STEPHEN FEARING - THE MAN WHO MARRIED MUSIC - THE BEST OF

Singer-songwriter Stephen Fearing, geboren in Vancouver, Canada bracht zijn jeugdjaren voornamelijk door in Dublin. Het is daarom ook niet verwonderlijk dat zijn muzikale roots een Keltische Folk achtergrond heeft. Stephen Fearing - bij de meeste lezers bekend vanwege de gelegenheidsformatie Blackie & the Rodeo Kings - kwam sinds zijn platendebuut "Blue Line" uit 1991 zowat om de vier, vijf jaar met een nieuwe titel. Een periode van bijna twintig jaar waarin hij een aantal hele sterke platen afleverde, met het in 2006 verschenen "Yellowjacket" als één van de hoogtepunten. Een periode ook waarin deze ondergewaardeerde singer-songwriter een geweldige live-reputatie opbouwde. Niet zo gek dus dat hij halfweg zijn carrière op de proppen kwam met een live-plaat. "So Many Miles" werd opgenomen in de Tranzac Club in Toronto in het jaar 2000. Bij een live-plaat moet je altijd maar afwachten of het lukt om de energie en de passie van een live optreden op de band te vangen, maar in het geval van Fearing was dit gelukkig uitstekend gelukt.

Zijn nieuwste album "The Man Who Married Music" is een best of, met vijftien prachtige folkrock liedjes gaande van vrolijk en up-tempo tot traag en meeslepend. Wat deze compilatie naast de knappe liedjes en arrangementen echter vooral tot een mooie plaat maakt is het stemgeluid van Fearing. Soms is het opgewekt, dan weer gekweld of rauw, maar ontroeren doet het altijd. En dan is er weer Rodeo-maatje Colin Linden die als producer ieder nummer iedere subtiliteit en gelaagdheid meegeeft.

"The Man Who Married Music" bevat dan ook werk van vroege platen (Industrial Lullaby 1997, Yellowjacket 2006, That's How I Walk 2002, Out To Sea 1991, So Many Miles 2000, Blue Line 1991, The Assassins Apprentice 1993, That's How I Walk 2002) en twee nieuwe tracks "The Big East West" en "No Dress Rehearsal".

De CD opent met het Neil Young-achtige "Home", waarvan de gitaar en mondharmonica inleiding, alsook de melodie, even doen denken aan "Down By the River". Het is een plek waar hij kan ontspannen als nergens anders op aarde. “The Finest Kind” is een eerbetoon aan de Britse Richard Thompson zowel in zijn gitaarspel als zijn woordkeuze. In een strofe als "I've been dumped, I’ve been sore / Hard to get ‘em and I got what for / I bought the ring but we fell apart / She bent my mind, she broke my heart / With one love letter the finest of the Dear John kind" brengt hij waarschijnlijk opzettelijk Thompson à la "Tear Stained Letter" in herinnering. De titeltrack "The Man Who Married Music" komt uit het album "Yellowjacket" en is eerder een ingetogen Americana-deuntje met Colin Linden op dobro, een song waarin hij de keuze moet maken tussen zijn twee grote liefdes, zijn muziek en zijn vrouw. De twee nieuwe nummers die hierna volgen en deze cd afsluiten laten horen dat hij nog steeds zo goed is als hij ooit was. Belooft meteen veel goeds voor het nieuwe werk dat we later mogen verwachten.

"The Man Who Married Music" laat prachtig horen dat Fearing niet alleen behoort tot de beste singer-songwriters die Canada rijk is, maar ook dat hij een begenadigd gitarist is. Fearing heeft over de afgelopen jaren weliswaar niet extreem veel repertoire gecreëerd, maar de kwaliteit van zijn songs behoren tot het betere Americana en singer/songwriterwerk. Hij zet geen trends, maar maakt gewoonweg non-pretentieuze luistermuziek met vloeiende poëzie en romantische teksten. Haal als voorproefje op nieuw werk deze uitstekende 'best of' in huis.


 

Artiest info
Website  
Myspace  

Label: True North Records

Distr.: Codaex

video