SARAH LEE GUTHRIE & JOHNNY IRION@TOOGENBLIK , HAREN 25/04/09

Als tienerjongen dagdroomden wij wel eens over de hypothetische vraag hoe het zou zijn als op een mooie dag de grote Bob Dylan plots in ons dorp zou verschijnen. Onaangekondigd zou hij dan een vlammend optreden weggeven voor de boeren, de brave huismoeders, de ongelovige discorakkers en natuurlijk voor onszelf. Slechts enkele uitverkorenen zouden getuige zijn van dit miraculeuze concert…. Helaas is het nooit zo ver gekomen. En ook dit jaar stond Dylan weer in de bunker van een uitverkocht Vorst Nationaal in plaats van in een kleine tent onder de lindeboom. Maar wonder, o wonder, de kleindochter van zijn grote leermeester trad vorige week wél op in de kleine, maar oergezellige club Toogenblik in het ‘dorpje’ Haren, bij Brussel. Sarah Lee Guthrie, dochter van zanger Arlo en dus rechtstreekse afstammelinge van de grote Woody Guthrie, de godfather van de Amerikaanse folk, speelde er samen met haar man Johnny Irion een werkelijk onvergetelijk concert. Husband Johnny Irion kan zich, as a matter of fact, ook beroepen op interessante familiebanden want zijn grootoom was niemand minder dan John ‘East Of Eden’ Steinbeck. Dit fabuleuze duo bracht in 2005 reeds ‘Exploration’ uit, een prachtige cd die wij doorheen de jaren altijd zijn blijven koesteren. Enkele jaren geleden zagen we het paar optreden in de Ancienne Belgique en ook toen waren we flink onder de indruk. Sarah Lee & Johnny hebben nu net een live cd/dvd uitgebracht onder de titel ‘Folk Song’ en deze wilden ze graag komen voorstellen.

Na een geslaagd voorprogramma door het improvisatiegezelschap ‘Borrris’ , was het omstreeks kwart over negen de beurt aan Guthrie & Irion. Vanaf de schitterende opener ‘When The Lilacs Are In Bloom’ voelden we aan dat dit een heerlijk concert zou worden. Beide artiesten, slechts gewapend met elk een akoestische gitaar, twee dozijn goede songs en hun eigen kristalheldere stem, hadden genoeg aan zichzelf voor een avond vol met magie. ‘In Lieu Of Flowers’ diepte, net als andere gespeelde songs, herinneringen op aan de allerbeste momenten van Emmylou Harris & Gram Parsons. Zo volgde ene parel de andere op. Het huppelende ‘Holdin’ Back’, met prima akoestisch slidewerk van Johnny en het catchy ‘Never Far From My Heart’ onderstreepten beiden de absolute topklasse van deze artiesten. Onder meer in ‘Eyes Like A Levee’ klonk Johnny Irion als Neil Young op ‘Harvest’, terwijl Sarah Lee ons doorheen het bij elkaar praten van de bindteksten zeer sterk deed denken aan de gekscherende June Carter. Tussendoor speelde het koppel nog talrijke nieuwe songs, die binnen afzienbare tijd zullen verschijnen op hun nieuwe studioplaat en waar we alleen maar reikhalzend kunnen naar uitkijken. Eén van de kippevelmomenten van de avond was zeker ‘River’, door Sarah Lee verheven tot een mantra die in de diepste geledingen van de ziel kroop. Die intensiteit, die pracht! Ook mooi: ‘Good Cry’, het waargebeurde verhaal van een dame die elke morgen andermans uien snijdt om zelf een ongestoort potje te kunnen huilen ‘to let it all out’ - (meneer Anciaux waar wacht je nog op?)

Na de pauze vertrouwde Sarah Lee ons toe dat ze een jaar eerder werd gecontacteerd door haar tante, Nora, beheerder van het Woody Guthrie archief met de vriendelijke vraag om wat muziek te componeren bij een nooit eerder uitgebrachte songtekst van haar grootvader. Het enige probleem: de song moest klaar zijn tegen de volgende week…. De stress sloeg genadeloos toe, maar Sarah Lee herinnerde zich uit een paar interviews met haar opa dat deze meestal voor D en G akkoorden koos, maar dat hij er ook af en toe een ‘C akkoord’ tussengooide ‘just too impress the ladies’. Dit bracht haar meteen op een idee om ‘Folk Song’ een gitaararrangement te geven., with a lot of ‘C’s’ in it. Omdat deze ‘Folk Song’ toch een familiegebeurtenis was, mocht hun zesjarige dochter Olivia komen meezingen en konden we meteen de afstammelinge Guthrie of the next generation inschatten. Toch wel een bijzonder ontroerend moment. Tijdens het allerlaatste bisnummer werd er tribute gebracht aan de heer Bob Dylan, die enkele dagen eerder in town was en dit werd gedaan met een adembenemende versie van ‘Forever Young’, een song die ons haast aan het huilen bracht wegens de bijna onaardse schoonheid van uitvoering ervan. Het gebeurt hoogstens nog één à tweemaal per jaar dat we een concert zien van dit niveau, waar we enkele dagen ondersteboven van zijn. Maar het optreden van Sarah Lee Guthrie & Johnny Irion was er zo ééntje. Wie de kans heeft dit koppel nog op 2 mei in Groningen te zien mag deze kans niet laten liggen. U zal het u herinneren als één van dé concerten van uw leven. Zeg niet dat we het u niet gezegd hebben.

(Shake)