CAPT. CHEESE-BEARD AND THE 7 SISTERS OF PREVENTION
@SPIRIT OF 66 VERVIERS - 18 SEPT.2008

Aan de publieke opkomst te merken zijn Captain Cheesebeard en zijn muzikale onderdanen het best bewaarde geheim van België. Ofwel denken de Zappa fans dat Verviers aan de andere kant van de wereld ligt ofwel vinden ze alles wat niet door Zappa of aanverwanten gespeeld wordt maar een flauw afkooksel. Wel, ze hebben tweemaal ongelijk. Hij ligt me nog vers in het geheugen het “ Zappa plays Zappa” concert in Vorst Nationaal. Een tribuut vol goede bedoelingen, daar niets van, en alle respect voor Dweezil en Ahmed Zappa en hun overleden vader, maar de virtuoze en absurde sfeer van weleer kregen ze nooit gecreëerd. Daar kon de aanwezigheid van een fantastische Terry Bozzio en de notenfreaker Steve Vai niets aan veranderen. Geef mij dan maar het gevoel van de echte gedrevenheid en passie van dit Brussels ensemble in plaats van een hoopje mislukte nostalgie. Vooreerst moet je al een beetje gek zijn om je te wagen aan het coveren van Zappa songs. Er bestaan simpeler dingen in het leven. Toch geloof je je eigen oren en ogen niet. Het podium in de Spirit kan de tienkoppige Zappaten en hun instrumentarium met moeite slikken, wat de bewegingsvrijheid een beetje belemmerd maar hun enthousiasme is des te groter.

.

We treden de ware psychedelische sferen in waar “Mysterie Man” zanger-gitarist Johan De Coninck ons naar het Nirwana voert van “The Great Wazoo” in één van de zoveel knettergekke verhalen zoals “Cosmic Debrize”. De blazerssectie kan zich dadelijk opwarmen voor “Peaches En Regalia” uit één van Zappa’s meesterwerken “Hot Rats”, een moeilijk en ingenieus instrumentaal stukje virtuositeit, dat een mooie eigen bewerking meekrijgt , met een meesterlijke Katja Maes op vibrafoon en een Pascal Hauben die zijn bassnaren bepotelt alsof zijn leven ervan afhangt. Captain Cheese-Beard respecteert ook de samenhang van de dikwijls aan elkaar gelinkte nummers op plaat. We krijgen een mooi presentje uit “Apostrophe”, in de vorm van één van Frank’s meest grappige nummers, “The Yellow Snow” , over doggy wiwi, gevolgd , zoals op plaat, door “Nanook Rubs It” om dit trio dan feestelijk te vervolmaken met het psychedelische “St. Alfonso’s Pancake Breakfast”, dat op het einde een latinosfeertje meekrijgt in de dwarsfluitsolo van Ansje De Groef.

.

De lady’s spelen een hoofdrol in de groep, met Sara Corsius op keyboard en de het krachtige, soulvolle stemgeluid van Vanessa Spy 007 die “City Of Tiny Lights” omtovert in een ware soulklassieker, één van de hoogtepunten van de avond, samen met het zeer jazzy “Black Napkins”, waar de hele rij muzikanten trapsgewijs zijn solomoment meekrijgt. Helemaal te gek wordt het in de Duitstalige versie van “Sofa”, dat willens nillens een walsgevoel doet ontluiken bij het publiek. Achter de drie vermiste Sisters Of Prevention zijn we nog steeds op zoek, hoewel de vier aanwezige zich met hun tomeloze inzet voor het dubbel lieten gelden. Captain Cheesebeard hebben we wel gevonden en hij mag van ons de hoogste onderscheiding ontvangen in Zappaland voor hem en zijn discipelen. We hoorden hier vanavond niet alleen de muziek van Frank Zappa herleven, maar ook het absurd gekke sfeertje was er. Voor al de Zappa fans die nog niet overtuigd zijn : ga dit meemaken en laat je verbazen door deze talentrijke muzikanten.



Blowfish

Meer foto's: Blowfish