AMERICAN MUSIC CLUB – ABclub BRUSSEL – 15 FEB. 2008

In een uitverkochte ABclub verwelkomen we vanavond het bonte gezelschap van Mark Eitzel’s American Music Club. Het magische duo Vudi – Eitzel wordt er bijgestaan door twee nieuwe bandleden, Sean Hoffman op bas en Steve Didelot op drums. AMC schopt het in begin de jaren negentig tot een echte cultband en staat garant voor verschillende prachtalbums, maar toch slaat dat niet over in massaal succes. Erger nog, de band wordt ontbonden. Vele fans hadden de hoop al opgegeven, maar na tien jaar duikt het clubje terug op met het prachtige album “Love Songs For Patriots”. Zo lang hebben we ditmaal niet moeten wachten op een waardige opvolger. We kijken samen, met een schare trouwe aanhangers, waaronder een paar Eitzel replica’s, getooid met typerend hoedje, met grote belangstelling uit naar de Belgische livepremière van AMC’s nieuwe plaat “The Golden Age”. Het nachtje na Paradiso Amsterdam is blijkbaar nog niet honderd procent verteerd, want onze bijna vijftiger loopt er goed geluimd, maar wat bleekjes bij. Dit kan het enthousiasme niet drukken en vanaf de eerste song “All My Love”, het titelnummer uit hun nieuwe album , zie je dat het viertal er zin in heeft. Enkel stralende gezichten op het podium, en de song kabelt als een rustig beekje door de menigte, ondersteunt door Eitzel’s melancholisch en meeslepend stemgeluid. Mark grapt zich helemaal thuis te voelen in Brussel. Zeker nadat hij getuige is geweest van een straatgevecht, flakkeren de herinneringen aan de States op. Hij is berucht om zijn overmatig alcoholgebruik buiten en zelfs op het podium, wat dikwijls ontaarde in chaotische en hilarische toestanden. Geheelonthouding vanavond want af en toe nipt hij braafjes aan een flesje water. Enkel in het krijsende refrein van “Home” zie je de zwalpende drinkebroer, vol zelfkritiek, door de straten laveren. Eitzel is een overtuigd lid van de gay community. Nochtans is dit ooit anders geweest. In een ver verleden werd zijn hoofd op hol gebracht en zijn geest gedicteerd door vrouwelijk schoon, zoals duidelijk naar voren komt in “The Sleeping Beauty”. Blijkbaar gelooft hijzelf niet hoe hij ooit zo gek kon zijn. Even wordt hij uit concentratie gebracht door de storende aanwezigheid van een fotograaf die hem doet schrikken met een fallus van een lens. Een spitsvondige humorist als Eitzel moet je echter niet leren iemand beleefd op zijn nummer te zetten. Hij doet niets liever dan constant reacties losweken uit het publiek met krasse uitspraken. Doodleuk verkondigt hij dat we geen “Greatest hits” set moeten verwachten, want dat ze toch enkel datgene spelen waar zij die avond zin in hebben, toch hetgeen ze zich kunnen herinneren... Zo is de hele set een afwisselende mix van grappen, grollen en zelfspot, gekruid met muzikale pareltjes. De zaal wordt zelfs vriendelijk verzocht zich niet in te tomen en in Aloha – stijl, topless met de band het podium te delen. Op een zomerfestival zou zijn verzoek zeker zijn ingewilligd, maar we blijven gespeend van enig exhibitionisme. Mark Eitzel is zijn early punkdebuut niet vergeten en bijwijlen barst de set in alle geweld los, zoals we aan den lijve mogen ondervinden in “Wish The World”, waar Vudi alle registers van zijn metalen “James Trussart” steeltop - gitaar opentrekt. Mooi worden we op het verkeerde been gezet in een met splijtende gitaarsolo’s doordrenkt, agressief, “Hello Amsterdam”, wanneer Vudi de song inzet met, “Love In A Woman’s Heart, I Wanna Have The Whole And Not A Part”, het refrein van de hitsingle “Weekend” van Scooter. De mooiste momenten liggen echter in de de weemoed en de verbittering in nummers zoals de wals “I Know That’s Not Really You”, waarin hij de bedrieglijke schoonheid aanklaagt, die dikwijls de slechtste karakters verbergt. Het duo Eitzel – Vudi heeft door de jaren heen niets van zijn magie verloren. Onder hun tweetjes sluiten ze de avond af met een bloedmooie versie van “Jezus Hands”. Mark zingt dan wel “Well I’d Like To Hang Out, But I Can Tell You’re Not A Drinking Crowd”, wij hadden hem graag overtuigd van het tegendeel, al was het maar uit dankbaarheid voor deze sublieme avond met een herboren American Music Club.

..

Blowfish