OLD 97'S - THE GRAND THEATRE, VOLUME 2

In 1993 speelden de Old 97s wars tegen alle toen heersende trends de muziek die zij mooi vonden en die we nu aanduiden als Americana of alt-country. Sinds toen hebben de heren Murry Hammond, Philip Peeples, Rhett Miller en Ken Bethea reeds vele platen uitgebracht en geen één maal een echte misser. Als u, zoals ik al jaren, fan bent van de 97's, dan zal "The Grand Theatre, Volume 2" u ook absoluut aanspreken. En zoals deze titel wellicht doet vermoeden, is dit de opvolger van het vorig jaar uitgebrachte "Grand Theatre Vol 1" met opnieuw nieuwe studio opnames, songs die ze enige jaren eerder tijdens een concert in dit theater in Dallas uitprobeerden om de beste songs later op te nemen in de studio in Austin. De 13 tracks op het nieuwe volume geven, een heerlijke mix van Texas roots, rock en Americana, en is daarom een zeer genietbare aanvulling op het eerder verschenen volume, die samen oorspronkelijk gepland waren als een dubbelalbum te verschijnen, maar de beslissing werd genomen om het te splitsen (al ben ik nog niet helemaal zeker waarom).

Na hun contract met New West Records kwam de band ijzersterk terug in het jaar 2005, met de voortreffelijke live-cd, "Alive and Wired", en laat Texas' meest geliefde Americanagroep horen in absolute topvorm te zijn. En dat deze band zo geliefd is in de Verenigde Staten, was wel duidelijk bij het verschijnen van de lovende kritieken van hun voorganger, "The Grand Theatre, Volume 1", echter in Europa blijven deze Texanen iets minder populair. Maar daar gaat nu beslist verandering in komen want bij de eerste beluistering van hun nieuwste album is het wederom genieten van hun alt.country. Zoals bij de voorganger brengen onze Texanen hun countrygeluid rauw en puur misschien iets meer gevrijwaard van invloeden uit andere genres, al treffen we vaak naast hun rootsinvloeden net zo makkelijk invloeden uit de powerpop in hun muziek. De Old 97's behoren dan ook tot de meest gedreven rootsrockbands van deze tijd.

Muzikaal gezien, is Vol. 2 volledig een Old 97's plaat, maar het lijkt opvallend dat singles ontbreken. Niet tegenstaande horen we op dit volume puur klinkende countrysongs en songs waarin de band laat horen op hun best te zijn. Gezien deze cd dan ook technisch de follow-up is, denken we wel dat het toegestaan is om wat verandering te brengen in hun songs, zoals het onstuimige instrumentale "Marquita" of de sing along in het begin van "White Port". Verrassend goed zijn ze met een jingle-rinkelen amalgaam van power pop, folk-rock, country en cowpunk, zoals in de openers "Brown Haired Daughter" en "I'm A Trainwreck". Deze tracks klinken voluit vintage Old 97's terwijl een song als "The Actor" rockt alsof ze terug 20 zijn. Vintage rock spul, een song die live zeker op hun setlist gaat staan. De muziek en de vibe is hier nog steeds solide en doet me vooral verlangen deze band eens live aan het werk te zien.

Met de aanstekelijke nummers van dit nieuwe volume bewijzen ze eens te meer, een band te zijn die zeker niet in het verleden leeft. Wie deze fantastische groep nog niet kent zal aangenaam verrast worden door het rauwe, gedreven gitaargeluid van Ken Bethea, maar ook door de zang en songteksten van voorman Rhet Miller. Handelsmerk van het groepsgeluid blijft dus ook, de zang van Rhett Miller en de vette twang van gitarist Ken Bethea. "The Grand Theatre, Volume 2" van Old 97’s is als de voorganger ééntje om in te lijsten: Aanstekelijke liedjes, een flinke dosis vakmanschap en vooral veel spelplezier staan weer centraal op deze plaat. Reden genoeg om beide cd's aan te schaffen, indien dat nog niet gebeurd zou zijn.

Artiest info
Website  
 

Label: New West Records
Distr.: Sonic Rendezvous