ALEX ROSSI & GREG WILSON - ACOUSTIC

De in hartje Antwerpen verblijvende Braziliaanse harmonicavirtuoos Alex Rossi heeft met zijn kompaan Greg Wilson een fijn plaatje op de markt gebracht, heel toepasselijk « Acoustic » genaamd. De Braziliaan wist ons met de voorganger “Let Me In” (zie vorige recensies op deze site) al te imponeren en bewijst op deze release ook alweer moeiteloos zijn muzikale kennis.

Zijn Amerikaanse (ondertussen in Rio wonende) vriend is een uitstekend gitarist die ook de zang voor zijn rekening neemt. Live opgenomen voor een beleefd en luisterend publiek brengen de heren een uitgekiende keuze van niet zo voor de hand liggende covers, wat bekendere nummers en twee door Wilson zelf gepende nummers.

Je krijgt wat de titel belooft op dit album: pure, tot op de essentie uitgeklede nummers, allen van eenzelfde uitstekend niveau. Enkel op de twee door Wilson geschreven nummers lijkt de samenwerking of beter gezegd het samenspel tussen beide heren wat zoek. Alex Rossi lijkt wel enige afstand te willen nemen alsof hij wil zeggen: “dit zijn jouw nummers, hier kan ik niets meer aan toe voegen” en effectief, “Mountain Range” is een dijk van een nummer dat geen ondersteuning hoeft net zoals “Let It Rain”. Beide nummers zijn waarschijnlijk door Greg niet geschreven met harmonicabijdrage in het achterhoofd. Verrast waren wij ook door de versie van het door John Mertis geschreven nummer “Need Your Love So Bad”. Mertis schreef het meer dan een halve eeuw geleden voor zijn broer Little Willie John maar het raakte vooral bekend door de cover van Fleetwood Mac. Maar het meest van al waren we toch onder de indruk van de lekkere bluesstamper “Key To The Highway”, op de hoes toegeschreven aan Big Bill Broonzy maar eigenlijk van de hand van Charlie Segar. Geweldig hoe beide heren hierop tekeer gaan. Je voelt ook het enthousiasme van de aanwezigen stijgen (het applaus werd wel grotendeels weggeknipt). Of “One Way Out” van Sonny Boy Williamson, meeslepend van begin tot het einde.

De harmonica van Rossi weent, jammert, juicht en boeit. Als ene Toots Thielemans van jou onder de indruk is dan weet je het wel zeker. Maar het zou verkeerd zijn de bloemen alleen naar Rossi te gooien, Greg Wilson heeft evenzeer verdienste met zijn subtiel gitaarspel. Liefhebbers van dit soort akoestische blues zullen dit album zeker weten te waarderen. Drie kwartier vakmanschap voor de betere blueskroeg plegen wij dit te noemen.

Je kan Alex Rossi trouwens live (èn gratis!) gaan bewonderen op het gezellige Blues & Rock festival in Ternat op 14 augustus. Hij zal dan niet zo intiem spelen maar er steviger tegenaan gaan met zijn band. Een aanrader!

Bluesyluc

 

Artiest info
   
 

Label: TopCat Records