MEGAN BURTT – IT AIN’T LOVE

We hebben hier nog maar eens te maken met een debuutplaat van één van de vele nieuwe vrouwelijke singer-songwriters die Amerika blijkbaar kweekt als champignons. De uit Denver, Colorado afkomstige Megan Burtt lanceert na twee anoniem gebleven ep-tjes nu haar eerste studioplaat met “It Ain’t Love”, een schijfje met 12 zelfgepende composities.

Ze is niet echt nieuw in de muziekscène want sinds meerdere jaren treedt ze al live op als frontdame bij de groep ‘The Cure For Love’ (met Louis Cato, Adam Tressler en James Williams) die ook op deze cd voor de instrumentatie zorgen. Eddie Jackson, producer van de twee recentste James Taylor-platen, nam ook de productie van “It Ain’t Love” voor zijn rekening en levert een professioneel eindresultaat af.

Op haar eerste soloplaat brengt ze songs die niet zelden doen denken aan andere vrouwelijke artiesten als Sheryl Crowe, Sarah McLachlan, Jann Arden en de jonge Joni Mitchell. Liedjes over de positieve en de negatieve kanten van de liefde, eenzaamheid en verdriet die op muziekstijlen als folk, country, Deltablues en zachte rock werden geënt. Megan Burtt heeft een typisch kristalhelder stemgeluid dat best aangenaam klinkt en zeer geschikt is voor de door haar geschreven liedjes.

In “Pay It Now” gaat haar stem wat te veel naar de hogere regionen, maar in het daaropvolgende “Over Me” zit alles perfect op de juiste plaats om een hitgevoelige song af te leveren. Ook in “Settle Me Down” vertelt ze een intimistisch verhaal over de moeilijkheden die een jonge vrouw in deze harde wereld kan ondervinden. Titeltrack “It Ain’t Love” en “Habit” werden samen geschreven met Kyle Ryan en hebben een meer rockende sound dan de overige tracks uit dit album. In deze beide nummers zit Megan Burtt het dichtst bij de muziek die we kennen van Sheryl Crowe.

Andere songs zoals “Moves”, “Other Side Of Lonely” en “The Fix You Need” zijn reflecties over een teloorgegane relatie en vormen dus de ideale ‘breakup’-songs. In “Get To The Bottom Of This” zit echter alweer een gevoel van hoop en verlangen naar een nieuwe liefde vol passie en overgave. Ons favoriete liedje op dit album heet echter “Waiting For June” dat een pareltje is qua songtekst en muzikaal vertrekt als een akoestisch nummer maar daarna steeds crescendo gaat tot aan de prachtige muzikale climax op het einde. En ook het afsluitende “One Wing” is een gevoelige ballad met Megan Burtt zelf achter de piano.

Wij denken dat er misschien best nog wel een plaatsje moet worden vrijgehouden voor deze Megan Burtt in het grote singer-songwriterland. Ze moet ons daarvoor binnenkort wel nog even definitief komen overtuigen met een even goede opvolger voor “It Ain’t Love”.

(valsam)

 

Artiest info
Website  
 

CD Baby

Info : Michael J. Media Group