THE JEFFREY LEE PIERCE SESSIONS – WE ARE ONLY RIDERS

31 maart 1996 stierf Jeffrey Lee Pierce. The Gun Club, de band waarvan hij deel uitmaakte, werd samen met zijn flamboyante frontman ten grave gedragen. The Gun Club was vooral bekend omwille van hun meer dan geslaagde mix van punkrock met meer traditionelere genres als blues, rockabilly en country. Meer dan eens werden ze omschreven als een ‘tribal psychobilly bluesband’.

Toen Tony Cmelik (ook bekend als Cypress Grove) een jaar of drie geleden zijn zolder opruimde, kwam hij een zak met oude cassettes tegen. Op één van die relikwieën stond ‘JLP Songs’. Zodra hij een taperecorder had gevonden werd het meteen duidelijk wat er op die cassette stond: materiaal van een repetitie voor ‘Ramblin’ Jeffrey Lee And Cypress Grove With Willie Love’, een plaat die Cmelik samen met Pierce maakte. Oorspronkelijk zou de plaat een aantal countrysongs bevatten, maar uiteindelijk werd het een rechttoe rechtaan bluesplaat.

De opnames op die cassette waren van een rotslechte kwaliteit, zodat het uitbrengen van die songs geen optie was. Tony Cmelik is er wel altijd van overtuigd geweest dat deze nummers een zekere waarde hadden en mede daarom is hij muzikanten waarvan hij wist dat ze vrienden of fans van Jeffrey Lee Pierce waren beginnen contacteren. Het lijstje dat hij op die manier wist samen te stellen is niet minder dan indrukwekkend.

Mark Lanegan was één van de eersten om te reageren. Nogal snel wist deze ook Isobel Campbell te overtuigen. Niet lang daarna kon Cmelik ook Nick Cave strikken voor dit project. Van zodra het nieuws over dit initiatief de ronde deed, boden de muzikanten zich als het ware aan. Lees het lijstje en wees verbluft: Nick Cave, Mark Lanegan en Isobel Campbell (zoals gezegd), The Raveonettes, Lydia Lunch, David Eugene Edwards, Crippled Black Phoenix, Johnny Dowd, Dave Alvin en, naast nog een aantal anderen, Debbie Harry. Deze laatste werd wel vaker in één adem genoemd met Jeffrey Lee Pierce, aangezien hij jaren de voorzitter was van Harry’s fanclub. ‘Lucky Jim’ en ‘Free to Walk’, haar bijdrage op ‘We Are Only Riders’, zijn niet minder dan indrukwekkend te noemen.

Het spreekt voor zich dat een dergelijk project niet tot een goed eind had kunnen gebracht worden zonder de digitale technologie. Er werd overal ter wereld opgenomen. Van Londen over Barcelona, Los Angeles of Glasgow tot Melbourne werden er songs van Pierce afgewerkt of opnieuw ingespeeld. Niet alleen zijn er nieuwe nummers opgebouwd rond bestaande riffs, ook de drie afgewerkte songs die op die beruchte cassette stonden worden door enkele van de eerder genoemde artiesten vertolkt. Zo passeert ‘Ramblin’ Mind’ zelfs drie keer de revue op de cd. Bij eender welk ander project had ik dit misschien storend gevonden, maar het is enorm boeiend om te zien hoe drie muzikanten elk op hun manier met dat nummer aan de slag gaan. Zowel Nick Cave, als David Eugene Edwards en Cypress Grove (Cmelik zelf dus) hebben er een magnifieke versie van gemaakt. Hoogtepunt tussen al dat moois is evenwel, en naar mijn bescheiden mening, ‘Just Like A Mexican Love’. Deze song wordt gespeeld door diezelfde David Eugene Edwards, samen met Crippled Black Phoenix en boeit van begin tot einde, de volle zes minuten.

Jeffrey Lee Pierce wordt door menig artiest genoemd als een grote invloed en de muziek die hij maakte leeft nog steeds voort bij meer dan één muzikant. ‘We Are Only Riders’ is hiervan het onmiskenbare bewijs. Deze plaat is niet alleen verplichte kost voor fans van Jeffrey Lee Pierce, elke zichzelf respecterende liefhebber van alternatieve muziek zou ‘We Are Only Riders’ minstens één luisterbeurt moeten gunnen. Wedden dat ook u verweest achterblijft?

(Lewis)

 

Artiest info
Website - (fansite)  
Myspace - (fansite)  

Label: Glitterhouse Records
Distr.: Munich records