TIFT MERRITT - TOOGENBLIK HAREN - 24 MEI 2008

Vreugdekreten en uitbundig applaus alom gisterenavond in de gezellige muziekkroeg Toogenblik in Haren. Nogmaals werd het bewijs geleverd dat de interactie tussen een knap presterend artiest en een enthousiast en spontaan publiek in een zo knusse omgeving voor gensters kan zorgen. Velen zullen bij het horen van de naam Tift Merritt zowat uit de lucht komen vallen, maar de kenners en Americanaliefhebbers onder ons weten welk groot talent en sympathieke dame erin haar schuilt. Ze is de vriendelijkheid en uitbundigheid zelve, zoals we zelf mochten ondervinden in een heerlijk interview in de vooravond. Met haar drieëndertig lentes heeft Tift al een palmares verzameld waar vele andere toppers enkel van kunnen dromen. Haar eerst cd “Bramble Rose” was dadelijk een shot in de roos en de country-rocker en soulvolle opvolger “Tambourine” werd zelfs bedolven onder de lovende kritieken met een Grammy nominatie voor het beste country album en maar liefst drie nominaties van de Americana Music Association voor beste album, lied en artiest tot gevolg. Ondanks al deze eerbetuigingen en een live tour waar geen einde leek aan te komen vielen de verkoopcijfers eerder tegen. Uitgeblust en gedesillusioneerd trok Merritt moederziel alleen en zonder concrete plannen voor nieuw werk naar Parijs, waar ze opnieuw tot rust kwam en spontaan de basis legde voor haar derde prachtalbum “Another Country”.

Ondertussen is ze alweer de hort op van in februari om haar cd live te promoten. Haar vorige concert speelde ze in de kleine zaal van het Amsterdamse Paradiso zodat ze al enkele woorden Nederlands zoals dank u wel en goedenavond onder de knie heeft. Haar Frans daarentegen is veel beter en we krijgen een Belgische verwelkoming in de twee talen. Tift ziet er stralend jong uit en wat een energie en inlevingsvermogen deze dame in huis heeft zullen we geweten hebben. Ze gekt en dolt met het talrijk opgekomen publiek en voelt zich duidelijk op haar gemak in deze toch confronterende omgeving. Onder de huid van onze kleine, frisse jonge dame zit echter een krachtpakket verborgen dat enkel op het podium tot uiting komt. Tift is een begenadigde muzikant en beheerst perfect zowel keyboard, mondharmonica als gitaar. We krijgen een mix voorgeschoteld van haar drie albums, maar natuurlijk met de nadruk op het laatste “Another Country”. Het mooiste bewijs dat je over een sterke song beschikt is als deze overeind blijft in een uitgeklede, akoestische versie. Tift pakt het iets krachtiger aan. Als een busker op de hoek van een straat die alles uit de kast moet halen voor elke zuurverdiende cent, krijgt ieder lied de gepaste omlijsting.

Ik die dacht dat het bovenblad van haar zestiger jaren akoestische Gibson verweerd was tot op het hout omwille van de ouderdom, sloeg de bal mis, want toen ze met uiterst krachtige, percussieve slagen, wild strummend, de opener van de set “Hopes To High”, extra leven inblies, kwam de ware oorzaak naar boven. Het op de plaat meesterlijk sologitaarwerk van Doug Pettibone en Charlie Sexton vangt ze op met mooi monharmonicawerk en dit geeft de pianoversie van “Morning Is My Destination” net dat beetje extra, samen met de aan “Let It Be” gespiegelde pianopartij. De ene keer gaat ze woest stampend tekeer om expressief de nadruk te leggen op “My Heart Is Free”, maar even goed komt ze zo ontwapenend en subtiel voor de dag in een soulvolle, uiterst breekbare gospelversie van “Tender Branche”. Wat dan gezegd van het genomineerde “Good Hearted Man”, waar Merritt met het ruw kantje aan haar stem moeiteloos wijlen Janis Joplin doet herleven. Mijn hart smelt weg bij een hemels ontroerende, trage country-walz als “Supposed To Make You Happy”, dat ze buiten het podium, zonder micro, in de voorste rijen van het publiek een bijna tastbare tristesse meegeeft. Dat vleugje melancholie, haar vrolijke lach, het bijna boze “I Know What I Want”…Enkel de allergrootsten kunnen deze emoties zo waarheidsgetrouw, eerlijk en spontaan laten overkomen. Met de hartenbreker “The Plainest Thing”, een song om een Lucinda Williams jaloers mee te maken, sluit Tift ons een laatste maal intiem in haar armen, vooraleer onder oorverdovend applaus haar plaatsje in te nemen aan de cd- stand voor een uitgebreide en hartverwarmende signeersessie. We zijn de organisatoren van het Toogenblik en Tift Merritt eeuwig dankbaar voor dit uniek hoogtepunt. Dit smaakt naar meer voor de schare trouwe fans en wat weerhoudt ons ervan eens te proeven van deze prachtige verschijning tijdens een optreden met haar volledige begeleidingsband? In Europa zijn weinig kansen hiertoe gegeven, maar ligt London niet op een steenworp van Brussel met al de nieuwe transportmodi? Afspraak op één juli in Bush Hall!

Tift Merritt playing live @ Toogenblik

My Heart Is Free - Stray Paper - Broken - Keep You Happy - I Know What I'm Looking For Now - Virginia, No One Can Warn You
Hopes Too High - My Heart Is Free - Good Hearted Man - Another Country


Meer foto's: Blowfish