MAURIZIO PUGNO - KILL THE COFFEE - Feat. SUGAR RAY NORCIA & MARK DuFRESNE

Ook in Italie bestaat een grote bluesscène. Hier zijn ook belangrijke festivals en men kan de blues vinden in kleine bluesclubs. Rico Blues Combo startte in 1996, toen de oprichter Ricardo Miglliarini interesse kreeg voor de blues en de gitarist Maurizio Pungo ontmoette. Hun grote voorbeelden uit de bluesroots zijn Sonny Boy Williams, Little Walter en Big Walter Horton.

Maar ook Sugar Ray Norcia raakte als jongeman geïnteresseerd in de zwarte roots muziek met Big Walter Horton als zijn grote voorbeeld. In 1978 ontstond de eerste versie van The Bluetones met in de gelederen o.a. gitarist Ronnie Earl en Michel 'Mudcat' Ward als bassist. In die tijd begeleidden zij aan de oostkust grootheden als Otis Rush, Big Joe Turner en natuurlijk zijn grote held Big Walter Horton. Twaalf jaar duurde de samenwerking tussen Ray en Ronnie. In 1998 bracht hij op Telarc Records "SuperHarps" uit met harmonicavirtuozen James Cotton, Charlie Musselwhite en Billy Branch. In het najaar van 1991 werd Sugar Ray gevraagd om bij het populaire Roomful of Blues te komen zingen. Hiermee reisde hij uitputtend, met meer dan tweehonderd optredens per jaar en kreeg hij belangrijke onderscheidingen. Met Roomful of Blues nam hij meerder albums op, waarop ook eigen composities zijn terug te vinden. Bovendien vroegen bekende collega's onder wie Michelle Willson en Otis Grand hem mee te werken aan hun albums. Na zeven jaar Roomful keerde Sugar Ray uiteindelijk terug naar de roots: de harmonica blues.

Door zijn vele optredens in Europa leerde Sugar Ray, Maurizio Pungo van het hoger vermelde Rico Blues Combo kennen en zo ontstond er een vriendschap tussen beiden, waardoor Sugar Ray een bijdrage leverde op "House Of Blue Rags" (2005) en "That’s What I Found Out" uit 2007. Sinds het verschijnen van deze laatste cd, uitgebracht door het Amerikaanse label Pacific Blues Records, is deze Italiaanse gitarist zeker in mijn top vijf terecht gekomen. Maurizio Pugno gebruikt een ouder type 'hollow-body jazz-style' gitaar, en aanziet zichzelf waarschijnlijk niet als een degelijk vocalist, de reden waarschijnlijk dat we zolang hebben moeten wachten op deze plaat. Daarom laat hij het zingen over aan Sugar Ray.

Deze samenwerking moet zeer aanstekelijk geweest zijn want bijna een jaar geleden, nl. op 17 & 18 februari 2009 waren ze samen aanwezig in het Gubbio Theatre in het Italiaanse Gubbio waar 14 opnames werden vastgelegd voor zijn nieuwste album "Kill The Coffee". Wederom heeft hij beroep gedaan op een hele reeks Italiaanse sterartiesten in zijn band waarbij voornamelijk Alberto Marsico (Hammond orgel en piano) en drummer Gio Rossi een grote rol spelen. Grootste verrassing is echter dat zanger Marc DuFresne ook van de party is en een zestal tracks vocaal voor zijn rekening neemt.

Mark DuFresne is de afgelopen 15 jaar één van de meest gevraagde talenten in de noordwest Pacific. In 2002 voegde Mark zich als leadzanger bij de populaire band Roomful of Blues. In 2005 bracht deze band hun tweede cd "Standing Room Only" op de markt met Marks zang en mondharmonicawerk, een plaat die kon rekenen op veel enthousiaste recensies. Na vier en ‘n half jaar erg succesvol toeren met Roomful of Blues in de U.S.A. en meerdere malen in Europa keerde Mark eind 2006 terug naar z’n thuisbasis de noordwest Pacific.

Zijn werk op de chromatische mondharmonica wordt nog steeds als één van de meest innoverende in de blues beschouwd. Luister maar even naar "On Down The Trail Again" en "Drownin' On Dry Land", het vakmanschap waarmee hij zijn adem op het instrument laat circuleren laat verwondering achter. En dat daarbij deze befaamde ex-Roomful of Blues-frontmannen voor het eerst weer samen optreden, en voor deze cd ook als songwriters hun bijdrage leverden kunnen we alleen maar toejuichen, want er zijn maar slechts enkele traditionele bluesmannen die deze swingende elegantie en vocale gratie hebben als Sugar Ray Norcia en Mark DuFresne. Want terwijl andere geweldige zangers en mondharmonicaspelers deel uit maakten van Roomful of Blues, wordt door velen bevestigd dat de periode met deze heren de leukste in hun geschiedenis was.

Sugar Ray moet het hebben van zijn soulvolle stem, hetgeen natuurlijk zijn invloed heeft op de overige nummers van dit album. Naast een paar originele instrumentale songs, vinden we slechts maar één cover. Na het openende "The Lion's Den" met Mark DuFresne die vocaal mag openen, geeft samen met het tweede nummer "Funny What Happens (When The Old man's Not around)", dadelijk zowat het geluid van heel de cd mee. Ray's stem weet duidelijk de bluessound van de jaren '40 terug te doen herleven, denkende aan Big Joe Turner en Eddie Vinson. Tevens roept zijn harmonicaspel dadelijk herinneringen op aan zijn tijd bij Roomful of Blues. Mooi bekeken is dat Pugno op dit album een aantal instrumentale songs heeft ingelast, zoals het gedreven "Tronfy De Weeper" en "From Norcia To Gubbio" een rustig bluesnummer waarin Ray ook mooie bijdrage levert op chromatische bluesharp.

"Kill The Coffee" is zoals de voorganger een mix van goeie ouderwetse R & B : jump en swing met een serieuze drive erachter en stergitarist Maurizio Pungo heeft naast een top bezetting, de meest vooraanstaande blues vocalisten, Sugar Ray Norcia en Mark Dufresne, achter zich staan, artiesten die duidelijk de klepel weten hangen en Maurizio Pungo is daarbij de perfecte begeleider.

23.jan.2010 - Razzoo - Maurizio Pugno Band with SUGAR RAY NORCIA & MARK DUFRESNE - Uden (NL.)
04.jun.2010 - DJS - MARK DuFRESNE & MAURIZIO PUGNO ORGAN TRIO - Dordrecht (NL.)
05.jun.2010 - Blues Open Festival - MARK DuFRESNE & MAURIZIO PUGNO ORGAN TRIO - Geldrop (NL.)
07.jun.2010 - Banana Peel - MARK DuFRESNE & MAURIZIO PUGNO ORGAN TRIO - Banana Peel - Ruiselede (B)

 

 

Artiest info
Sugar Ray Norcia
Maurizio Pugno
Mark DuFresne
 
   

Label: Pacific Blues