JEFFREY FOUCAULT - COLD SATELLITE

En weer zet Jeffrey Foucault een dijk van een album neer. Deze man met zijn melancholieke, ietwat droeve maar karaktervolle stem, die met het verstrijken der jaren intenser en dieper is geworden, is onderhand uitgegroeid tot één van mijn meest favoriete artiesten. Al tien jaar verschijnen er van Foucault met regelmaat prachtige platen met zijn unieke songwriterstijl. Zo verscheen eerder dit jaar het schitterende "Horse Latitudes", die het behoorlijk goed deed in de platenzaken. Daarom is het digitaal al in 2010 uitgebrachte "Cold Satellite" nu alsnog fysiek gereleased, waarmee hij de poëzie van Lisa Olstein op muziek zet.

De in Wisconsin opgegroeide singer/songwriter, nu wonend west Massachusetts, debuteerde in 2001 met een in eigen beheer uitgegeven album "Miles from the Lightning". Dat album leverde hem in de Verenigde Staten in no-time een hoop werk op want grootheden als Guy Clark, Greg Brown, Chris Smither, Gillian Welch en Rosanne Cash vroegen Jeffrey met hen te werken. Hij maakt Amerikaanse rootsrock met invloeden van folk, country en blues. Met zijn warme soulvolle stem en zijn indrukwekkende songschrijvercapaciteiten heeft Foucault sinds 2001 reeds vele albums opgenomen. In 2004 verscheen op het Signature Sounds-label het prachtige "Stripping Cane", zijn tweede plaat vol gruizige troubadourfolk. Op dat album kreeg Jeffrey onder andere hulp van zijn echtgenote Kris Delmhorst en singer-songwriter Peter Mulvey. Met deze muzikanten presenteerde hij het jaar voordien het bijzonder geslaagde en veel geprezen album "Redbird", dat in de diverse vakbladen hoog scoorde. "Ghost Repeater" verscheen in 2006, wederom geproduceerd door Bo Ramsey en na het overweldigende succes van deze plaat tourde Foucault veelvuldig en bezocht daarbij regelmatig onze Lage Landen. In de jaren daarna heeft hij zeker niet stil gezeten. In 2009 zag "Shoot the Moon – Right Between the Eyes" het licht met louter liedjes van John Prine. Na een duo album met Mark Erelli, "Seven Curses", een album op vol murderballads verscheen begin dit jaar het album "Horse Latitudes" met allemaal eigen nummers. Voor dit album wist hij een all star bezetting te strikken met Eric Heywood, Billy Conway, Jennifer Condos, Van Dyke Parks en zijn eega Kris Delmhorst verzorgde zelfs de backing vocals. Hij liet ons wel vijf jaar wachten voor dit solo album, maar Foucault dendert door, en van het pas verschenen "Cold Satellite" zijn we wederom redelijk wild enthousiast.

Voor zijn zesde album zocht Foucault samenwerking met de Amerikaanse dichteres Lisa Olstein. Foucault laat zich omringen door zijn liveband bestaande uit Billy Conway (Morphine), Jeremy Moses (Booker T), Alex McCollough(Nashville Tennesssee) en David Goodrich (Chris Smither). Dat levert opnieuw vakmanschap op, waar iedere roots liefhebber blij van wordt. Maar centraal staan zijn elegante beknopte americana verhalen die worden gezongen met zijn mooie verweerde stemgeluid, dat per nummer anders kan klinken. De stem van Foucault lijkt alleen maar aan kracht te hebben gewonnen. Naast zijn licht hese, kleurrijke stem brengt Foucault de songs op een Crazy Horse achtige manier, landelijk en vrij kaal, met droge klappen, pedal-steel en af en toe een versterker teisterende gitaar.

Waren zijn vorige albums nog een beetje folky, op "Cold Satellite" neigt hij eerder richting blues, country en zelfs een voorzichtig rock getint geluid, zoals de titeltrack waarbij Alex Mccullough’s pedal steel en David Goodrich’ elektrische gitaar het meest in het oor springen. Maar ook verder op het album zijn de slide en pedal steel gitaren van de partij. Het tempo is overwegend laid back. Persoonlijk vinden wij dit geen slechte keuze. Het maakt zijn oeuvre alleen maar interessanter. Foucault is met deze plaat gewoon niet in een hokje te stoppen. Waar vorige albums, spaarzaamheid en ingetogenheid de kernwaarden in Foucault's eigen stijl waren kiest hij nu voor een heel krachtig geluid. Maar naast deze ronkende nummers als "Voices Talking", met een prachtige gitaarsolo van Goodrich zijn de meer ingetogen songs "Nothing I Wouldn’t Do", "Twice I Left Her"en "Standing Ovation" centraal op deze plaat verstilde pareltjes.

Op "Cold Satellite" laat Foucault gewoon horen één van de voornaamste stemmen binnen de nieuwe americana stroming te zijn. De teksten zijn het belangrijkste van heel deze plaat. Ze zijn geschreven door dichteres Lisa Olstein, hij zet deze eerst naar zijn hand en vervolgens naar zijn stem om er uiteindelijk schitterende songs van te maken. De poëtische klanken die hiervan afdruipen samen met de geweldige muzikale begeleiding maken het alvast een concreet geheel dat prachtig bij je binnenkomt. Deze americana artiest verdiend veel meer dan waardering van een paar liefhebbers.

01 Feb 2012 - Cobblestone Club, Oldenzaal - NL
02 Feb 2012 - ROTR @ 't Keerpunt, Spijkerboor - NL
03 Feb 2012 - Roepaen, Ottersum - NL
04 Feb 2012 - PeTiCantus, Hoorn - NL

 

 



Artiest info
Website  
 

Label: Signature Sounds / Continental
Distr: Munich Records

video