COTTON BELLY’S - COTTON BELLY’S

Verrassende bluesgroep deze Franse Cotton Belly’s, min of meer uit het niets opgedoken op de bluesscène in Frankrijk. Maar het bloed gistte al van kindsbeen af. Op zestien jaar werd de jonge Yann Malek geraakt door het harmonicaspel van een bedelaar die op een bank zijn miserie zat uit te blazen. Het zette hem aan om zelf de bluesharp op te pakken. Voor Michel Descamps was de gitaar zijn ontsnappingsweg. Dus duurde het niet lang of ‘les copains’ vonden elkaar in de liefde voor de oude blues maar dan wel in een katoenen pak van hippe moderne snit. Inmiddels begon het vijfkoppig groepje met hun ‘feel good’ blues aan hun zegetocht door Frankrijk waar zij al op menig festival fascineerden, o.m. op het Cahors Bluesfestival en ‘Blues sur Seine’.

Hun eerste album is alvast een stap opwaarts naar ruimere bekendheid. Met hun combinatie van traditionele ‘old’ blues en meer energieke blues, afwisselend akoestisch en elektrisch, slagen zij erin om in twaalf tracks een sfeer te creëren die ruikt naar de zweethemden van avontuurlijke bluespioniers. Zanger Malek is bovendien een bluespoëet die zich de onverslijtbare bluesthema’s eigen maakte, zoals ontrouwe liefjes - ‘Stranger At Home’- of zwerflust - het fantastische ‘Lazy Owl’ -, dat aanzet tot telkenmale herbeluisteren.

Op enkele zeldzame nummers na schreef ‘Willywood’ Malek alle teksten en muzikaal hielpen ook beide gitaristen, Perraut & Descamps, mee. De combinatie van percussie en contrabas, zoals o.m. op ‘Cup Song’, geven je telkens een goed humeur. Humor vind je op ‘Shy Baby’ en het opzwepende ‘Cotton Jig’ roept het beeld op van kolonisten die zich uitzinnig in een square dans uitleven. Daar tussendoor duikt dan een gevoelig instrumentaaltje op: ‘La Promenade Du Kid’.

Het meesterlijke soms subtiele harmonicaspel, de resonator gitaren en het groepsenthousiasme slepen je mee op de avontuurlijke reis van deze vijf muzikanten die zich blijkbaar zeer goed in hun vel voelen in hun katoenen outfit. De illustraties en het tekstboekje laten vorm en inhoud aansluiten, wat tegenwoordig als een zeldzame bonus in dank meegenomen is. Dit bevlogen warmbloedig bluesbandje moet hoogdringend eens de Belgische festivals passeren. Mochten zij dan hun set aanvangen met het schitterende zwoele mysterieuze swampy ‘Mambo’ met het allure van een bluesklassieker dan is het publiek ter plekke genadeloos verkocht.

Marcie

 

Artiest info
Website  
 

video