINA MARTIN

PRETTY THINGS (2002)

Zangeres en songschrijfster Christina Martin werd geboren in het Canadese Halifax, Nova Scotia. Ze debuteerde in 2002 met haar album “Pretty Things”, waarvoor ze twaalf eigen composities in een studio in Austin, Texas opnam met Darwin Smith als producer. Smith speelde ook mee op gitaar, piano en synthesizers. Andere muzikanten die aan “Pretty Things” meewerkten waren bassist Ben Rodell, drummer Jon Greene en multi-instrumentalist Kim Deschamps (van ‘Blue Rodeo’ en ‘Cowboy Junkies’) op dobro, mandoline en pedal steel.

De typische, droefgeestige en wat mysterieuze zangpartijen van Christina Martin kenmerken de haast akoestisch gebrachte liedjes op dit debuutalbum, waaruit we vooral een beluistering van de songs “Stronger”, “Stay Awhile”, “Pale Moon”, “Harsh Words”, het heerlijke “Always Rain” en de weemoedige afsluiter “It’s Too Late” kunnen aanbevelen. Om één of andere reden doet haar fluisterende stem ons hier regelmatig denken aan die van de populaire Canadese zangeres Jann Arden.

Dat Christina Martin na die eerste plaat meteen opviel en op een aanzienlijke portie bijval kon rekenen van medemuzikanten mag blijken uit het feit dat ze al meteen als voorprogramma voor de alternatieve rockformatie ‘Wilco’ mocht opdraven. Toch duurde het nadien meer dan zes jaar vooraleer een tweede plaat van Christina Martin het levenslicht mocht zien.

TWO HEARTS (2008)

Dat werd het amper 34 minuten durende en uit negen eigen nummers bestaande album “Two Hearts”, waarvoor ze ‘Cuff The Duke’-leadzanger Dale Murray - een neef van de Canadese zangeres Anne Murray - als producer wist te strikken. Even later strikte ze diezelfde Dale Murray ook in de liefde en sindsdien gaat ze met hem als een koppel door het leven. Voor die tweede plaat stroomden de Canadese ‘Music Awards’ binnen en de aan dergelijke populariteit gekoppelde verkoop van het album liep in eigen land dus ook als een trein.

Ook hier namen we de vrijheid om enkele titels voor u ter beluistering te selecteren en aan te bevelen: titelsong “Two Hearts”, “You Come Home”, “The Bike Song” en countryrocker “Love Letters” met knap pedal steelwerk van Dale Murray. Het beste nummer staat echter helemaal achteraan op de laatste plaats: “China Box” is een hoogstaand geïnstrumenteerd en erg mooi, emotievol gezongen liedje waarin een desolaat klinkende trompet halverwege voor sfeervolle ontroering komt zorgen: een prachtsong, dus.

I CAN TOO (2010)

De succesrijke formule van “Two Hearts” werd anno 2011 herhaald voor het derde album van Christina Martin dat dezer dagen op de markt zal komen onder de titel “I Can Too” en uit elf nieuwe nummers bestaat. Dale Murray produceerde ook nu weer en speelt mee op gitaren, pedal steel en lap steel en zorgt daarnaast voor gepaste backing vocals.

Het nummer “Take” is een door Murray en Martin samen geschreven song en op deze cd horen we voor het eerst ook een door Christina Martin gecoverd liedje met haar versie van het nummer “Subject To Change”, geschreven door vriend, stadsgenoot en singer-songwriter Andrew Sisk.

Voor “I Can Too” haalde Christina Martin ook twee gastmuzikanten in de studio voor wat additionele professionele hulp met ‘Blue Rodeo’-zanger Greg Keelor die meezingt op de songs “Daisy” en “Subject To Change” en uit Dale Murray’s groep ‘Cuff The Duke’ kwam Wayne Petti om ook even vocaal bij te dragen aan de song “Daisy”.

Deze plaat laat een aantal zeer sterke songs horen die er op wijzen dat Christina Martin’s capaciteiten als songschrijfster met elk nieuw album nog steeds blijven groeien en verbeteren. Openingsnummer “Hello”, de confessionele titeltrack “I Can Too” waarmee ze een echt statement wil maken, de aan iets van Emmylou Harris herinnerende songs “Picture Of A Sadman” en “I’m Gonna Die”, het poppy Springsteen-achtige “Take” en het overduidelijk door werk van Roy Orbison geïnspireerde liedje “I Fear I Am”.

Qua stijl kan je de muziek van Christina Martin vergelijken met het betere werk van Lucinda Williams of Sheryl Crow, hoewel haar stem niet direct in de buurt van beide wat met hese stem zingende zangeressen ligt. Zelf citeert Christina Martin artiesten als Tom Petty, Roy Orbison, Patti Griffin en Shawn Colvin als haar belangrijkste muzikale invloeden.

Misschien moet Christina Martin na haar veelvuldig touren doorheen Canada en Amerika ook eens ernstig overwegen om het muziekminnende publiek in Europa van haar kwaliteiten als songschrijfster en als zangeres te komen overtuigen. Een beluistering van deze drie albums zal ook bij u zeker een positieve impressie over haar mogelijkheden achterlaten, daar zijn wij toch al rotsvast van overtuigd.

(valsam)

Artiest info
Website  
 

Label: Come Undone Records

video