THE SILOS – FLORIZONA

Frontman van The Silos, de Cubaans- Amerikaanse Walter Salas – Humara mag gerust de ongekroonde koning van de altcountry genoemd worden. Al sedert half de jaren tachtig slingeren The Silos ons met de regelmaat van een klok schitterende albums naar het hoofd en daar is met hun nieuwe release “Florizona” niets aan gewijzigd. Het grote succes is deze jongens nooit gegund geweest, maar de constante kwaliteit in hun werk verdient meer respect en hopelijk valt hun deze eer te beurt bij dit knappe album, dat zeker liefhebbers van REM, Decemberists en Tom Petty gekruid met flink wat geniaal gitaarwerk, uitermate zal bekoren.

De huidige bezetting van The Silos bestaat uit zanger-gitarist Walter Salas-Humara, bassist Rod Hohl, die eveneens gitaar, dobro en lap steel voor zijn rekening neemt, Bruce Martin op keyboards, Konrad Meissner op drums en last but not least meester-gitarist Jason Victor, een fenomeen dat we zelf al live aan het werk zagen bij Steve Wynn. Het is bijna overbodig te vermelden dat deze plaat een stevige instrumentale rugdekking heeft, maar met de juist geplaatste noten klinkt dit hier enkel als een verrijking. De gitaarnoten gieren je onmiddellijk in alle heerlijkheid energiek als heldere REM noten door de keel, in de rockende, knap in duet met Amy Allison gezongen opener “Coming From The Grave”, evenals het aanstekelijke, Graham Parker getinte “White Vinyl”, waar Jason Victor haast ongelooflijke klanken uit zijn gitaar laat spuwen. In “Teenage Prayer”, gaan The Silo’s op de Californische versiertoer, als in hun prille jeugdjaren, wordt er gefuifd en een vrolijk feestje gebouwd, op vurige slide-gitaarnoten en een heerlijk krachtige harmonische zang. Deze party gaat op volle kracht door met drie gierende gitaren in de enthousiaste meezinger “Getting Trashed”, een zeer representatief nummer voor de sfeer die heerst bij de huidige Silo’s. Het rock’n roll zonnetje met een ruig punkkantje blijft schijnen in “Never Lost The Sunshine”, onderbouwd met een frisse keyboardtoon, die een oneerlijk duel moet uitvechten tegen de opdringerige gitaren. Nochtans kunnen The Silo’s ook uitpakken met degelijke droefheid. Zo snijdt de roestige stem van een gebroken klinkende Walter Salas – Humara door merg en been in de wanhopige ballade “On Your Way Home” en laat een zalig zweverig en plechtig “Gravity”, je met zijn breekbare en licht dissonante zangpartij,tollen als een hemels trage grungeballade. Een opvallende uitschieter op de plaat zijn de rootsklanken die “Hold You In My Arms” blootlegt, met snijdende Dobro, mandoline, een bezwerend orgeltje, donkere gitaren en een voodooachtig drammende percussie, klasse.

Na vijfentwintig jaar klinken The Silo’s nog altijd even fris en monter als in hun beginjaren. “Florizona is het levende bewijs van het speelplezier, de inventiviteit en de liefde voor muziek die deze mensen tentoon spreiden en bruist zoals sprankelend water, een absolute aanrader.

Blowfish

Artiest info
Website  
 

Label: Blue Rose Records

Distr.: Sonic Rendezvous