DAVID GOLDMAN - LIGHT IN THE TUNNEL

David Goldman is geen jonge hond meer. Op de hoesfoto ziet hij er al van respectabele leeftijd (late veertiger schat ik) uit. Hij presenteert hier zijn tweede album. Maar deze man is dus verre van een beginner. Hij groeide op in een huis vol muziek (klassiek, jazz, blues, folk, wereldmuziek). Hij studeerde muziek in Europa, Azië. Hij trok de wereld rond en overal was er muziek. Hij opende ooit voor Kenny Loggins , deed mee aan songschrijvers wedstrijden met wisselend succes en speelde een rol in een musical.

Nu is er dan zijn tweede cd. Van zijn eerste is op zijn site geen spoor te bekennen. In de promo staat dat die “Summer With Juliet” noemde. Nu is er deze tweede waarbij hij zich liet bijstaan door een hele trits muzikanten waarvan een enkele naam bij mij een belletje doet rinkelen: Amy Speace, die enkele jaren geleden het knappe “Songs For Bright Streets” maakte.

David heeft een mooie rustige stem die mij onmiddellijk aan Paul Brady doet denken. Die gelijkenis spookt een hele plaat door mijn hoofd zodat het mij niet zou verwonderen als er later een familieband tussen beiden wordt gevonden. Deze “Light In The Tunnel” brengt je 9 songs met een kleine 35 minuten muziek. Er is geen enkel echt slechte song bij. Tot de toppers van de plaat behoort zeker “Goin’ To America”: een gospelachtige song die een stuk Woody Guthrie’s “This land Is Your land” verwerkt tot een folk anthem. Ook sterk is het bluesy “Put Your Squeeze On Me”, een mooi duet met Nicole Hart. Ook heel knap is het gospel getinte “God Came, God Saw, God Cried” met het Shawn Lucas Choir in een glansrol. En de afsluiter “Canyon Sunrise” is met zijn bagpipes en whistles zo uit de highlands geplukt en in de States neergeplant.

Op bijna alle songs zijn er naast zijn stem ook sterke vrouwenstemmen te horen. Daarnaast hebben de songs meestal akoestische instrumenten die op een bed van elektrisch versterkte instrumenten de songs inkleuren. De ballade “I Remember You” is, net als bij Paul Brady, net iets te voorspelbaar om de volle speelduur te boeien. Net daar ligt misschien het probleem om bij een groter publiek door te breken: het geheel heeft zich goed laten inspireren door het verleden maar er wordt niets aan toegevoegd. Dieptepunt is “Your Greater Love” dat aan Leo Sayer zijn late en zwakke werk doet denken.

Een plaat die knappe en zwakke momenten afwisselt. Ik had liever gehad dat hij de ballades achterwege liet. Voor de liefhebbers van de muziek van Paul Brady is deze plaat een must. Al de anderen luisteren best eerst eens.

(Lisael)


Artiest info
Website  
 

CD Baby

Label: Worldwave Records

video