PAUL CURRERI – THE BIG SHITTY

In 2010 maakte ik via zijn album “California” voor het eerst kennis met de muziek en het zangtalent van Paul Curreri, een muzikant die sinds mei 2005 getrouwd bleek te zijn met singer-songwriter Devon Sproule en prominent op haar platen aanwezig was als gitarist en als producer.

Zelf debuteerde hij met de cd “From Long Gones To Hawkmoth” in 2002, die opgevolgd werd door “Songs For Devon Sproule” vol liefdesliedjes voor zijn toenmalige verloofde en toekomstige echtgenote. Daarna volgden nog vijf verdere studioplaten en nu heeft Paul Curreri alweer een puik nieuw album klaargestoomd dat hij ons ter recensie heeft toegestuurd.

De titel van de achtste plaat van deze nu 35-jarige artiest uit Charlottesville,Virginia is “The Big Shitty”. Deze cd werd in amper vier dagen opgenomen in de ‘TriCone Studios’ in het Duitse Berlijn, waar het echtpaar in september van dit jaar naar toe is verhuisd. Ook op deze door hem zelf geproduceerde plaat speelt hij weer alle instrumenten zelf in, behalve de drums die door Euan Rodger gespeeld worden en de basgitaar waarop Joe Carvell zich eelt op de vingers haalt. Net als op de vorige plaat speelt ook echtgenote Devon Sproule hier op één liedje mee op klarinet voor het nummer “The South Tip”.

Tien door Paul Curreri geschreven nummers werden weerhouden voor de tracklist van “The Big Shitty” met als cd-opener de rauw gebrachte rocksong “Nothing’s Changed On The Dance Floor”, gevolgd door de titeltrack van het nieuwe album, een demoachtige song met een funky bluesgitaarriff en met vrij ijl zangwerk.

De song “Juju” is één van de meest radiovriendelijke liedjes uit deze plaat en spoort met zijn op reggaemuziek geïnspireerde ritme aan tot dansen. Bij het nummer “Poor Little Motorbike” overheersen de rock- en gitaarklanken en de bijhorende songtekst van verstokt motorliefhebber Paul Curreri is bewonderend, licht hilarisch en cynisch.

“The Big Shitty” is één van de meest rauwe en luide albums uit het repertoire van Paul Curreri. Hij laat in deze songs zijn verdere muzikale ontwikkeling horen en etaleert zijn vermogen om diverse songstijlen te hanteren in zijn nummers. Het funky “The Water Tower (Kill My Teacher)” gaat naadloos over in de akoestische, wat mysterieuze gitaarballad “The South Tip”, ons favoriete liedje uit deze cd.

“Are You There Anymore?” doet ons omwille van de vertellende, ruwe zangstijl en het ongepolijste gitaarspel denken aan het vroegere werk van ‘grumpy old’ Lou Reed. Het louter onder begeleiding van akoestische gitaar gebrachte folkliedje “Powwow At A Lousy Party” kan eigenlijk nauwelijks feller contrasteren met het voorgaande nummer. Het beklijvende slotnummer “Who Got Gang?” is een donkere rocksong die gaat over Jack, een goede vriend die het niet meer zag zitten op deze wereld en dan maar besloot om uit het leven te stappen.

Deze nieuwe cd van Paul Curreri is al bij al geen gemakkelijk brokje muziek, maar een aantal beluisteringen verder blijkt “The Big Shitty” toch een album te zijn dat de luisteraar aanzet tot nadenken over deze meedogenloze wereld en alle dingen die er dagdagelijks om ons heen gebeuren. En we denken dat dit nu net het beoogde doel van deze muzikant was met de release van deze cd.

(valsam)

Artiest info
Website  
 

Label: Tin Angel Records

Distr.: Sonic Rendezvous

video