LAURA MARLING – I SPEAK BECAUSE I CAN

Twee jaar geleden hoorden we voor het eerst van Laura Marling, een frêle, 18-jarige folkzangeres met akoestische gitaar. Aanleiding was haar debuutplaat “Alas I Cannot Swim” waarop ze lieflijk gezongen folkliedjes bracht die meteen een groter publiek aanspraken.

Nu is ze dus amper 20 jaar oud en staat ze al voor de zeer moeilijke opdracht om een even sterke opvolger voor die eersteling uit te brengen. “I Speak Because I Can” is de veelzeggende titel van dat tweede album uit de koker van Laura Marling. Ook hier kiest ze weer nadrukkelijk voor gelijkaardige semi-akoestische folkliedjes, hoewel er enkele meer uptemponummers tussen werden gegleden.

Het succes van haar eerste plaat heeft er wel toe geleid dat ze opgemerkt werd in de muziekwereld en dat Laura Marling nu een beroep kan doen op enkele grote namen in diezelfde folkwereld om haar bij deze plaat te helpen. Zo vinden we o.a. de naam van Marcus Mumford op het hoesje terug samen met die van Winston Marshall (banjo) en Ted Dwayne (bas), twee andere leden van ‘Mumford And Sons’ die sinds 2008 als de begeleidingsgroep van Laura Marling bij live shows fungeerde tot ze eind vorig jaar met hun eigen cd “Sigh No More” doorbraken en hun eigen weg in hitland moesten gaan.

Ook de naam van Ethan Johns kunnen we terugvinden op de hoescredits, zowel als gitarist en als producer. Ethan Johns was in het verleden ook al succesproducer van andere grootheden zoals Ryan Adams, Tom Jones, Kings Of Leon, Ray Lamontagne, Paolo Nutini en Emmylou Harris. Laura Marling had het echt veel slechter kunnen treffen maar anderzijds wordt de lat der verwachtingen er ook meteen een heel stuk hoger door gelegd.

Het dient echter meteen gezegd te worden dat Laura Marling met “I Speak Because I Can” al het goeds van haar eerste plaat komt te bevestigen en ze zich wellicht een vaste plaats zal kunnen toe-eigenen in het wereldje van de grote vrouwelijke singer-songwriters van deze prille nieuwe 21e eeuw.

De cd begint rustig met het langzaamaan openbloeiende countryfolkliedje “Devil’s Spoke” waarin Winston Marshall’s banjo naar het einde toe de overhand dreigt te krijgen. Daarna volgt echter het sobere en geheel eigenhandig op akoestische gitaar gebrachte “Made By Maid”.

De single “Rambling Man” die zeer nauw aansluit bij het werk van ‘Mumford And Sons’ wordt tot in den treure toe op de radiostations gedraaid en konden we ook al bewonderen tijdens een uitzending van “Later…With Jools Holland” op de Britse BBC2-televisie. Het is dan ook een zeer krachtig en sterk gezongen uptempoliedje dat bij de komende festivals op directe herkenning zal kunnen rekenen.

Al snel grijpt Laura Marling daarna terug naar een heel sobere instrumentatie van cello en gitaar met daarbovenop erg mooi zangwerk in het crescendo groeiende “Blackberry Stone” en het gelijkaardig gebrachte “Alpha Shallows” of het fragiele “Goodbye England (Covered In Snow)”.

De verboden liefde in oorlogstijden vormt het onderwerp van het als een zacht walsje gepresenteerde liefdesliedje “What He Wrote”. En de titeltrack “I Speak Because I Can” laat als afsluiter van het album nog een keertje duidelijk horen waarom deze zangeres vooral op haar fragiele maar zeer mooie stem zal kunnen blijven terugvallen.

(valsam)

Ook live kunt u Laura Marling en haar engelenstem gaan bewonderen, met name op vrijdag 20 augustus om 12.00 u op de wei van Pukkelpop in het Belgische Kiewit-Hasselt en op zaterdag 21 augustus om 12.00 u op het terrein van het Lowlands Festival in het Nederlandse Biddinghuizen.


 

Artiest info
Website  
 

Label: Virgin Records
Info : EMI