ED HARCOURT – LUSTRE

Edward Henry Richard Harcourt-Smith is de officiële naam voor de als Ed Harcourt beter bekende Britse singer-songwriter. Deze 33-jarige zoon van een Britse legerofficier heeft blauw bloed door de aderen stromen. Dit verklaart misschien de theatrale pose van een getormenteerde man die hij aanneemt voor de hoesfoto van zijn nieuwste cd “Lustre”. De dame op de foto is trouwens zijn echtgenote Gita Langley, de zangeres van ‘The Langley Sisters’ en het kindje is zijn dochtertje Roxy.

Ed Harcourt begon als soloartiest met zijn debuutplaat “Here Be Monsters” die in 2001 meteen voor een nominatie voor de ‘Mercury Prize’ zorgde. Van meet af aan werden zijn songs en zijn muziek vergeleken met die van Jeff Buckley, Tom Waits en Nick Cave, stuk voor stuk artiesten die hij zelf liever als inspiratiebronnen dan als vergelijkingspunten vermeldt. Naar onze bescheiden mening sluit hij vocaal veel nauwer aan bij artiesten als Rufus Wainwright en Teddy Thompson. Hij is bovendien een graag geziene support act voor grote namen als Norah Jones, R.E.M., Wilco en Snow Patrol.

Na “Here Be Monsters” volgden nog drie andere studioplaten met “From Every Sphere” uit 2003, “Strangers” uit 2004 en “The Beautiful Lie” uit 2006. Tussendoor leverde hij ook nog een mooie compilatieplaat af met “Elephant’s Graveyard” uit 2005 en een in 2007 verschenen verzamelplaat “Until Tomorrow Then: The Best Of Ed Harcourt” met zijn bekendste songs uit de eerdere albums.

Daarmee sloot hij trouwens ook zijn periode bij het platenlabel EMI af en het duurde tot nu vooraleer hij eindelijk met een nieuwe studioplaat in eigen beheer op de proppen kon komen. “Lustre” is een verzameling van elf nieuwe composities die zoals steeds afwisselen tussen melancholische en melodieuze ballads en wat meer gecompliceerde, theatralere nummers.

Onze voorkeur gaat bij Ed Harcourt steeds uit naar de ballads waarin zijn prachtige stem het best tot uiting kan komen. Op “Lustre” gebeurt dit in de titeltrack waarop zijn vrouwtje mooi meezingt, in het ontroerende “Haywired”, maar ook in de pianoballads “Killed By The Morning Sun”, “Lachrymosity” en het door accordeonklanken beheerste “So I’ve Been Told” of bij het donker emotionele “When The Lost Don’t Want To Be Found” waarin hij een beetje zingt als Mark Lanegan.

Andere nummers die beklijven zijn de eerste single uit dit album “Do As I Say Not As I Do” met ‘The Langley Sisters’ als meezingend koortje, het rockende “A Secret Society” met ‘Magic Numbers’-achtige harmony vocals en de mooie op zichzelf gebaseerde afsluiter “Fears Of A Father” over de angsten en twijfels die hem overvallen bij het realiseren van zijn grote verantwoordelijkheid als vader van een jonge dochter.

Je kan deze cd ook aanschaffen in een ‘special edition’-versie die verpakt zit in een lederen etui met een tweede cd-schijfje met daarop 4 instrumentale nummers en 3 extra songs. In deze recensie kreeg je vooral onze visie en mening over “Lustre” te horen, maar mocht je daarnaast ook interesse hebben in wat Ed Harcourt zelf over zijn liedjes op deze nieuwe cd te vertellen heeft dan kan je via deze link naar YouTube zijn persoonlijke toelichting en bijhorend verhaal bij elke song horen en zien.

(valsam)

 

Artiest info
Website  
 

Label: Piano Wolf Recordings
Info : Bertus