BROCK ZEMAN - LIVE @ THE ACOUSTIC GRILL

Geweldige vent, Brock Zeman. Wie hem heeft zien optreden zal het al snel beamen. Charmant, een vriendelijke stem. Altijd met veel plezier op het podium, een plezier dat steevast een blijmoedige, hoopvolle sfeer in de zaak brengt. En dat is wat zijn fans konden ervaren in de Acoustic Grill, in Ontario, Canada, samen met een hapje en een drankje. Zijn platen zijn allemaal zeer de moeite waard, en zeker zijn voorganger "$100 Difference", en je kan het dan ook nauwelijks een verrassing noemen, dat ook zijn nieuwe "Live @ The Acoustic Grill" er bij ons weer in gaat als zoete koek. De arrangementen zijn akoestisch, er op vele tracks wordt er bij momenten ook stevig gerockt waardoor u van het ene pure genietmoment in het andere glijdt want dit voorzichtig ingebouwd rockelement zorgt voor het beruchte tikkeltje extra. De Americana van Brock Zeman krijgt daardoor iets onweerstaanbaars over zich. Volgens mij is de muziek van Brock Zeman één van de meest onderschatte Americana/rootsbands.

Deze jonge singer-songwriter, uit het Canadese Ontario, groeide uit tot een beetje rauwe, doorleefde maar oprechte muzikant. Hij haalt zijn inspiratie uit roots, country en klassieke rock & roll, maakte zelf een aantal geweldige liedjes en mag tijdens een optreden graag een nummer van Hank Williams ertussendoor gooien. Hij heeft zijn draai al aardig gevonden en heeft onmiskenbaar zijn eigen stijl, waarbij de relaxte en soepele zang opvalt. Dat wij heel goede maatjes zouden gaan worden met Brock Zeman, dat stond eigenlijk al na zijn in 2003 verschenen debuut "Cold Winter Comes Back" als een paal boven water. Zijn doorleefde zang, zijn met beide voeten stevig in het leven van alledag geplante teksten vormen daarbij de voornaamste wapens van Brock, die zich nu met deze zevende plaat weer een beetje meer als een echt blijvertje profileert.

Op eerdere platen had Zeman zich ontpopt als een begenadigd schrijver van liedjes die kleine, ronde verhaaltjes vertellen. Puntgave songs completeren het hoogst fascinerende beeld dat Brock van zichzelf ophangt in 14 tracks, waarvan 8 niet eerder verschenen op cd. In een verraderlijk rustige, innemende muziek gaat het soms over de donkere kanten van het leven met als hoogtepunt het Tom Waits-achtige "Killer in the Corn", mijn favoriete song uit "$100 Difference", al staan er werkelijk geen slechte nummers op deze cd. Zeman schreef dertien van de veertien songs op dit nieuwe album, waarvan de songs "Dear Father" en "Tires On The Gravel" uit het album "Songs From The Mud" komen, "Nothing On The Radio" uit "Brock Zeman & The Dirty Hands" naast nieuw werk waarbij het voluit genieten is van de twee openers "Ain't No Grave" en "Wintertime In Ontario", maar ook een beluistering van liedjes als "Oh Me, Oh My" en "Last $20 Blues" volstond alvast om te weten dat dit een juweeltje van een rootsplaat is geworden.

Het merendeel van de nummers is mid-tempo rootsrock, en gesteund door Dan Walsh (gitaren en dobro) en bassist Blair Hogan), weet Zeman zich best te manifesteren met zijn prachtige hese stem, dewelke even doet denken aan Steve Earle, een stem die het volume van de muziek met gemak aankan, zonder zich te hoeven overschreeuwen. Iedereen speelt de sterren van de hemel en Zeman zingt met een aangenaam gruizige stem zijn prachtige liedjes met precies de juiste understatement. Deze liveplaat bevat uitstekend materiaal, songs over onschuld en ervaring, goede en kwade dagen, het leven on the road en de liefde, en daarbij worden ze ook zeer soulvol gebracht.

Onder de vaardige productionele leiding van Brent Bodrug levert Brock Zeman hier een album af waarop hij zijn kunst tot in de puntjes geperfectioneerd heeft. Die perfectie zit hem in de ijzersterke combinatie van bijzonder mooie liedjes, gezongen met een prachtige stem, en een muzikale begeleiding die de liedjes kracht bijzet, zonder alles te overheersen.


 

Artiest info
Website  
Myspace  

Label: Mud Music
CD Baby