DAVE VAN DYKE – GOING UNDERGROUND

De jeugdjaren van de Amerikaanse folkzanger Dave Van Dyke werden vooral gespendeerd aan het brengen van rock and roll-liedjes uit de jaren ‘60 tot eind ‘80’s in diverse groepjes. In de voorbije jaren speelde hij voornamelijk op zijn akoestische gitaar in scholen, koffieshops en kleine bars in de Amerikaanse staat New Jersey waar hij ook woont in Hillsborough.

Tijdens die solo-optredens bracht hij vooral covers van bekende songs maar tussen de hits door durfde hij ook al eens zijn eigen composities ten gehore te brengen. Toen er steeds meer vraag was vanuit het publiek naar die eigen songs besloot hij om ze op een eerste solo-cd te bundelen. Dat werd het album “Desert Spirit” uit 2007, een mooie mix van Americana, akoestische nummers en rocksongs.

Dave Van Dyke raakte sterk gemotiveerd om verder te werken aan eigen liedjes en al gauw was er voldoende nieuw materiaal voor een tweede cd die in oktober 2008 op de markt kwam onder de titel “Just A Man In The Moon”. De nummers op deze cd zijn een te verwachten voortzetting van de songstijl die op zijn debuutplaat gehanteerd werd. De vele optredens die sindsdien plaats vinden laten enkel nog eigen nummers horen en de coversongs van vroeger behoren definitief tot het verleden.

Daarmee zijn we aanbeland bij het doel van deze recensie: de splinternieuwe release van “Going Underground”, het derde studioalbum van Dave Van Dyke. Negen kersverse composities in een genre dat nauw aanleunt bij het werk dat we kennen van Neil Young en Tom Petty. Akoestische Americana en rockliedjes met een gepersonaliseerde touch van deze talentvolle muzikant.

Hij speelt zelf alle instrumenten in op dit album waarvoor hij zich wel beperkt tot een 6 snaren en 12 snaren tellende akoestische gitaar met daarnaast ook een elektrische gitaar. Verder horen we bij enkele uptempo liedjes een subtiel toegevoegde percussie om de sound van de nummers wat voller te laten klinken.

Deze ‘Do It Yourself’-plaat valt best aangenaam te beluisteren en de rockerige songs verraden dat Dave Van Dyke misschien vroeger dan verwacht wel eens met een volwaardige band op het podium zou kunnen staan. Onze favoriete tracks uit deze cd zijn “Enjoying The Wine” (dat doen wij zelf namelijk ook heel graag), het rustigere “Try To Go My Way” en “Down By The Ocean”, de wat punkerige titeltrack “Going Underground” en ook het instrumentale gitaardeuntje “Green Flash” verdient extra aanbeveling. In het nummer “Not Getting Over You” duikt plots zelfs de herinnering op aan de jonge Lou Reed ten tijde van Velvet Underground en dat is voorwaar een groot compliment.

(valsam)

 

Artiest info
Website  
Myspace  

CD Baby