THE FLYING SAUCERS – BLUE…BLUER…BLUEST

Op een goede blues staat geen leeftijd. Hij rijpt meestal nog met de jaren. Dit moeten ook het niet zo jeugdige vijftal van The Flying Saucers gedacht hebben met hun debuutalbum “Blue …Bluer…Bluest”. De titel dekt volledig de lading want wie op zoek is naar een stijlvolle bluesmengeling zal veel plezier beleven aan dit twaalfnummering schijfje. Alles wordt instrumentaal eerder klassiek gehouden, met uitmuntend gitaarspel en zang op de voorgrond, maar wordt steeds overgoten met een typisch Flying Saucers sausje, dat kan teren op zowel blazers, keyboard, harmonica en maar liefst drie leadgitaristen en vijf vocalisten, gegoten in herkenbare maar toch originele arrangementen.

De plaat opent sterk met de op maat van Robert Cray gesneden midtempo bluesballade “Come Back And See Me”, met een op scherpe distortion drijvende elektrische gitaar, die snijdend duelleert, in deze naar liefde smachtende song, met de warme stem van Dale Cashon. De lekker swingende opvolger “Pencil Thin Love” tapt uit een klassiek sixties rocking blues vaatje met prachtige backing van een volledige blazerssectie. Het warme, omhelzende, soulvolle gevoel dat je overvalt bij het met strijkers en solerende akoestische gitaar opgeluisterde “Tan Ya’s Blues”, vervult ons hart met nostalgische gevoelens naar vervlogen Blue Blot tijden.

Het album kan terugvallen op enkele steunend trage bluesslepers zoals het hartverscheurende, nog door mondharmonica versterkte gemis in “Think Of You”, het mooie liefdesverhaal van een plattelandsjongen in “Smalltown Blues”, met emotioneel scheurende gitaar of het actuele “Dear JoAn (Iraq Blues), waar een dienstplichtig soldaat zijn gevoelens van woede en onbegrip uit in een eenzame Kerstmis aan het front, met de beangstigende gedachte in het achterhoofd dat hij zijn vrouw nooit meer zal terugzien. Het meest experimenteel klinkt de barokke intro van “Can’t Nobody Help Me”, in een kruising van Chuck Berry gitaren, Jerry Lee Lewis pianoswing en een flinke dosis blazers. Het fuifnummer bij uitstek van het album is de stevig swingende boogie “Wich One Are You”, dat feestelijk het einde van de plaat aankondigt met het titelnummer “Blue, Bluer, Bluest”, een trage romantische blues van de puurste soort, sfeervol begeleid door mondharmonica en knap solerende gitaar.

The Flying Saucers brengen op hun debuutplaat “Blue…Bluer…Bluest” geen blues van Outer Space, maar degelijke, in eigen arrangementen gegoten tijdloze bluesnummers die waardig naast de beste klassiekers mogen prijken. Eenmaal proeven smaakt naar meer, u bent gewaarschuwd.


Blowfish

 

Artiest info
 
Myspace  

CD Baby