LIEVEN TAVERNIER - WITZAND

Al gaat Lieven Tavernier in het artistiek wereldje door als een ietwat luie schrijver omwille van de lange aanloop naar elk nieuw album, niettemin struint hij toch door het leven als zanger, muzikant, kunstenaar, observator, levensfilosoof en tekstschrijver, kortom als het Vlaamse equivalent van novellist Anton Tsjechov. Wanneer hij optreedt in een cultuurcentrum, op een pleintje of in parkprieel, club of zaaltje, dan hoor je al van ver dat daar de enige echte Lieven staat te zingen. Intussen vergaart hij zijn impressies, duikt hij in zijn herinneringen en wacht hij het juiste moment af om zijn laatste kind aan het publiek toe te vertrouwen.

Nu is ook zijn vijfde cd uitgebracht, opgenomen in de ‘La Patrie’ studio’s in Gent met als producer Koen Gisen, die zich naast de zanger opstelt en zich omringt met een assortiment van instrumenten. Koen speelt o.a. elektrische gitaar zodat ‘Witzand’ nu ook elektrisch gaat. Twee jaar geleden vertolkte Lieven al publiekelijk enkele van de nieuwe songs zodat de onbereikbare ‘Laura Gemser’ inmiddels vertrouwd overkomt, de geheime liefde van een dromerige dichter nog te jong om zijn beminde te durven te benaderen. Daarmee is de toon gezet van dit sfeeralbum met tien delicate songs, waarin de stemmingen van de zanger wisselen als de schaduwen van voorbijdrijvende wolken, soms oplichtend zoals bij ‘Sleutels’ dan weer droefgeestig zoals bij het mededogende ‘Alice’.

Rode draad bij Lieven blijft de kracht van de herinnering en de raadsels van de tijd die zich als dauw aan de teksten hechten. De mijmeringen van Lieven voeren je terug in het verleden. De begeleidende muzikanten verbreden het emotioneel landschap. Zo maakt de Rhodes piano van An Pierlé, die elders ook meezingt, intrinsiek deel uit van de heimweevlaag die Lieven in ‘La Cathédrale’ overrompelt, met hierop ook een opgemerkte bijdrage van trombonisten Carlo en Steven. Bij ‘Aan De Stroom’ creëren tuba en soundscapes mee de uitvaartsfeer alsof zich in het ruim van de aanmerende boot een fanfare verbergt. Bruno Deneckere, die andere gevoelspoëet, begeleidt hem een enkele keer op akoestische gitaar of op harmonica. Ergens stralen de songs van Tavernier de tristesse af van de regenfoto’s van Léonard Misonne, zelfs op een Messiaanse song als het prachtige ‘De Boodschapper’.

Lieven’s fantasie duikt niet alleen in het verleden maar ook in een mythische wereld zoals bij ‘Witzand’, de uitbeelding van een eeuwenoud noodlotsdrama met een vrouwelijke backing als een koortje in een zich ontvouwende tragedie. En zijn jaarlijstjes hit ‘De Eerste Sneeuw’, - al wordt deze dan gezongen door Jan de Wilde -, heeft nu ook een opvolger, het huiveringwekkend mooie ‘Huis Van Liefde’, dat ongetwijfeld hoog zal scoren. Zoals Lieven deze tijdloze song vertolkt, met die doffe drum op de achtergrond, kan alleen maar iemand met de ziel van een miniatuurschilder. De filmische verhaallijn spookt zelfs na in je nachtelijke dromen. Ondanks het breder klankentapijt blijft ‘Witzand’ een sober album omwille van de nostalgische bedding en de ingetogen vertolking van Lieven, immer op zoek naar ‘het kind’ in de volwassene.

Marcie

Lieven Tavernier: op tour met White Velvet
30/05 - De Bijloke – Gent (+ Zjef Vanuytsel)
24/06 - Genk On Stage
18/07 - Sint Jacobsplein - Gentse Feesten
05/08 - Dranouter Festival - Dranouter
25/08 - Maanrock - Mechelen

Artiest info
Website  
Distr.: Coast To Coast
 

Info: Filip De Groote