THE MITCH JACOBS BAND - GULF COAST JAMBOREE

We stappen de gezellige loungebar van ons luxe resort binnen. Aan de bar bestellen we een cocktail met de vraag om niet te scheutig te zijn met de alcohol dan wel met het fruitsap. We zoeken een knusse zetel op en passeren onderweg het grote podium waarop een achttal muzikanten klaarstaan om ons verblijf op te fleuren. Niet dat dit nodig is want buiten schijnt de zon en een heerlijk temperatuurtje van 30° draagt bij tot het welslagen van onze eerste dag vakantie. We besluiten ons met de rug naar het orkest neer te vleien want tenslotte zijn we hier niet om te recenseren.

De blazers geven serieus van jetje en het ritme aangegeven door de zanger/gitarist doet ons ongewild toch even meestampen met de voeten en dit tot grote ergernis van ons lieftallig gezelschap. “Een mix van Zydeco met Tejano en een petieterig snuifje Cajun” fluisteren we in het oor van onze gebuur die ons niet begrijpend aankijkt. Opeens schrikken we op, we horen Roy Orbison! We draaien ons om en tot onze grote verbazing is het nog steeds dezelfde zanger en groep, behalve de blazers, die dit nummer ten beste brengen. Het zal toch niet aan de alcohol liggen zeker? Ons glas is nog niet half leeg! De legende is te vroeg heengegaan! Wat krijgen we nu? Wat aandachtiger luisteren leert ons snel dat de gezonnebrilde niet datzelfde lispelende had als wat we nu bij deze zanger horen. Maar die stemverbuigingen zijn toch wel zeer te vergelijken, net als de structuur van de song, best fraai te noemen. Er komt applaus uit de zaal. Onze aandacht is meteen gevestigd en onze verbazing wordt groter als meteen na dit nummer het country-achtige “Rosa’s Cantina” wordt gespeeld. En ook dit kan op onze goedkeuring rekenen.

De kletterende regen op de ruiten doet ons ontwaken uit onze droom. We zitten niet op een of ander tropisch eiland maar wel in ons eigen kleine land waar we geconfronteerd worden met het typisch Belgische weer zeker? Onze cd speler herneemt intussen weer de eerste twee nummers van deze EP “Gulf Coast Jamboree” en ergernis wordt deels onze troef. Deze muziek kan ons niet bekoren bij dit weer, in onze droom was het best te slikken maar nu haasten we ons naar de skip toets om nogmaals het Orbisonachtige “Lonely Tonight” geschreven door Bill Browder, te beluisteren. Aan u de eer om zelf te beoordelen, maar beluister het ook eens bij prachtig zomerweer met een cocktail in de hand, het verschil zal snel merkbaar zijn.

Bluesyluc

 

Artiest info
Website  
 

Label: Steady Boy Records