VIC CHESNUTT – SKITTER ON TAKE-OFF

Het levensverhaal van Vic Chesnutt is een filmscenario waardig. Het is een triest verhaal over de nu 45-jarige singer-songwriter uit Athens, Georgia die als geadopteerd kind opgroeide in Zebulon, Georgia. Zijn continue groei naar een topcarrière als muzikant werd in 1983 op 18-jarige leeftijd ijskoud onderbroken door een tragisch verkeersongeval. Hierdoor belandde hij zwaar gehandicapt in een rolstoel en werd zijn motoriek onherroepelijk beschadigd, hetgeen later zelfs sterk zijn wijze van gitaarspelen heeft beïnvloed.

Hij bleef echter niet bij de pakken zitten en na een moeizame revalidatieperiode besloot hij om zijn leven als gehandicapte niet te laten breken en hij zocht zijn toevlucht in het continue componeren en opnemen van songs. Daarbij blijft hij ook permanent toeren doorheen de hele wereld en bij zijn live optredens kan je niet anders dan gecharmeerd en geëmotioneerd geraken door zijn ongebreidelde energie en doorzettingsvermogen.

Vic Chesnutt is eigenlijk ontdekt geworden door Michael Stipe van R.E.M. in een Amerikaanse club. Stipe besloot om twee cd’s van Chesnutt te produceren: “Little” en “West Of Rome”. Hij is een veelschrijver en muziek maakt zijn hele leven uit. Typerend is dat zijn vrouw Tina regelmatig basgitaar speelt op zijn platen en ook nichtje, songwriter en zangeres Liz Durrett stond hem bij in de studio tijdens de opnamen van één van zijn allerbeste cd’s ooit: “Ghetto Bells”.

Nog maar pas verscheen het album “At The Cut” waarin zijn samenwerking met ‘Thee Silver Mount Zion’ op plaat werd gezet. En nu is er alweer een totaal andere, nieuwe cd “Skitter On Take-Off” waarin we sober gearrangeerde opnamen kunnen horen, een vakgebied waarin Vic Chesnutt een ongeëvenaarde marktleider kan worden genoemd. Helemaal ontdaan van elke soort van poespas klinken de naakte songs indringend en oprecht, emotioneel en eerlijk. In de producerstoel nam Jonathan Richman plaats die zichzelf helemaal wegcijferde om een opmerkelijk lo-fi album met enkel de man en zijn gitaar op te nemen.

In de negen liedjes op deze cd horen we alleen de akoestische gitaar en de stem van Vic Chesnutt die in één doorlopende live sessie in de opnamestudio het beste van zijn kunnen heeft laten horen. Zeldzaam zijn de minimaal toegevoegde gitaar- en mondharmonicaklanken gespeeld door Jonathan Richman en nog zeldzamer is de drum in enkele songs, hier gespeeld door Richman’s drummer Tommy Larkins.

De herkenbare, verhalende zangstijl met vaak brutale en cynische songteksten typeert dit album in songs als “Feast In The Time Of Plague”, het poëtische “Unpacking My Suitcase”, “Dimples” of “My New Life”.

Er is een wat duidelijkere melodie herkenbaar in het nummer “Rips In The Fabric” en in het meest temporijke liedje op deze plaat: “Society Sue”, meteen ook onze favoriete track. Vic Chesnutt deinst er ook niet voor terug om enkele politici een veeg uit de pan te geven in het nummer “Worst Friend” en in het niets aan de verbeelding overlatende “Dick Cheney” waarin de voormalige Amerikaanse vice-president met de grond gelijk gemaakt wordt.

“Skitter On Take-Off” laat een mooie mens en begenadigde singer-songwriter in sterke doen horen en kan probleemloos bijgezet worden in de uitgebreide Vic Chesnutt-platencollectie als één van zijn beste en meest intieme prestaties.

(valsam)
“A piece of art, emotionally honest and naked to the bone. ‘Skitter On Take-Off’ shows a beautiful personality and gifted singer-songwriter in one of his best and most intimate ever recorded performances, respectfully produced by the legendary Jonathan Richman.” – www.rootstime.be

 

Artiest info
Website  
Myspace  

Label : Vapor Records
Info : Hemifran