KATY LIED – ECHO GAMES

‘Katy Lied’ is de naam van een Noord-Engelse groep, bestaande uit zangeres Katie Harnett, gitarist en songwriter Duncan Hamilton, bassist Ian Thompson en drummer Paul Burgess. Voor hun leuke groepsnaam gingen ze te leen bij de groep ‘Steely Dan’, die hun vierde cd in 1975 de titel ‘Katy Lied’ meegaf. Voor het overige is er echter geen enkel vergelijkingspunt te vinden tussen deze formatie en ‘Steely Dan’ want muzikaal zitten ze in twee totaal verschillende vaarwateren.

Deze band pretendeert vooral complexloze eighties rockmuziek te brengen in de stijl van bands als The Pretenders en Texas, niet toevallig ook allebei groepen met een dominerende rock chick aan de microfoon.

Hun debuutplaat dateert uit 2008, had als titel “Late Arrival” en bestond vooral uit knappe gitaarriffs en een overheersende beat. De toenmalige zanger van dienst op die plaat was Dan Britton die er intussen voor gekozen heeft om een solocarrière na te streven en dan maar vervangen werd door Katie Harnett, wat we nu al een briljante zet durven te noemen.

Met “Echo Games” zijn ‘Katy Lied’ aan hun tweede studioalbum toe, waarvoor ze op de ingeslagen weg van hun debuutplaat verder gaan. Rootsrock met een stevige portie Americana en hier en daar vleugjes country. Daarenboven krijgen ze de hulp van zangeres Thea Gilmore als backing vocaliste op de tracks “Echo Games”, “Piece By Piece” en “Watch This Space” en van de legendarische Al Perkins uit Nashville op pedal steel in de songs “Echo Games” en “Sun Comes Out”.

Die titeltrack “Echo Games” en ook “Piece By Piece” zijn overigens wel heel sterk schatplichtig aan Sharlene Spiteri’s band ‘Texas’ maar ‘Katy Lied’ weet toch een eigen touch aan deze nummers toe te voegen. Vooral het sterke stemgeluid van zangeres Katie Harnett geeft enkele keren een duidelijke doorslag. Haar op Chrissie Hynde lijkende stem komt volop tot uiting in songs als “Mr. Vertigo” en “A Little Rain”. Aan te bevelen zijn ook de tracks “Somewhere We Can’t Go” en cd-afsluiter “Blue Wind”.

Net als bij hun debuutplaat zat Nigel Stonier ook nu weer in de producerstoel en plaatste hij zijn stempel op enkele nummers uit dit album. Maar de grootste verdienste voor het succes van deze cd kunnen we toeschrijven aan het componeertalent van Duncan Hamilton en aan de voortreffelijke vocale prestaties van zangeres Katie Harnett. Niet wereldschokkend, maar toch een heel mooi plaatje.

(valsam)

 

Artiest info
Website  
Myspace  

Label : The Records
Info : Karen Miller