CHRIS GILL AND THE SOLE SHAKERS - HARMONY ST.

Het is moeilijk om in verband met Chris Gill niet het woord swamp te laten vallen. Zowel de smeulende muziek als de verhalende teksten van deze zanger/gitarist en zijn Sole Shakers liggen diep verankerd in Ridgeland, Mississippi zijn woonplaats. Twee jaar geleden speelden ze zich in de kijker met het album "Harmony St." en de toen juichend getoonzette vergelijkingen waren niet van de lucht.

Op dit album was hij in het gezelschap van gerenommeerde muzikanten als Greg "Fingers" Taylor van de Jimmy Buffett's Coral Refer Band op harmonica en Chalmers Davis van de Little Richards' Band op orgel en piano die de band ondersteunen in verschillende nummers. Naast deze gasten zijn er the Sole Shakers die bestaan uit Jimmy Jarratt (piano en keyboards), Forrest Gordon (drums en vocals) en Gary Scott (bas en vocals) - en met deze muzikanten creƫert Chris Gill een prachtig sfeertje en beweegt zich op dit schijfje vrijwel voortdurend in een mix van soul, funk, jazz, reggae, blues inclusief een flinke geut New Orleans.

Gill maakt gewoon zeer ontspannen en laid-back muziek en slaagt er ook in om ondanks die laid-back aanpak hele spannende bluesy muziek te maken. Gill maakt al vele jaren muziek, was op het podium te zien met o.a. Buckwheat Zydeco, Taj Mahal, Kim Wilson, Anson Funderburgh, Fabulous Thunderbirds, Doug Macleod.... maar schrijft daarbuiten ook zijn eigen liedjes, en daar is hij alleen maar beter van geworden. Gill kiest voor "Harmony St." immers voor een voornamelijk naar het intimistische overhellend rootsy bluesgeluid, waarin zowel ook R&B, funk en rock de nodige aandacht krijgen. En mooi is het allemaal zeker wel want hij levert met deze plaat een zeer aangenaam werkje af.

Naast een meesterlijk gitarist weet hij de meeste nummers van een prachtig smeulend bluesgevoel te voorzien. Chris Gill zwerft al jaren door de VS, en dat hoor je terug in zijn unieke muzikale cocktail van Mississippi Mud, New Orleans en R & B. Gill beschouwt zelf Muddy Waters, Ray Charles, Bob Marley, Sly Stone, Mississippi John Hurt, Taj Mahal, Elmore James, Peter Green en the Meters als zijn grootste inspiratiebron.

Wellicht draagt dat er toe bij dat de elf hoofdzakelijk eigen nummers op deze plaat, allemaal prijsnummers zijn waarmee Chris Gill and the Sole Shakers de blues weer een stap verder brengen: wat meer gesophisticeerd, wat meer diepgang, en dat zonder de essentie van de blues te verliezen, het blijft altijd de ruwe randjes en de pure kracht houden die bij de blues horen. Hoe luchtig de nummers ook mogen klinken, de teksten vertellen soms toch iets anders. De dingen van het leven waarbij vreugde en verdriet dicht bij elkaar liggen. En natuurlijk hoor je regelmatig het liefdesverdriet voorbij komen. Over het algemeen klinkt het vooral fris en dat heeft ook te maken met het warme stemgeluid van Gill. Door veelvuldig gebruik te maken van de mondharmonica gecombineerd met strakke gitaarlicks krijg je toch sterke bluesinvloeden te horen. Een vette swampy plaat die overigens in zijn geheel overtuigt.

 

Artiest info
Website  
Myspace  

CD Baby

video

info: Wesley Harvey - Precedent Entertainment