TODD WOLFE BAND – STRIPPED DOWN AT THE BANG PALACE

Door de wat misleidende titel “ Stripped Down At Bang Palace “ zou je misschien gaan denken dat het hier om een “unplugged” release zou gaan. Niets is echter minder waar, Todd Wolfe gaat er als vanouds stevig tegenaan op dit album. De titel is eigenlijk een omschrijving van de “live” in studio opgenomen sessies, met zo weinig (of geen) mogelijk overdubs. Het resultaat is meer dan 65 minuten topmateriaal!

Deze manier van opnemen was een uitstekende keuze van deze voormalige lead gitarist van Sheryl Crow. Het geheel bestaat uit dertien tracks waarvan tien covers en drie zelfgeschreven nummers. Ik daag iedere muziekliefhebber uit om deze laatste eruit te halen, zonder uiteraard het hoesje te bekijken. En dat pleit voor de man, zijn songs blijven overeind tussen die andere, misschien meer bekende, songs. En dan nog, Wolfe brengt de nummers die hij graag hoort of speelt tijden zijn live optredens en met het nodige respect voor de oude meesters. Hij brengt variaties , kruidt ze wat elektrischer en zingt ze met gevoel, “Come In My Kitchen” van Robert Johnson is daar een schoolvoorbeeld van, met dat indrukwekkende slide-geweld van hem.

Het feest begint met Wolfe’s eigen nummer “Wing Of A Dove”, een geweldig , akoestisch bluesnummer met mooie backing vocals van Sarah Ayers en gaat dan over in elektrisch vuurwerk met Elmore Jame’s “Stranger Blues”, al dikwijls gecoverd maar deze versie is mijlenver de mooiste die we ooit al gehoord hebben. Of de wat ingetogener versie van Muddy Waters’ “She’s Nineteen Years Old” die mij regelmatig doet terugdenken aan “Crossroads”, je weet wel dat fantastische nummer van Cream. Todd’s gitaarspel is op heel deze release ronduit indrukwekkend, ik vraag me af waarom de man hier ten lande, in tegenstelling tot Duitsland bvb, nog niet die erkenning krijgt die hij absoluut zou verdienen.

Geruggensteund door Zaniessienko (bas) en Voss (drums) brengt hij ook een overweldigende versie van Dixon’s “Evil”, warm en vettig gespeeld en hier ten huize geweldig gesmaakt. Maar het meest van al waren wij onder de indruk van “Mississippi Queen”. Die Mountain klassieker groeit met Wolfe’s slide uit tot een hoogtepunt zonder weerga. Minder onder de indruk waren we van de zoete versie van Bobby Womack’s “It’s All Over Now”, maar daar heeft ene J. Winter schuld aan, alhoewel Todd’s hommage aan de Allman Brothers midden dit nummer wel een glimlach op onze lippen tevoorschijn bracht.

Veel van de nummers op deze release kan je terugvinden op Wolfe’s oudere werken maar dit is zeker geen “Best of” het is eerder een summier overzicht van ’s mans kunnen en trouwens door deze nieuwe aanpak ook het aanschaffen waard voor zij die het eerdere werk van Todd al in huis zouden hebben. Dit album is er een voor de liefhebbers van Stones, Cream, Doors. Todd Wolfe’s gitaarstijl is van de betere, warmere rockende bluessoort en is een absolute aanrader!

Bluesyluc


 

Artiest info
Website  
 

Label: Blues Leaf Records

Info: KBN Veranstaltungs-Agenturgentur