ZOE MUTH AND THE LOST HIGH ROLLERS – STARLIGHT HOTEL

Ruim een jaar na haar alom geprezen titelloze debuut-CD is singer-songwriter Zoe Muth met de uitstekende begeleiding van de High Rollers terug met een album dat zo mogelijk nog prettiger in het gehoor ligt dan zijn voorganger. Als muziekstad is Seattle vooral bekend door Jimi Hendrix en Kurt Cobain, maar die zijn gelukkig mijlenver verwijderd van de dromerige Americanapoëzie van "Starlight Hotel".

Wij waren diep onder de indruk van het debuut van deze Amerikaanse, dat imponeerde met een opvallende mix van traditionele country en behoorlijk meer alternatieve country. Het zijn ingrediënten die ook op de nieuwe plaat van het vijftal weer een belangrijke rol spelen, maar Zoe Muth heeft haar altcountry geluid inmiddels vervolmaakt, want hoorbaar zijn ze ten opzichte van haar debuut gegroeid dat toen in rootskringen bijzonder positieve recensies kreeg. Het nieuwe album zal dan ook nog meer geprezen worden, dit album is gewoon consistenter in kwaliteit.

Op "Starlight Hotel" neemt Zoe Muth wat meer afstand van de invloeden uit de country en kiest het voor songs die open staan voor allerlei invloeden uit de Americana. Het levert muziek waarbij Zoe Muth zich laat omschrijven als Seattle’s eigen Emmylou. Met "Starlight Hotel" probeert Zoe Muth wederom een plekje tussen de betere vrouwelijke singer-songwriters van het moment af te dwingen. Op basis van het gebodene op deze plaat lijkt dit me een kansrijke missie. Net als op haar debuut maakt Zoe Muth op "Starlight Hotel" lekker in het gehoor liggende singer-songwriter muziek, waarin zowel invloeden uit de country als uit de pop een plekje hebben gekregen, al hebben invloeden uit de country nog steeds de overhand. In haar songs vertelt Zoe mooie verhalen, zo gaat de titeltrack over mensen met een laag inkomen die in een hotel aan de Ballard Street in Seattle logeren en in het liedje met de lange titel "If I Can’t Trust You With a Quarter (How Can I Trust You With My Heart?)" zingt ze over een man die een verkeerde keuze maakt bij de jukebox.

"Starlight Hotel" is een plaat die absoluut impact zal hebben op de liefhebbers van het genre; mede omdat de instrumentatie op de plaat bijzonder verzorgd en aangenaam klinkt. Zoe Muth geniet van de begeleiding van de High Rollers, die soms flink kunnen uithalen maar ook fantastische riffs spelen. Een hoofdrol gaat hier ongetwijfeld naar Ethan Lawton die op zijn mandoline schittert in nummers als "Before The Night Is Gone", "Harvest Moon Blues" en zelfs een solo ten beste geeft in het afsluitende honky-tonk-achtige "Come Inside". Billy Joe Huels geeft met zijn blaaswerk aan het openende "I’ve Been Gone" iets zomers, klinkt daarbij ook nog Ring of Fire achtig, je waan je als het ware even in Mexico. Het verrassend muzikaal accent is dan ook steeds het gebruik van verschillende instrumenten als deze trompet in de opener of banjo, mandoline en piano in andere songs. "Starlight Hotel" staat vol met geweldig gezongen prachtliedjes, 10 in het totaal, maar wel met flinke lengtes, samen goed voor bijna een uurtje luisterplezier.

Zoe Muth heeft met "Starlight Hotel" een overtuigende en evenwichtige plaat gemaakt die geen moment onder doet voor de recente platen van veel beroemdere collega’s in het genre. Het onderstreept de bewering dat we hier te maken hebben met een grote belofte in het genre, al is Zoe Muth de belofte na twee uitstekende platen wat mij betreft zo langzamerhand wel ontstegen. Ga dat horen en vooral ook zien! Zoe Muth komt 6 februari naar Meneer Frits in Eindhoven en is denkelijk in het voorjaar 2012 nog op menig klein podium te zien.

Meneer Frits Eindhoven - ma 06 februari 2012 - 21.00 uur

 


Artiest info
   
 

Label : Signature Sounds / CRS
Distr.: Munich Records

video