SAVOY BROWN - VOODOO MOON

Een van de langst bestaande bluesrock-acts uit de muziekgeschiedenis is de Britse formatie Savoy Brown. Weliswaar maakte de groep gedurende zijn 45 jarig bestaan al talloze groepsbezettingen door, de ene al succesrijker dan de andere, toch blijft er één constante: meester gitarist Kim Simmonds, die in de jaren zestig onder meer met John Lee Hooker, Bobby Blue Bland en Jimi Hendrix het podium deelde of jamde. Die schrijft op hun site dat deze Voodoo Moon het beste materiaal bevat dat hij ooit schreef. Natuurlijk, we hadden niets anders verwacht, maar persoonlijk hield ik toch het meest van hun beginperiode (1967-1970) waarbij Chris Youlden hun zanger was, de man had immers een zeer herkenbaar, warm en apart stemgeluid. Ook Dave Walker, ondermeer zanger op "Street Corner Talking" droeg bij aan de originaliteit van Savoy Brown's geluid. Bovendien leek me het songmateriaal op cd's als Lion's Share, Street Corner Talking, A Step Further, Raw Sienna en Hellbound Train wat sterker dan hetgeen we de laatste jaren te horen kregen. Dit alles ontbreekt wat op hun nieuwe cd.

Natuurlijk is Kim Simmonds er op gitaargebied door de jaren heen alleen maar beter op geworden en op deze Voodoo Moon worden we op dat gebied dan ook verwend. Na 4 cd's op het Panache label ruilt Simmonds dit label nu in voor het bekende Ruf. Dit is immers de muziek waar het Duitse Ruf label voor bekend staat, de betere bluesrock dus. Hun nieuwe vocalist Joe Whiting ,die ook sax speelt op een aantal tracks, heeft een behoorlijke stem, maar is niet direct een vocalist met een "eigen" stemgeluid, zoals enkele van zijn vroegere collega's. Pat De Salvo is de bassist en Garnet Grimm de drummer in deze nieuwe bezetting. Op 2 nummers zingt Simmonds nog zelf. Beide tracks "Look At The Sun" en "Round And Round" behoren tot de meest rustige nummers op de cd.

"Voodoo Moon" is een cd geworden die ons over de ganse lijn laat genieten van Simmons' mooie melodieuze bluesrock composities. Ongeveer de helft van de tracks kunnen we onderbrengen in het rustige genre, de andere helft van de tracks krijgen een ietwat stevigere aanpak, zonder echter te vervallen in de heavy bluesrock clichés. Toch maakt de cd niet erg veel indruk op ons en is er zelden een nummer dat er echt uit springt. Van echt zwakke songs is er echter evenmin sprake, zodat we hier dus mogen spreken van "goede middelmaat". Na 33 cd's en 45 jaren op het podium helemaal niet slecht voor de ondertussen 63-jarige Kim Simmonds en zijn band, als je het ons vraagt.

(RON)

 

Artiest info
Website  
 

Label: Ruf Records
Distr.: Munich Records