PAUL DESLAURIERS

 

Paul Deslauriers (uitspraak: ?day-loree-ay?) is singer-songwriter en virtuoos op zowel akoestische als elektrische gitaar en wordt beschouwd als ?n van de beste all round gitaristen in Qu?ec, CA. Hiervoor is Deslauriers meerdere keren genomineerd geweest. In 2005 als ?Best Musical Performance?. In 2008 ?Album of the Year? met het album ?? En Duo? (met Dawn Tyler Watson). Deslauriers is in hetzelfde jaar ook genomineerd tijdens de ?Canadian Maple Blues Awards? als ?Acoustic Act of the Year? voor het album ?? En Duo?. In 2011 is Deslauriers samen met Dawn Tyler Watson winnaar van de ?Lys Blues Award? als ?Best Artistic Performance?. Dit power trio bestaat verder uit drummer Sam Harrison (2 maal ?Mapple Blues Award Drummer of the Year?) & bassist Greg Morency (Quebec ?Lys Blues Award?).

In de jaren ?90 is Deslauriers een van de oprichters van ?Black Cat Bone?, een Canadese bluesrock band. Sinds 1997 is hij frontman van ?The Paul Deslauriers Band?. In 2010 is Deslauriers muzikaal directeur, producer van en ook performer op het ?Nos Stars Chantent Le Blues Montr?l? album, voor het ?L??uipe Spectra & The Montreal International Jazz Festival?. In 2006 brengt Paul het solo album ?Ripping Into Red? uit. Deslauriers vormt een duo met Dawn Tyler Watson (2005 & 2007 ?Maple Blues Female Vocalist of the Year?/ 4 maal ?Lys Blues Female Vocalist of the Year?). In 1995 speelde Deslauriers mee op het album van blues college Bryan Lee.

?RIPPING INTO RED? with ?The PAUL DESLAURIERS BAND?

Genre: Blues Rock / Rock - Label: ? Copyright - Paul Deslauriers - Release: 2006

Met zijn reguliere band en enkele gasten nam Deslauriers elf nieuwe gevarieerde songs op voor het album ?Ripping Into Red?, dat in 2006 uitgebracht werd. Wat we te horen krijgen is ouderwetse rock, blues rock en klassieke muziek uit Noord India. Deslauriers opent zijn album met 1?Yes Man?. Het nummer raakt je spreekwoordelijk als een schop onder je k**t. Hij vervolgt daarna met twee andere rockers 2?Commander? en 3?Honest?. In het nummer 2?Commander? zijn de wilde, gladde riffs onderbouwd met enkele ?yeah?s?, die de intro / het refrein blijvend in je hoofd prent. Het lijkt er wat op, dat het hier enkel om een blues rock album gaat, maar niets is minder waar. Deslauriers ruilt regelmatig zijn elektrische gitaar voor een akoestische en dan wordt zijn zang ook milder. Eigen ballades als 6?I?m Born Again? en 8?Death Bed? bevestigen dit. Door een track als de klassieke Indische song 7?This State Of Grace? wordt iedere luisteraar bevangen. Anwar Khurshid op sitar en Mathieu Massicotte op tabla** doen het aardig naast Deslauriers? gitaar, mandoline en viool. Niet alleen eigen werk, maar ook enkele covers zijn te horen op dit album. De blues fans worden verrast door de Zeppelin-achtige versie van Robert Johnson?s 11?Me And The Devil?. Ook niet alledaags is de interessante (betere) Beatles? cover 5?Starwberry Fields For Ever?.

Album tracks: 1?Yes Man? [with Doug Elliott / Pat Steward] - 2?Commander? [with Doug Elliott / Pat Steward] - 3?Honest? [with Doug Elliott / Pat Steward] - 4?Steady Rollin? Man? [R.L. Johnson] - 5?Starwberry Fields For Ever? [J. Lennon / P. McCartney] - 6?I?m Born Again? - 7?This State Of Grace? - 8?Death Bed? - 9?There You Are? - 10?Blus Got The World? [Bruce Cockburn] - 11?Me And The Devil? [R.L. Johnson] ? All songs written by Paul Deslauriers, except [where indicated] ? Produced by Peter Renallo

Line up:
Paul Deslauriers: all guitars, vocals, violins, mandolins, tanpura*
Sam Harrison: drums
Greg Morency: bass
Guests:
Jean-S?astien Chouinard aka ?Johnny Flash?: guitar (R) (4)
Anwar Khurshid: vocal intro (7), sitar (7)
Mathieu Massicotte: tabla** (7)
Trevor Finlay: rhytm guitar (L) (10), back-up vocals (10)

[*Tanpura: De tanpura is een begeleidingsinstrument uit de Klassieke Indiase muziek, waarmee onveranderlijk een bourdon-akkoord gespeeld wordt als basisklank voor de andere musici. De snaren worden na zorgvuldig stemmen met midden- en wijsvinger van de rechterhand beurtelings in een herhalend patroon aangetokkeld.
De tanpura is een fretloze luit met een lange hals, en een klankkast die lijkt op die van de sitar. Hij heeft meestal vier, soms vijf (zelden zes) snaren, die over een brede, zeer flauw gebogen brug lopen, welke zodanig is gevijld dat de snaren een regenboog van boventonen laten horen die nauwgezet met elkaar in harmonie moeten worden gebracht. Dit principe wordt 'jivari' genoemd en is de akoestische evenknie van lichtbreking door een prisma waarbij wit licht (de grondtoon) zich splitst in de kleuren van de regenboog (de boventonen). In het fijn stemmen wordt gezocht naar de juiste totaal-klank voor de gekozen raga / wiki]

[**Tabla: De tabla is het meest gebruikte ritmische begeleidingsinstrument in de Hindoestaanse muziek, en wordt bovendien ook veelvuldig in moderne fusion gebruikt. De tabla wordt met beide handen bespeeld, waarbij elke hand uitsluitend zijn eigen trommel bespeelt. De rechterhand bespeelt de houten dayan, de linkerhand de van koper of klei gemaakte bayan. De slagtechnieken omvatten een groot aantal zogeheten bols, die elk een andere klank voortbrengen. Opmerkelijk aan een tabla is het vel dat onregelmatig gemaakt is met een schijf ander materiaal. Bij het meeste andere slagwerk wordt juist geprobeerd om een zo homogeen mogelijk vel te gebruiken.
De functie van de tabla in de Hindoestaanse muziek, is die van het spelen van de tala, de ritmische cyclus waarin een compositie staat, en die tijdens de improvisatie in de raga moet worden vastgehouden / wiki]

?BLACK CAT BONE? by ?BONE-FIED? feat. PAUL DESLAURIERS
(Collector?s Edition)

Genre: Blues - Label: ? Copyright - Big Toe Productions - Release: 2005

?Bone-ified?, een Canadese blues / rock band is in 1992 opgericht door Paul Deslauriers en pianist Paul Buonassisi. De band tourde een jaar lang intensief in Canada, trad vaak op in clubs en tijdens festivals en verhuisde daarna naar Vancouver.

Het eerste (offici?e) album "What A Way To Make A Living" van ?Black Cat Bone? kwam uit in 1994. In 1995 volgt "Bone-ified". Voor de promotie van het album tourden ze als opener met de Canadese blues man Colin James. De song 2?Mr. Fiction? werd in de film ?Dirty? (1998) door regisseur Bruce Sweeny als sound track gebruikt. De band is ooit gevraagd als back-up band van Bo Diddley. In 1996 moet Buonassisi na een ernstig verkeersongeval de band verlaten en stopt de band met optreden. In de zomer van 2004 vonden er enkele (eenmalige) re?ie concerten plaats. Beide albums zijn op het label van Deslauriers ?Big Toe Productions? op hun tiende verjaardag heruitgegeven. Er zijn nog niet uitgebrachte nummers in het archief (de kluis?) van de band blijven liggen, die wachten op? de geduldige fans, want goede muziek is tijdloos.

Op deze ?Collector?s Edition? 2011 heruitgave van ?Bone-ified? uit 1994, is een jonge band in top vorm te horen. Ze brengen Deslauriers / Buonassisi nummers, enkele R.L. Johnson klassiekers en een nummer van Chicago blues pianist ?Big? Maceo Merriweather. De fans van Robert L. Johnson zullen zeker tevreden zijn met covers van 1?Cross Road Blues?, dat een volledig nieuw arrangement kreeg, 3?Walking Blues? (waarin Paul Buonassisi schittert op piano) en de rustige shuffle 4?Rambling On My Mind?. In de track 5? Misery? is er in de lange intro een fragment verwerkt van een nummer van Johnny Nash uit 1971, ?I Can See Clearly Now?. Dit doen ze ook in 8?Hey Joe? met een fragment uit ?Third Stone From The Sun? van Jimi Hendrix uit 1967, dat Jimi opnam in zijn ?Are You Experienced? album. Het is de langste track van het album, die je bijna achttien minuten lang bezig houdt. Op deze heruitgave staan twee bonus tracks, originele songs, die bedoeld waren voor het derde album van de band: de funky rock song 9?I Do It Very Well? en het forse 10?No Clue?.

Album tracks: 1?Cross Road Blues? [R.L. Johnson] - 2?Mr. Fiction? - 3?Walking Blues? [R.L. Johnson] - 4?Rambling On My Mind? [R.L. Johnson] - 5? Misery? [with G. Chambers / P. Hardwood ? ?I Can See Clearly Now?: Expert Johnny Nash] - 6?Worried Lee Blues? [Maceo Merriweather] - 7?Mad? - 8?Hey Joe? [William Roberts ? ?Third Stone From The Sun?: Expert: Jimi Hendrix] ? bonus track - 9?I Do It Very Well? ? bonus track - 10?No Clue? ? All songs written by P. Deslauriers / P. Buonassisi, except [where indicated] ? Produced by Jerry Adolphe & Black Cat Bone

Line-up:
Paul Deslauriers: guitar, vocals
Paul Buonassisi: piano, vocals
Craig Soon: bass, back-up vocals
Jerry Adolphe: drums

?ENTER THE GATE? with ANWAR KURSHID

Genre: World blues / sitar - Label: ? Copyright - Paul Deslauriers - Release: 2013

Anwar KHURSHID is een Indische sitarspeler die zijn muzikale sitar carri?e begon na een opleiding zang, fluit en tabla. De tabla is het meest gebruikte ritmische begeleidingsinstrument in de Hindoestaanse muziek en wordt ook veel in moderne fusion gebruikt. De tabla wordt met beide handen bespeeld, waarbij elke hand uitsluitend zijn eigen trommel bespeelt. De rechterhand bespeelt de houten dayan, de linkerhand de van koper of klei gemaakte bayan. De slagtechnieken omvatten een groot aantal zogeheten bols, die elk een andere klank voortbrengen. Opmerkelijk aan een tabla is het vel dat onregelmatig gemaakt is met een schijf ander materiaal. De functie van de tabla in de Hindoestaanse muziek, is die van het spelen van de tala, de ritmische cyclus waarin een compositie staat en die tijdens de improvisatie in de raga moet worden vastgehouden. Anwar speelt regelmatig met muzikanten die een ander genre muziek spelen. Met Paul Deslauriers is dit blues, met Bruce Cassidy is dit jazz en met Waleed Kush is dit Afrikaanse muziek. Anwar doet ook thema?s rond muziek uit het Midden oosten, Japan en China. Door het doen van deze innovatieve jams, wil Anwar met zijn muziek boven het catalogiseren uitstijgen.

Paul Deslauriers & Anwar Khurshid, twee snaarvirtuozen, staan samen met zeven eigen composities op ?n album. Vanaf je door de poort gaat in de opener (1?Enter The Gate?), via de stijgende hoogtes, afdaalt door de nacht (2?Midnight On Dorion?) en reist over de zijde route (6?Silk Route Groove?), beleef je in het album de unieke sfeer van het Oosten, met grooves uit het Westen. De zorgvuldig gekozen covers en klassiekers van zanger / gitarist ?Blind? Willie Johnson (3?Nobody?s Fault But Mine) en het uit de 14de eeuw Qawwali nummer (10?Chhaap Tilak Sab Cheeni?) passen perfect in deze reis. Qawwali is een eeuwenoude vorm van Soefistische religieuze muziek uit Zuid-Azi? [De term ?Qawwali? staat voor de zang van een ?qaww?l?, iemand die herhaaldelijk een ?qaul? (een uitspraak van de profeet Mohammed) zingt. De liederen van Qawwali worden voornamelijk in het Urdu en Punjabi gezongen. Wereldwijd heeft de muziekstijl vooral bekendheid gekregen door toedoen van de Pakistaanse zanger Nusrat Fateh Ali Khan, die aantal van zijn albums uitbracht op het wereldmuziek platenlabel ?Real World Records? van Peter Gabriel / esc] Wie sitar zegt moet ongetwijfeld een link leggen met ?The Beatles? en Ravi Shankar, die hen introduceerde in deze muziek. 8?Norwegian Wood (This Bird Has Flown)? is een compositie van Lennon / McCartney uit hun 1965 album ?Rubber Soul?. De sitar werd gespeeld door Georges Harrison (1943-2001). In tracks 4 & 5 kunnen ?Brome? en ?Bromans? verwijzen naar Brome, een stad in Qu?ec of naar de het kiesdistrict Brome-Missisquoi, Qu?ec. In 9?Brothers Alap? verwijst ?alap? naar een Noord Indische melodieuze improvisatie, die een ?raga? (een klassieke Indische melodie) inleidt.

?Enter The Gate?: blues gitarist Paul Deslauriers & sitarspeler Anwar Khurshid, tijdens een unieke samenkomst tussen West en Oost. Of, waar blues en klassieke Indische (sitar)muziek in een muzikale dialoog, elkaar treffen. Dit, terwijl ze de luisteraars mee nemen tijdens een transcendente reis van de Mississippi Delta naar de metropool Delhi in India.

Tracks: 1?Enter The Gate? ? 2?Midnight On Dorion? [zang: Anwar Khurshid] ? 3?Nobody?s Fault But Mine? [?Blind? Willie Johnson & PD ? zang: Paul Deslauriers] ? 4?When In Brome?? ? 5?Do As Bromans Do? ? 6?Silk Route Groove? ? 7?Anwar G? [fluit: Anwar Khurshid] ? 8?Norwegian Wood? [John Lennon, Paul McCartney ? zang: Paul Deslauriers] ? 9?Brothers? Alap? ? 10?Chhaap Tilak Sab Cheeni? [Amir Khrusow, PD & AK, S. Harrison, G. Morency] - All songs written by Paul Deslauriers & Anwark Khurshid, except [where indicated] ? Produced by xxx

Line up:
Paul Deslauriers: all guitars, vocals (3,6)
Anwar Khurshid: sitar, vocals (2), flute (7)
Sam Harrison: drums
Greg Morency: bass

?PDB? by ?THE PAUL DESLAURIERS BAND?

Genre: Blues / Rock - Label: ? Copyright - Paul Deslauriers - Release: 2014

In 2014 dook Paul Deslauriers met zijn complementaire maten Sam Harrison (drums) en Greg Morency (bas), opnieuw de studio in voor het titelloze album ?PDB?. ?PDB? is de opvolger van het vorige solo studio album ?Ripping Into Red? uit 2006. Ze namen toen zeven nieuwe songs en drie bewerkingen van klassieke blues nummers op. In de studio waren er ook twee gasten aanwezig: harmonica speler / toetsenist Steve Marriner (1,2,5,8) en gitarist Steve Strongman (4). Beide heren vervoegden het trio en zijn op enkele tracks te horen.

?PDB? opent met de harmonica van Steve Marriner in een blues rock nummer 1?Going Down Slow?. Wat na dit intro volgt, is een lange groove, waarbij de harmonica zijn weg zoekt naast de bas lijn van Morency en de forse zang van Deslauriers. In de volgende track 2?She Should Be Mine? doet Steve Marriner ook mee op harmonica. Deslauriers heeft zijn slide gitaar omgehangen en mist geen enkele noot tussen het openingsakkoord en de laatste noot. De druk gaat een klein beetje van de ketel af in de melige bluesy track 3?Labour Of Love?. Deslauriers? solo?s op gitaar zijn goed geplande intermezzo?s, die aan Deslauriers? stem wat rust geven. Steve Strongman is een maal als gitarist te horen op een andere bluesy track 4?All I Want?. Het is een nummer dat hij samen met Deslauriers schreef. De gitaar duellen tussen Strongman en Deslauriers, maken van dit nummer een hele levendige track. De eerste cover van de band is het bekende Robert Johnson nummer 5?Love In Vain?. Een erg jonge Johnson (1911-1938) schreef dit nummer in 1937, nog voor hij een jaar later stierf. Het nummer is door bijna iedereen ooit wel eens gebracht en is vooral bekend o.w.v. de trieste ondertoon in de tekst. Steve Marriner is de toetsenist op dit nummer. Hierna volgt de instrumentale gitaar rocker 6?Green Stripe?. De band vervolgt met een tweede cover 7?Nobody?s Fault But Mine?, een song van ?Blind? Willie Johnson uit 1927. Dit nummer wordt ingeleid en gedragen door een overweldigende trage drum beat, die aanhoudt tot op een minuut voor het einde. Deslauriers die al heel gul geweest is met zijn solo?s vervolgt nog even met een country rock ritme, terwijl hij zijn gospel wanhopig de hemel in zingt. Merk op dat Deslauriers dit nummer ook al opnam (uiteraard in een andere versie) in zijn album met Anwar Khurshid ?Enter The Gate?, dat ook in dit portret besproken is. De tweede rustige ballade op het album 8?Baby Come Home? (over de onoverkomelijke afstand tussen twee geliefden)is de andere zachte, gevoelige kant van Paul Deslauriers. Blijven nog te gaan 9?I Blame You? en de laatste cover / afsluiter 10?Not Fade Away?. Met de rockabilly 9?I Blame You? gaat het trio nog ?n keer uit de bol. Drummer Harrison en bassist Morency moeten zich erg schrap zetten om het tempo aan te kunnen houden, terwijl Deslauriers diep gaat. De afsluiter van Buddy Holly / Norman Petty 10?Not Fade Away? is de langste track van het album. Het nummer begint in Buddy Holly stijl, maar gaat over in een gezellige jam, met bijhorende improvisaties en dito soms psychedelische effecten?

Album tracks: 1?Going Down Slow? - 2?She Should Be Mine? [with Alec McEcheran] - 3?Labour Of Love? [with Alec McEcheran] - 4?All I Want? [with Steve Strongman / Alec McEcheran] - 5?Love In Vain? [Robert Johnson] - 6?Green Stripe? - 7?Nobody?s Fault But Mine? [?Blind? Willie Johnson] - 8?Baby Come Home? - 9?I Blame You? [with Alec McEcheran] - 10?Not Fade Away? [Buddy Holly / Norman Petty] ? All songs written by Paul Deslauriers, except [where indicated] ? Produced by The Paul Deslauriers Band

Steve MARRINER: een Canadese singer-songwriter, multi-instrumentalist (gitaar, harmonica, piano, Hammond orgel, staande en elektrische bas) en producer, woonachtig in Ottawa, Ontario. Momenteel is Marriner de frontman van de Canadese R&R band ?MonkeyJunk?. De band won in 2012 een ?Juno Award?. Hier voor was Marriner bij de ?Johnny Russell Band? en bij de ?JW-Jones Blues Band?.

Steve STRONGMAN: een Canadese singer-songwriter en blues gitarist, afkomstig uit Kitchener, Ontario. Strongman bracht drie blues albums uit: ?Honey? (2007), ?Blues in Colour? (2010) en ?Let Me Prove it to You? (2014). Strongman leerde vanaf zijn zestiende gitaar spelen van o.a. Mel Brown. Hij werkte samen met o.a. Jeff Healey. Strongman richtte samen met Rob Szabo ?Plasticine? op. Ondertussen is Strongman naar Hamilton, Ontario verhuisd. In 2007 ontving Strongman een ?Maple Blues Award? en vier nominaties tijdens de ?Hamilton Music Awards?. Met zijn band opende hij voor Buddy Guy in Hamilton in 2008 en begeleidde hij slide gitarist Sonny Landreth, tijdens zijn Canadese tour.

Line-up:
Paul Deslauriers: all guitars, vocals
Sam Harrison: drums
Greg Morency: bass
Guest:
Steve Marriner: harmonica (1,2), keys (5,8)
Steve Strongman: guitar (R) (4)

Discography:
Paul Deslauriers (Band):

1994: ?What a Way To Make A Living? by ?Black Cat Bone?, feat. Paul Deslauriers
1995: ?Bone-ified? by ?Black Cat Bone?, feat. Paul Deslauriers
2003: ?Paul Deslauriers ? Limited Edition EP?, 3#, ?Lie 4 U? / ?I Only Wish I Could? / ?Try It Again?
2006: ?Ripping Into Red?
2009: ?Paul Deslauriers Band Live ? Unreleased?
2013 : ?Let?s All Right?
2014 : ?PDB?

Dawn Tyler Watson & Paul Deslauriers:
2007: ?? En Duo?
2013: ?Southland?
Anwar Khurshid:
2010: ?Just Sitar ? Madhuvanti, a Taste of Honey?

Singer-songwriter en actrice Dawn Tyler WATSON is geboren in Manchester, UK, maar groeit op in Ontario, CA. Dawn zingt al van haar vijfde in de kerk. Als ze tien is speelt Dawn viool en op haar dertiende gitaar. Dawn begint aan haar professionele muzikale carri?e tijdens haar jazz opleiding aan de ?Concordia University?, waar ze in 1994 afstudeert. Montr?l wordt dan haar nieuwe thuis. Qu?ec is nu haar thuis, waar ze ?Montr?ls Queen of the Blues? wordt genoemd. In haar muzikale stijl is Dawn be?vloed door jazz, soul, folk en ouderwetse R&R. Dawn mixt dit alles tot iets nieuws, omdat ze kan putten uit haar persoonlijke ervaringen. Dawn is door het prestigieuze ?Canadian Maple Blues? al enkele keren genomineerd met een award, als ?Best New Artist? en ?Entertainer of the Year?. In 2005 en 2007 is Dawn uitgeroepen als ?Female Vocalist of the Year?. Dawn Tyler Watson?s debuut album met haar eigen band ?The Dawn Tyler Blues Project?, uit 2006 heet ?Ten Dollar Dress?. Het album levert haar een ?MBA? nominatie op in de categorie? ?Best Album? en ?Best Producer?. Andere prestaties van Dawn zijn haar vier overwinningen op rij van de ?Quebec Lys Blues Award? als ?Best Female Artist? en in 2007 een ?Canadian Folk Music Award? als ?Best Contemporary Vocalist?. Internationale erkenning krijgt Dawn met ?The Screaming Jay Hawkins Award? voor ?Live Performance? en de ?Troph?s France Blues? als ?International Female Artist of the Year?. In 2004 speelt Dawn de rol van jazz zangeres Curly Brown in de film ?Jack Paradise?, waar ze samen speelt met Roy Dupuis. Dawn tourt regelmatig door Canada, US en Europa. Recent heeft ze ook opgetreden tijdens festivals in Moskou en het Midden Oosten.

Zie hier voor verdere details over dit album of op hun Facebookpagina

Paul DESLAURIERS ? Sam HARRISON ? Anwar KHURSHID ? Greg MORENCY

Paul Deslauriers & Anwar Khurshid:
2013: ?Enter The Gate?

?Black Cat Bone?:
1994 : ?What A Way To Make A Living? feat. Paul Deslauriers
1995 : ?Bone-ified? feat. Paul Deslauriers / re-issued: 2011 (Collector?s Edition)

Eric Schuurmans

 

 

Artiest info
website  
 

video