EUGENE HIDEAWAY BRIDGES - ROCK AND A HARD PLACE

Amper vijf jaar oud trok de knaap samen met zijn muzikant/vader Hideaway Slim al door het Louisiana landschap. Hij zong zichzelf in slaap met de licks van zijn vader die in zijn hoofd nazinderden. Met zijn broers zong hij Gospel en op dertien jaar vormde de ‘little boy blue’ zijn eerste band, The Five Stars. Na een verplicht omwegje in het legerorkest ‘The Air Force Band’ begon hij gitaar te spelen in de ‘The Mighty Clouds of Joy’ band waarin hij ook de zanger was. Sindsdien zat hij niet meer stil, tourde en schreef en bracht regelmatig een nieuw album uit, waarin hij steeds vernieuwend voor de dag komt. Soul, jump, rock, gospel en blues vertolkt de ‘Man Without A Home’ - hij moest negen maal van school wisselen - met dezelfde flexibiliteit en naturel als zijn verre voorouders die van Staat naar Staat trokken in Amerika.

In Europa tourde hij met Big Joe Turner in diens Memphis Blues Caravan, maar zijn reizen voerden hem ook naar Singapore en Australië. Voor de opname van dit zevende album trok Eugene naar de Zone Studio, Dripping Springs in Texas, met als producer opnieuw Pat Manske. De band die hem begeleidt bestaat uit een select clubje van de beste muzikanten met Seth Kibel op kop die het arrangement van de hoornpartijen op zich nam en zelf alt-, tenor- en baritonsax speelt. Met Shane Pitsch op trompet en Mark V Gonzales op Trombone wordt Eugene Bridges, die zelf gitaar speelt, dus luisterrijk omringd, dezelfde hoornsectie die ook al op het ‘Coming Home’ album present was.

Met zijn soulstem die soms aan Sam Cooke herinnert - ‘I Can Never Forget’, ‘Baby I Like’ en ‘It Had To Be You’ - geeft hij glans, kracht of emotie aan zijn songs, die hij allemaal zelf schreef. Eric ‘Lollipop’ King’s basgitaar en drummer Calep Emphrey geven aan ‘It’s Gotta Be The Last Time’ een donkere groove en ‘It Will Not Stop’ met krachtige beat en backing zang klinkt dan weer zegevierend. Het romantische ‘Dance With You’ is een echte zomersong als een zee- of strandtafereel nagloeiend bij zonsondergang. Mijn voorlopige favoriet ‘I’m Holding You’ komt over als een vreugde-uitbarsting en ‘45 Jump’ nog meer. En het laatste ‘BB’ schreef Eugene Bridges als een ode aan BB King die hem o.m. de swing van muziek leerde.

Op dit album beperkt Eugene Bridges zich niet tot één bluesstijl, maar varieert met swing, soul, Mississippi Southern blues en ‘beach’ blues dat hij zelfs vermengt met een vleugje country en wat funk op een jazzy bedje. Alhoewel een studioalbum brengt dit album de aanstekelijke Live concerten van Bridges in herinnering die al menigmaal op een Belgisch podium stond. Al voelt hij zich in alle landen ‘een passant’ en groeien er songs in zijn hoofd wanneer hij onderweg observeert toch zijn het de eigen emoties die een uitweg zoeken in zijn ‘down home’ blues, zodat de ‘Eugene Bridges’ sound toch zijn ankerpunt is van waaruit hij vertrekt en steeds weerkeert. Sfeervol album en ‘great sax’ !

Marcie

Artiest info
Website  
 

Label: Armadillo Music
Distr.: Munich Records