LES TROIS TETONS - DANGEREYES

We hebben zo de gewoonte om een album een aantal keren te beluisteren voor we ons meer gaan verdiepen in de bio van de artiest, kwestie van niet bevooroordeeld te worden of in sommige gevallen ons geheugen te testen als er sprake is van covers op de plaat. Bij het bekijken van de hoes van deze release werd onze aandacht al direct gevestigd op de groepsnaam. “Les Trois Tetons”, een naam die, geef toe, veelbelovend klonk.

Elf nummers krijgen we te horen waarbij we al na de eerste beluistering regelmatig moeten denken aan The Cure, dan wel The Clash en bijwijlen ja zelfs The Stones. De songs dus variërend van Rock tot Blues en R&B. We zijn aangenaam verrast door de muzikale kwaliteiten en de bijzondere aandacht die er werd besteed voor de teksten. Dit is een release die je niet zou verwachten uit Italië want jawel de vier (!) bandleden komen uit de laars.

Ze begonnen in 1992 als ryythm & bluesband die voornamelijk covers van de Stones speelden. Sinds een tiental jaar is de samenstelling onveranderd gebleven met Zac (zang, gitaar, harmonica), Alberto (bas), Guido (drums) en Barbon (gitaar). Deze “Dangereyes” blijkt hun derde studioalbum te zijn en, zoals gezegd, onze kennismaking met hen.

Prima tot uitstekend plegen wij te zeggen na afloop waarbij vooral “The Gost Of My Mother” een beklijvende indruk naliet. Fantastische tekstregels en een melodie die zo uit de pen van Jagger/Richards zou kunnen gevloeid zijn. Het titelnummer is ook zo een direct aansprekende song, zuivere pop en zelfs radio-hit gevoelig, schoon werk van de mannen. Ik heb natuurlijk geen kennis van hun vorige albums maar als daar dezelfde kwaliteit op geleverd werd als op deze uitgave vraag ik me toch af hoe het komt dat we hier nog nooit van deze band hadden gehoord.

Nog één raaklijn: op de briljante afsluiter “A Shot Of Air” denken we spontaan aan Bowie’s geniale schrijvers kwaliteiten ten tijde van “All The Young Dudes” dat hij schreef voor Mott The Hoople. Aan die laatst geciteerde denken we ook meermaals bij beluistering van deze “Dangereyes”. Om maar te zeggen in welke sfeer dit prachtige album zich situeert. Denk aan de Britse popscene midden jaren zeventig. Hou je daar van dan hou je gewis ook van Les Trois Tetons !

Bluesyluc

Artiest info
Website  
 

CD Baby

Label: Raindogs

video