PETE & THE PIRATES – ONE THOUSAND PICTURES

Toen de Britse indierockgroep ‘Pete & The Pirates’ uit Reading midden 2007 debuteerde met de single “Come On Feet” kon niemand vermoeden dat dit vijftal een blijver in de hedendaagse pop- en rockscène zou worden. Maar die single werd meteen opgenomen op de soundtrack van het populaire voetbalgame ‘UEFA Euro 2008’ en daarmee was het hek van de dam voor deze formatie rond zanger Tom Sanders, gitaristen Pete Hefferan en David Thorpe, bassist Peter Cattermoul en drummer Jonny Sanders.

De vijf heren mochten meteen de studio in trekken om er enkele weken later terug uit te komen met een debuutplaat die de titel “Little Death” meekreeg. Het album bestond uit een stel pretentieloze popdeuntjes die goed in het gehoor lagen en de groep meteen veel airplay op radiostations en een serie optredens in Engeland en op het vasteland bezorgden.

Drie jaar na dat debuutalbum was de tijd rijp om het voor een tweede keer te proberen met een studioplaat. “One Thousand Pictures” is het resultaat dat bestaat uit 13 nieuwe nummers die ook nu weer catchy en uitermate radiovriendelijk blijken te zijn. De eightiessound van ‘Pete & The Pirates’ levert hen meermaals persvergelijkingen op met de muziek van groepen als ‘The Buzzcocks’ en ‘The Undertones’, hoewel wij hen toch eerder een modernere sound willen toeschrijven in de stijl van ‘Arctic Monkeys’ en ‘The National’.

In de nummers op deze nieuwe plaat zitten wat meer gitaarriffs en speelt ook het geluid van keyboards een meer vooraanstaande rol, zoals al meteen in cd-openingsnummer “Can’t Fish” te horen valt. Het daaropvolgende “Cold Black Kitty” is net als het wat later volgende “Things That Go Bump” een meer traditionele rocksong met een stevige ritmische beat. “Come To The Bar” is de eerste single uit deze cd en drijft op een bedje van synthesizerklanken en zachtjes aangeslagen gitaren. In “Winter 1” is de elektropopsound nog sterker aanwezig en lijkt het of de jongens van ‘Erasure’ zich met deze song zijn gaan bemoeien.

Gelukkig maar kiezen ‘Pete & The Pirates’ met de daaropvolgende song “Washing Powder” voor een meer ingetogen sound waarin er veel aandacht is voor de zangpartij en de melodie van het nummer. De repetitieve beat van een band als ‘Joy Division’ lijkt wel aan de basis te hebben gelegen van “United”, de tweede voortreffelijke single die getrokken werd uit de in zijn geheel zeer dansbare tracklist van “One Thousand Pictures”.

De dreigende, zwellende sound van een nummer als “Shotgun” en de ingehouden zangpartij van Tom Sanders zorgen voor een passende vergelijking met nummers van de huidige succesformatie ‘The National’. Het laatste hoogtepunt op deze tweede plaat van het duidelijk stukken professioneler geworden kwintet ‘Pete & The Pirates’ is naar onze bescheiden mening de mooie slotsong “Half Moon Street”. Tom Sanders zingt voortreffelijk op deze ballad en de instrumentatie blijft boeien tot de allerlaatste noot.

‘Pete & The Pirates’ kan niet worden gebrandmerkt als een compleet nieuwe verrassing en ook hun tweede plaat zal geen echte bestseller worden die maandenlang aan de top van diverse hitlijsten zal prijken. Maar “One Thousand Pictures” is wel een uitstekende cd met minimaal een vijftal hits op de tracklijst. Hoeveel van de bands die dezer dagen nog platen op de markt gooien zullen dat achteraf met een grote graad van fierheid over hun album tegen het nageslacht kunnen vertellen?

(valsam)

Artiest info
Website  
 

Label: Stolen Recordings

Distr.: Bertus

video