TIM GRIMM & THE BOWMANS@TOOGENBLIK - 20/02/09

Sarah en Claire Bowman zijn jonge, pittige tweelingzussen afkomstig uit de Amerikaanse staat Iowa. Zij zingen al heel hun leven. Talent, respons en geloof in eigen kunnen waren voldoende gerijpt toen Sarah in 2004 de overstap waagde naar New York City. Toen het ook daar snel klikte kwam Claire haar datzelfde jaar vervoegen. Intussen heeft het duo hun unieke harmoniërende samenzang weten te onderbouwen met eigen rake teksten uit de eigen leefwereld gekoppeld aan een eclectisch muzikaal palet van sferen binnen het folky Americanagenre. We maken kennis met hen op het moment dat zij net een nieuw album hebben opgenomen samen met producer Malcolm Burn, bekend van zijn werk met o.a. Buddy Miller en Emmylou Harris. Het is dan ook met enige fierheid dat de meisjes dit aankondigen. Al vlug in de set zou blijken dat al die aandacht volkomen terecht is. Meteen wordt gestart met een nieuw nummer “Southern Sky”: hun stemmen harmoniëren en klinken als één stem die verwant lijkt aan Gillian Welch of een Lynn Miles.

Naast tal van nieuwe nummers komen ook enkele nummers van de laatste cd “Far From Home”aan bod zoals het speelse goudzoekerepos “Diggin’ For Gold”. Sarah neemt meestal het voortouw waarna Claire gepast invalt. Beiden komen vocaal zelfzeker uit de hoek; op het einde kirt en koert Sarah dat het een lieve lust is. Ook in “The Time It Takes” valt op hoe goed hun stemmen op mekaar passen en versterken als één stem. Bij de verstilde schoonheid van “The Slumber 20 days” hoor je geen speld vallen. “Train At Meeden Station” is een vrolijk liedje geschreven op tournee in Nederland; het vele touren heeft hen geen windeieren gelegd, zij hebben veel geoefend en staan op scherp: hier gaat Sarah vocaal heel hoog. “The Kitchen Song” is een beklemmende song andermaal ingeleid als… “another sad New York song”. De zussen hebben duidelijk meer dan eens inspiratie gevonden in het bevreemdende karakter van de stad. Alle songs zijn van de hand van Sarah die enkel begeleidt op akoestische gitaar, Claire speelt nu en dan op een glockenspiel, doch hun vocale invulling met tempowisselingen roept zo’n verscheidenheid op aan sferen dat het muzikaal bekt als een boeiend geheel. Daartoe zijn beiden behept met een quasi identieke altstem. Nu en dan klinkt alles erg Amerikaans en schiet ons inlevingsvermogen wat te kort. “Make It Last” klinkt zowel meisjesachtig als mooi ingetogen. “The Porker Song” is een grappig tevens maatschappijkritisch kinderliedje, het enige door Claire geschreven toen ze acht was, waarin zij het opneemt voor het leven van het varken. “On The Road” verhaalt zowat hun eigen levensverhaal, Sarah haalt fors uit, de interactie tussen de zussen verloopt vlekkeloos. En verrassend sterk optreden van een duo met een geheel eigen wereld zowel muzikaal als tekstueel! De toekomst lacht hen toe. Aan talent en vastberadenheid zal het niet liggen.

De avond was nog jong, we hadden nog een tweede optreden tegoed. Rond half elf beklimt Tim Grimm het kleine podium van het Toogenblik. Hij is een grote struise man met enkel een kleine akoestische gitaar. Hij is een singer-songwriter afkomstig uit de Amerikaanse Staat Indiana en heeft al een zestal albums op zijn conto waarvan de laatste “Holding Up The World” vorig jaar verscheen. Ik kende zijn albums niet en had voorheen nog nooit van hem gehoord. Geen nood. Vanaf de eerste song is de aanspreking er onmiddellijk: Tim heeft een zachte, aangename stem en weet zijn eigen songs bijzonder trefzeker te vertolken. Hij is het type van de verhalende songwriter die hiervoor put uit zijn eigen leefwereld nl.die van zijn omgeving en het boerenleven. Zijn stijl is deze van de traditionele Amerikaanse folkzanger die misstoestanden observeert en beschrijft. Zijn gitaarspel is niet opzienbarend maar draagt er enkel toe bij het tempo van de verhalende songs aan te geven. Tim is een sympathieke kerel en verstaat de kunst om zijn verhalen helder om te zetten in een songtekst. Voeg daarbij die zachte aangename stem en je hebt nergens het gevoel van dertien in een dozijn. Zijn setlist bevat songs uit zijn laatste drie cd’s: “Coyote’s Dream’, “The Back Fields” en “Holding Up The World”, allen pareltjes van klassieke songwriting. Is de muzikale inkleuring vanavond beperkt, op plaat zijn er o.a. de gesmaakte bijdragen van John Prine gitarist’ Jason Wilbur op allerlei snaarinstrumenten én de stem van Krista Detor.

Begonnen wordt met een nieuw nummer het schijnbaar opgewekte “China”. Tim is een ambachtelijk songsmid en ontleent zijn verhalen uit zijn directe omgeving. Twee nummers vormen hierop de uitzondering: deze kwamen hem ‘s nachts aangewaaid als in een droom waarop ze onmiddellijk dienden worden neergepend. Het betreft het wondermooie “The Girl” en later in de set de titeltrack van de gelijknamige cd “Coyote”s Dream”. De verhalen gaan over eenvoudige dingen of mensen die het moeilijk hebben maar niet opgeven. De toon is nergens te somber maar blijft hoopvol. Tevens is Tim niet gespeend van humor. Bij …another song about trouble…ditmaal “Sometimes Trouble Is A Gift” verwijst hij schuddebuikend naar zijn opgedane Hollandse taalkennis van “shit on the marble”, de vertaling van stront aan de klikker. Hilariteit alom! “So It Goes” is het aangrijpende verhaal over de teloorgang van het boerenbestaan. Besloten wordt de avond met een mooi liefdesliedje “Lost And Found’, een nummer dat afwijkt van de traditionele verhalende songstructuur die hem als gegoten zit. Hoewel tekstueel mooi valt hier voor het eerst zijn beperkingen op als zanger. Het publiek dat aandacht heeft zitten luisteren roept hem nogmaals terug. We worden getrakteerd op een echte folksong “Buffalo Skinner’s Song’ van Woody Guthrie. De anekdote wil dat Tim die een grote fan was van het nummer het leerde kennen van Ramblin’ Jack Elliott die het indertijd van de plaat moest leren spelen omdat Woody het weigerde te spelen. Hoewel ik een zwak heb voor klassieke songwriting scoorde de girlpower hoger omwille van het uitdagend en innemend karakter. Prima concertavond die me zal bijblijven!
Marc
Foto’s: Marc De Proft

Setlist The Bowmans
1. southern Sky
2. trouble
3. rambler
4. digging for gold
5. the timer it takes
6. the slumber 20 days
7. train at Meeden station
8. the kitchen song
9. make it last
10. car + flight
11. me + Leah
12. porker song
13. on the road
encore
14. Bergen

Setlist Tim Grimm
1. china (New Song)
2. better days (“Heart Land”)
3. the girl (“Holding Up the world”)
4. holding up the world (“Holding Up the world”)
5. heaven (“Coyote’s Dream”)
6. everybody's gone crazy (“The Back Fields”)
7. squaw (“Holding Up the world”)
8. slipped away (“Coyote’s Dream”)
9. sometimes trouble is a gift (“The Back Fields”)
10. so it goes (“Holding Up the world”)
11. coyote's dream (“Coyote’s Dream”)
encore
12. lost and found (“The Back Fields”)
13. buffalo skinners (traditional) (“Coyote’s Dream”)