TIM EASTON - LEEROY STAGGER - EVAN PHILLIPS (ESP)

TOOGENBLIK HAREN - 31 OKT. 2008

Hun entree maakte al direct een sympathieke indruk. Drie troubadours/gitaristen met hun ‘Troubled in Mind’ marcheren al zingend en gitaar spelend het ‘Toogenblik’ binnen en beëindigden temidden van het publiek hun eerste song. Ook op het podium straalde dit trio charisma uit. Het plaatje alleen al! Opgeschoten kwajongens met baard en froufrou, de armen gespierd, getatoeëerd of licht behaard. Het vrijdagavond folkclubje zat stampvol want de meesten herinnerden zich nog levendig Tim Easton’s vorige passages afgaande op de verzoekjes die op de zanger werden afgevuurd. Maar dit najaar kwam Tim Easton in gezelschap van zijn kompanen Leeroy Stagger en Evan Phillips om hun gezamenlijk album ‘One For The Ditch’ voor te stellen. Zij vertolkten deze songs met een begeestering alsof dit hun eerste en enig kind zou blijven. In werkelijkheid hebben de drie zangers uit Californië, Canada en Alaska al elk een eigen aparte carrière uitgebouwd, maar besloten zij na hun eerste ‘soulmate’ herkenning om in Tim Easton’s studio in Joshua Tree een album op te nemen en daarna gezamenlijk te gaan toeren. Die tournee bracht hen in Ierland, Nederland, Duitsland en ook in België. Zo’n tournee is vaak een ultieme test, maar de kameraadschap tussen de drie frontmannen/gitaristen straalde alle kanten uit.

Zij openden met Stagger’s zielsmooie ‘Red Bandana’, waarna o.m. Tim’s ‘In Love With You’ en Phillips ‘She Was Gone’ volgden. Om beurt zong één van hen de leadzang en vooral Tim’s Gibson betoverde door de warme klank. Af en toe werd er afgewisseld met mandoline zoals in het nostalgische ‘Goodbye blues’ door Evan Phillips gezongen. Als een ademtocht kon je toen de collectieve vervoering door het zaaltje voelen ruizen. Schoonheid spreekt in de stilte. Behalve de gitarenbegeleiding voegde het trio er nog mondharmonica, tamboerijn, handengeklap en voetritmes aan toe. Het gepassioneerde ‘Stormy’ was één van de vele hoogtepunten. In het sfeervolle bruine kroegenlicht kwam het poëtisch singer-songwriters’ gehalte tot volle recht. ‘Festival Song’, ‘Highway 395’ en ‘Too Many Rainy days’ lieten de weemoed van de novembermaand schrijnen. Behalve uit hun gezamenlijk album putten de muzikanten tevens uit hun eigen repertorium, voornamelijk teruggrijpend naar ballades wat bij de avondlijke stemming paste. Stagger o.m. met het invoelende ‘Carol’ en ‘Georges Blues’, terwijl Phillips zijn Neil Young invloeden uit zijn ‘The Whipsaws’ periode liet blijken. Aan Tim Easton werd de keus niet gelaten, want het publiek smeekte om zijn ‘Dear Old Song’. Vooral het metaforische ‘Black Dog’ stond bovenaan het verlanglijstje. Met alleen de tamboerijn van Leeroy vertolkte hij deze beklijvende tijdloze song.

Na bijna twee uur onafgebroken musiceren werd er dan nog een Encore gevraagd en kreeg het publiek een Bob Dylan toemaatje. In het vuur van hun spel vergat het trio te pauzeren, nochtans een vaste traditie in ‘Toogenblik’ om de dorstigen hun barpauze te gunnen. Want weinigen durven tijdens het optreden de tap op te zoeken, vermits zij geen noot willen missen. Dit respect voor de artiesten is een vaste waarde in de club. Tim Easton was dus oprecht toen hij bekende dat de gezellig club na zijn derde passage als een thuiskomst aanvoelde. En Leeroy, met ‘Sinking Hearts’ op zijn arm getatoeëerd, had de mond vol van het genot van een Chimay. Evan Phillips, voor wie het zijn eerste bezoekje was, gaf ontwapenend toe onder de indruk te zijn van alle foto’s op de muur, herinnering aan alle artiesten die in nabije en verre jaren op hetzelfde podium stonden. Het trio sloot af zoals het begonnen was, ‘Don’t Walk Alone’ wegwandelend met hun gitaar, hun vriend ‘for the road’. Onverwachts kwam er nog een nakomertje voor het resterende publiek dat blijven plakken was. Tim Easton greep impulsief naar zijn gitaar om omringd door de laatste clubbezoekers twee songs ten afscheid te brengen als een gebaar naar ‘Toogenblik’ die hem dat thuisgevoel gaf. Ik treed hem volledig bij, met dank aan de organisator en de equipe van ‘Toogenblik’, die hun vrijdagavonden belangeloos inzetten om muziekfans, bluesfreaks en folkliefhebbers telkens dat knus ‘open haard’ gevoel te geven.

Marcie

Foto's: Marc De Proft