MADISON VIOLET@TOOGENBLIK HAREN 10-04-09

Twee meisjes, twee stemmen, een klassieke, beproefde formule die voor gensters en magie kan zorgen. De Canadese meisjes van Madison Violet zorgden in een dubbele set van meer dan twee uur voor geen seconde verveling. Gans het Toogenblik hing aan hun lippen en Brenley en Lisa blonken niet alleen uit met hun kristalheldere, harmonische zangpartijen, ze bleken ook perfecte entertainers met een show die het publiek in de ban hield met zowel pakkende verhalen, meezingpartijen als hilarische momenten, die we wel meer beleven in onze gezellige Harense superkroeg. Muziek werd er natuurlijk ook nog gemaakt en die was om duimen en vingers af te likken. Geen verwende meiden op het podium maar twee sympathieke doorzetters die er ondanks de bijhorende jetlag niet voor terugdeinsden het onderste uit de kan te halen. ’s Middags landen in Zaventem, wat rusten, eten, soundcheck en dadelijk het podium op, chapeau! Bovendien liep het vooropgestelde tijdsschema wat vertraging op zodat er geen tijd overbleef voor ons afgesproken interview voor de show. Geen enkel probleem echter, dan doen we dat gewoon na het optreden, roepen de meisjes in koor.

Madison Violet komt hier vanavond zijn derde album “No Fool For Trying” voorstellen. Klonken de twee vorige platen meer countrypop onder de productie van John Reynolds, een grote naam in het wereldje want producer van U2, dan lieten ze voor hun nieuw album het oog vallen op de Canadees Les Cooper, die met een meer akoestische productie de nummers een veel natuurlijker klank meegaf. Dit heeft zo zijn voordelen als je de songs moet transporteren naar een podium en omdat Madison Violet zowat drie vierde van een jaar op tournee trekt, is dit mooi meegenomen. Met drie albums op je conto is het een luxe qua nummerkeuze. Zo goed als gans de nieuwe plaat zullen we te horen krijgen, afgewisseld met ouder werk en bij hoogste uitzondering zelfs twee covers van Simon and Garfunkel, de klassiekers “Mrs. Robinson” en “The Boxer” in een prachtig gezongen MadViolet jasje, voor velen een nostalgische knipoog naar het verleden. Brenley vertelt ons dat ze ooit baadde in rijkdom en luxe maar tot de vaststelling kwam dat al die weelde geen waarde had en besloot alles te verkopen en volop te gaan voor haar passie, muziek maken. Dat dit financieel niet altijd rozengeur en maneschijn is komen we te weten in de opener “The Ransom”, die met een trieste gitaartokkel aanzet. “It’s Only Rock’n Roll With A Sold Out Show” zingen de bekoorlijke Brenley en Lisa in koor, maar over de publieke opkomst en sfeer zullen ze vandaag niet klagen. Al van bij het tweede nummer, het grappige “The Drink” weten ze iedereen te boeien met dit verhaal over moonshine smokelaars in Canada die hun smokkelwaar bij kamelen verbergen omdat die spuwende dieren moeilijk te benaderen zijn door de douane. Zoals achter elke foto een verhaal schuilt, zo zitten ook de songs van Madison Violet in elkaar.

Diep getroffen door de vernieling die de orkaan “Emily” aanrichtte op het Caribische eiland Granada inspireerde dit hen tot deze aangrijpende titel en het eiland bekoorde hun dermate, ondanks de verwoesting, dat ze overgingen tot de aankoop van een stekje. Bij de meeste nummers neemt Brenley het voortouw en zorgt Lisa voor de schitterende harmonieën, maar als Lisa het tedere “Halways Of The Sage” inzet, krijgen er velen een krop in de keel en worden we helemaal geëmotioneerd als ze uithaalt met hartbrekende viooltonen. Lisa is niet alleen een groot zangtalent zoals ze bewijst in het intrieste, slepende “Soar Heart”, een nummer dat ze samen met Ron Sexsmith schreven. Als het vioolspel de Schotse Cape Breton richting uitgaat, zoals in het rockende “Cindy, Cindy” of de instrumentale seventies klassieker “Jig-a-Jag” van het Texaanse East Of Eden, komt Lisa’s ware virtuositeit bovendrijven en toveren de twee meisjes de mooiste lach op hun gezicht alsof ze pas in hun eigen roots het hoogste genot vinden. Madison Violet is groots en beklijvend in al hun in melancholie badende ballades, melancholie die niet enkel ritmisch bepaald wordt, maar zoals in een uptempo nummer als “Crying (Your Heart Out)”, zijn hartverscheurende tristesse haalt uit de wondermooie harmonische zang. Magisch moment ook tijdens “The Woodshop” toen de kerkklokken van Haren begonnen te luiden tijdens deze aangrijpende song over de gewelddadige dood van Brenley’s broer, wiens vader als kunstig houtbewerker zich moreel verplicht voelde een doodskist te bouwen voor zijn eigen kind. Ook de klassiekers uit hun vorige albums zoals de romantische countrywals “Haight Ashburry” en het zeemzoete, in countryfiddle gedrenkte “I Am Your Lady” schoren hoge toppen en blijven mateloos boeien. Wie dit Madison Violet eenmaal heeft meegemaakt is fan voor het leven. Twee beeldschone vrouwen vervuld van humor en mooie anekdotes met een bescheidenheid om U tegen te zeggen en zowel instrumentaal als vocaal overweldigend, zo loop je er niet veel tegen het lijf. Zij die gisterenavond de gelukkige getuigen waren van deze zoveelste topper die de programmatoren van Toogenblik ons met hun fijne neus voor talent presenteerden, zullen dit alleen kunnen beamen. Dank U wel Madison Violet voor deze unieke belevenis in een even uniek kader. (Blowfish)

.

Meer foto's: Blowfish

Recensie nieuwste album: NO FOOL FOR TRYING

Interview met MADISON VIOLET (10-04-09)