CLOVIS MANN - METAMORPHIC

Clovis Mann zijn afkomstig uit Madison, Wisconsin waar ze enige bekendheid hebben in het lokale circuit, mede door hun wekelijkse woensdagavond gig in “ Mr. Robert’s “. Deze band lijkt me een blues/rock jam band die het als dusdanig zonder twijfel live heel goed doet – voor de liefhebbers van jam-bands misschien zelfs een aanrader - maar op CD schieten ze mijns inziens toch ietsje te kort. Ellenlange gitaar- of hammondsolo's kunnen zelfs in live setting enkel de échte die-hard-fans bekoren, op CD mag het van mij allemaal een ietsje minder, tenzij je pakweg Joe Satriani, Jeff Beck, Sonny Landreth of Danny Gatton heet – maar een virtuoos van dit caliber hebben ze - al zijn het stuk voor stuk goede muzikanten - bij Clovis Mann niet aan boord.

Dit album is duidelijk een geval waar het “produced by myself” wél cost-effective is, maar artistiek zeker geen voordeel. De songs zijn OK, ook al zullen ze geen Grammy-nominatie krijgen, maar ik denk dat een “externe” producer er meer had kunnen uithalen... om maar een paar voorbeelden aan te halen, van songs die ik wel eens wil horen nadat een “objectief oor” er mee klaar is:

Blowin' Up The Shack – slide nummer met “Louisiana-feel” en vocals die me doen denken aan CCR, blijft naar mijn gevoel een beetje te veel dobberen en zeker niet explosief genoeg om wat dan ook te laten ontploffen

No More – aanstekelijk nerveuze bede om een eind te maken aan oorlog, niet dat er momenteel niet genoeg te stoppen oorlogen zijn, maar het gegeven doet mij toch wat late-'60s / early '70s aan... nu kàn dat natuurlijk liggen aan het feit dat ik die periode heb beleefd en de jongens van CM niet, en wie ben ik om te zeggen dat iemand niet in een betere wereld mag geloven – of hopen die door muziek te veranderen...

Nothing Like That – Jimi Hendrix-zang die wat verloren gaat in de mix, door de gitaar en Hammond die er “bovenop geplakt” lijken

Big Sky – is nog zo'n op zich goeie song die verdrinkt in hammond & gitaarsolo's die op zijn minst de helft korter hadden gemogen

Begrijp me niet verkeerd, dit is géén slechte CD alleen een beetje een gemiste kans, en als ik deze jongens live aan het werk kan zien, zal ik zeker niet “nee” zeggen.

JayBee

de band:
Dan Walkner-guitar, harmonica & vocals
Dan Plourde-bass & vocals
Pat Ferguson- guitar & vocals
Jamie Zander-drums
Craig Baumann-guitar, drums & vocals
Vince Faris-keys & vocals
Ethan Noordyk-percussion, drums & vocals (East Coast Unit)
Stosh Jonjak-retired bass & vocals
Hidalgo
The Clovettes

Artiest info
Website