TERRY HANCK - LOOK OUT!

Tenorsaxofonist Terry Hanck heeft voor dit jaar al een nominatie op zak voor een Blues Music Award in de categorie ‘Best Horn’. Na beluistering van dit ‘Look Out!’ album kan je dat alleen maar bijtreden. Van bij de eerste song ‘Here It Comes’, door Terry zelf geschreven, jaagt hij je als het ware op richting dansvloer voortgestuwd door die aanstekelijke sax. Al op zijn vijfentwintigste vormde de zanger/muzikant zijn eigen band ‘The Grayson Street Houserockers’, één jaar nadat hij zich vanuit Chicago in San Francisco settelde. Het duurde niet lang of hij trok de aandacht van bandleider Elvin Bishop die hem nog steeds eert als zijn favoriete saxspeler. Tien jaar lang toerde Terry met Bischop’s band mee tot hij eind jaren tachtig besloot om zijn eigen muzikale weg te volgen als songschrijver en muzikant.

Begin deze eeuw ontmoette hij in een bluesclub te Oslo de getalenteerde rockgitarist, Chris ‘The Kid’ Andersen, die later eveneens naar Californië verhuisde en vier jaar lang deel uitmaakte van Hanck’s band. Vandaag speelt deze Kid een glansrol in de band ‘Rick Estrin & The Nightcat’s maar de vriendschap tussen Terry en Chris bleef hecht, zodat Chris Andersen niet alleen meespeelt op dit inmiddels achtste album, maar ook medeproducer is. Op enkele songs speelt hij gitaar en een enkele keer orgel, maar vooral gitarist Johnny Soubrand fascineert en schittert, zoals op het soulvolle intens gezongen ‘You Coulda Let Me Go’, waarin ook pianist Bob Welsh opvalt met zijn tintelende toetsenstreling.

Naast de covers van o.m. Freddie King -‘Side Tracked’- en Dave Bartholomew - ‘My Girl Josephine’- toont Terry zich zelf een geïnspireerd songschrijver die zowel in de funky songs als in de slowblues een bedding vindt voor zijn emoties. Zo hoor je in ‘Girl, Girl, Girl’ wat reggae invloeden en op het inlevende met de krop in de keel gezongen ‘I Keep On Holding On’ de diepgang van een Otis Redding. Hij was trouwens nog geen twintig toen hij in een concertzaal Ray Charles hoorde zingen en ook daarvan draagt hij in zijn ziel sporen mee.

Maar het is vooral via zijn saxofoon dat Terry zich zowel swingend en jumpend als soulvol of expressief kan uiten. De medemuzikanten voelen intuïtief aan waarheen de meester heengaat, wat aan funky songs als ‘Ain’t That Just Like A Woman’ en ‘Train Kept A Rollin’ bijkomende dynamiek geeft. De gloriejaren van ‘old school rock’n’soul en rhytm’ & blues, - zo typerend in de aanloop van de fifties -, herrijzen crescendo met Hanck’s oplichtende tenorsaxofoon. Alleen al op grond van ‘You Give Me Nothing But The Blues’ verdient hij een Award.

Marcie

Artiest info
Website  
 

Label: Delta Groove Music
Distr.: Coast To Coast